astike-taxe

Τι σημαίνει εν μέσω καθολικών κοινωνικών περιορισμών το ταξίδι στο Ντουμπάι;
Η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της ελληνόκτητης ναυτιλίας ενοχλεί. Αρχής γενομένης της ελληνικής κρίσεως, ευρωπαϊκές ναυτιλιακές χώρες προεξάρχουσας της Γερμανίας έχουν βάλει στο στόχαστρό τους την «σκανδαλώδη» δήθεν φορολογική εύνοια που απολαμβάνουν οι Έλληνες πλοιοκτήτες έναντι των υπολοίπων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Eπιτροπής αχολήθηκε με το ζήτημα της ευνοϊκής φορολόγησης που πιθανόν να δημιουργεί «στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό», ενώ ο Γκι Φερχόφσταντ, ηγέτης της Συμμαχίας Φιλελευθέρων είχε απευθυνθεί στον Πρωθυπουργό πέρυσι ζητώντας του «να τερματίσει τα σκανδαλώδη προνόμια των Ελλήνων Εφοπλιστών».
Σ' αυτήν εδώ την πόλη, που μοιάζει να προσπαθεί με κόπο ν' ακολουθήσει τις έτερες βαλτικές πρωτεύουσες, η ανάπτυξη μοιάζει με τ' όνειρο ενός ερασιτέχνη οραματιστή. Είναι μια προσπάθεια να καλυφθεί ο χαμένος χρόνος, με σύμβουλο τη δίψα και καθόλου τη λογική. Η γυναίκα με την ομπρέλα έχει πρόσωπο κουρασμένο αλλά φοράει ρούχα μοντέρνα∙ οι ραβδώσεις στην τσάντα της -που μοιάζει ολοκαίνουργια αλλά είναι απομίμηση ακριβής μάρκας- θυμίζουν οικονομικούς δείκτες, οι οποίοι μετά από μακρόχρονη πτώση έχουν μόλις αρχίσει ν' ανηφορίζουν.
Υπάρξε μια στιγμή στην ιστορία της νεoτέρας Ελλάδας, που έλαβε χώρα τις πρώτες μέρες της Μεταπολίτευσης, το 1974, και που εξηγεί ξεκάθαρα την διαφορά αλλά και την σύγκρουση των δυο αστικών τάξεων αλλά και της Τραβιάτας. Έχοντας μόλις επιστρέψει στην Ελλάδα η Μελίνα Μερκούρη συναντήθηκε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και του ζήτησε να πολιτευθεί μαζί του. Ο Καραμανλής αρνήθηκε και με μία πρόταση συνόψισε τον ορισμό της Μεγαλοαστικής τάξης: "Δεν τη θέλω την Μελίνα γιατί δεν μπαίνει σε καλούπι!".