Ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι, με φόντο το χιονισμένο Παρίσι του 1949, την υψηλή ραπτική και τη λάμψη του παλιού Χόλιγουντ, επέλεξε ο Dior για να υποδεχθεί την εορταστική περίοδο.
Πρωταγωνιστές είναι ο ιδρυτής του γαλλικού οίκου, Κριστιάν Ντιόρ, και η θρυλική Μαρλέν Ντίτριχ, ενώ την αφήγηση αναλαμβάνει ο Ρόμπερτ Πάτινσον.
Η ταινία μικρού μήκους, με τίτλο «Christian Dior’s Night in Color» φέρει την υπογραφή του βραβευμένου Γάλλου σκηνοθέτη Σιλβέν Σομέ, δημιουργού των ταινιών κινουμένων σχεδίων «The Triplets of Belleville» (2003) και «The Illusionist» (2010).
Η ιστορία μάς μεταφέρει στη λεωφόρο Μοντέν 30, την ιστορική έδρα του οίκου στο Παρίσι. Είναι μια ήσυχη χειμωνιάτικη νύχτα. Τα ψαλίδια και τα μεταξωτά υφάσματα έχουν τακτοποιηθεί και ο Κριστιάν Ντιόρ κοιμάται, όταν ένα επείγον τηλεφώνημα από το Χόλιγουντ διακόπτει την ησυχία.
Η φίλη του, Μαρλέν Ντίτριχ, χρειάζεται επειγόντως ένα καινούργιο φόρεμα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας στην οποία πρωταγωνιστεί έχει αποφασίσει να γυρίσει την παραγωγή έγχρωμη αντί για ασπρόμαυρη και η αλλαγή επιβάλλει μια νέα ενδυματολογική δημιουργία.
Ο Ντιόρ αναλαμβάνει την πρόκληση, επιστρατεύοντας τις μοδίστρες του ατελιέ του, τις οποίες αποκαλούσε στοργικά «μέλισσές» του. Στην προσπάθειά τους συμμετέχουν μια καρέκλα που μιλά και ένα τυχερό αστέρι, δύο από τα χαρακτηριστικά σύμβολα του οίκου.
Η δημιουργία του φορέματος, εμπνευσμένου από το περίφημο Junon του 1949, γίνεται η αφορμή για ένα ταξίδι στον κόσμο της υψηλής ραπτικής, όπου η φαντασία συναντά τη δεξιοτεχνία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Advertisement
Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Η haute couture δημιουργία Junon, μία από τις εμβληματικότερες βραδινές τουαλέτες υψηλής ραπτικής του Κριστιάν Ντιόρ, παρουσιάστηκε το 1949 και αντλεί την ονομασία της από τη ρωμαϊκή θεότητα Γιούνο, αντίστοιχη της Ήρας στην ελληνική μυθολογία.
Christian Dior’s haute couture "Junon" dress is on view in #ManusxMachina: https://t.co/X9kGiYgadC #FashionFriday https://t.co/79EZ4afQRM
— The Metropolitan Museum of Art (@metmuseum) May 20, 2016
Η εντυπωσιακή, πλούσια φούστα της, με τα επάλληλα πέταλα από μεταξωτό τούλι, παραπέμπει στην ανοιγμένη ουρά ενός παγωνιού, ιερού ζώου της θεάς. Τα πέταλα κοσμούνται με περίτεχνα κεντήματα από ιριδίζουσες παγιέτες σε αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου, φιλοτεχνημένα από τον φημισμένο οίκο κεντημάτων Rébé. Ένα αυθεντικό δείγμα της Junon περιλαμβάνεται σήμερα στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Η πραγματική φιλία του Ντιόρ με τη Μαρλέν Ντίτριχ
Πίσω από τη φανταστική ιστορία βρίσκεται μια πραγματική σχέση που συνέδεσε τον κόσμο της μόδας με τον κινηματογράφο.
Η Μαρλέν Ντίτριχ υπήρξε στενή φίλη και μεγάλη θαυμάστρια του Κριστιάν Ντιόρ. Μάλιστα, όταν επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Stage Fright» (1950) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, επέμεινε να δημιουργήσει εκείνος τα κοστούμια της.
Η απαίτησή της έμεινε στην ιστορία με τη χαρακτηριστική φράση «No Dior, no Dietrich!», δηλαδή «Χωρίς Ντιόρ, δεν υπάρχει Ντίτριχ!».
Ωστόσο, η ηθοποιός δεν φόρεσε ποτέ στην πραγματικότητα το φόρεμα Junon. Όπως εξήγησε ο Σιλβέν Σομέ στο WWD, οι δημιουργοί της ταινίας επέλεξαν συνειδητά να διαφοροποιηθούν από τα ιστορικά γεγονότα: «Πήραμε αυτή την ελευθερία, καθώς πρόκειται για μια χριστουγεννιάτικη ιστορία και είναι επίσης υπέροχο να σκεφτόμαστε ότι, τελικά, η Μαρλέν θα το φορούσε σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων».
Πάτινσον, Ριάνα, Λουί Γκαρέλ, Καμίγ Κοτέν, Τζος Ο’Κόνορ
Εκτός από τον Ρόμπερτ Πάτινσον, που είναι ο αφηγητής, στην ταινία συμμετέχουν διάσημοι ηθοποιοί και καλλιτέχνες, οι οποίοι δανείζουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες.
Ο Λουί Γκαρέλ υποδύεται τον Κριστιάν Ντιόρ και η Καμίγ Κοτέν τη Μαρλέν Ντίτριχ, ενώ η Ριάνα δίνει τη φωνή της στο τυχερό αστέρι.
Ο Τζος Ο’ Κόνορ ενσαρκώνει την καρέκλα Médaillon, ο ΛαΚιθ Στάνφιλντ τον σκηνοθέτη Ρον, ενώ οι Νιν ντ’ Ουρσό, Γκρέτα Λι και Νάντια Τερεσκίεβιτς δανείζουν τις φωνές τους στις εργαζόμενες του ατελιέ.
Η τέχνη του animation συναντά την υψηλή ραπτική
Για τη δημιουργία της ταινίας, ο Σιλβέν Σομέ επέλεξε την αισθητική του παραδοσιακού, σχεδιασμένου στο χέρι animation, αντλώντας έμπνευση από τον κινηματογράφο της δεκαετίας του 1940.
«Από τεχνική άποψη, εργαζόμαστε όπως εργάζονταν τη δεκαετία του 1940. Κάθε χαρακτήρας σχεδιάζεται και κινείται ξεχωριστά και στη συνέχεια όλα συνδυάζονται με τα σκηνικά», εξηγεί ο σκηνοθέτης στην επίσημη ιστοσελίδα του Dior.
Ο δημιουργικός διευθυντής του οίκου, Τζόναθαν Άντερσον, ο οποίος είχε παρακολουθήσει το «The Triplets of Belleville» όταν ήταν ακόμη φοιτητής, δήλωσε ότι η συνεργασία με τον Σομέ βασίστηκε σε τεχνικές animation που ανάγονται στη δεκαετία του 1940.
Η ταινία προκάλεσε, πάντως, και συζητήσεις σχετικά με την πιθανή χρήση τεχνητής νοημοσύνης, εξαιτίας ορισμένων οπτικών ασυνεπειών που παρατήρησαν θεατές.
Ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός Ατόν Σουμάς απέρριψαν τους ισχυρισμούς ότι οι εικόνες δημιουργήθηκαν με παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη. Όπως διευκρίνισαν, η παραγωγή διήρκεσε επτά μήνες και απασχόλησε περίπου 20 καλλιτέχνες και τεχνικούς, ενώ χρησιμοποιήθηκε σε περιορισμένο βαθμό λογισμικό αυτόματης δημιουργίας ενδιάμεσων καρέ.
