exoesia

Την απόφαση του να κατέβει στις ευρωεκλογές το DiEM25 γνωστοποίησε ο Γιάνης Βαρουφάκης μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha
Ο υπέρμαχος της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που πρωτοστάτησε στην εκστρατεία υπέρ του Brexit, Νάιτζελ Φάρατζ
Στην περίπλοκη και πολυδιάστατη δεκαετία του τριάντα, μία από τις σταθερές φωνές ήταν εκείνη του Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος όμως βρισκόταν στο περιθώριο της βρετανικής πολιτικής και δεν επηρέαζε άμεσα τις κατευθύνσεις της. Σαν άλλη προφητική Σίβυλλα με κάθε ευκαιρία καλούσε τις δύο δυτικές δημοκρατίες της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας να θέσουν όρια στο Χίτλερ και να μην υποκύπτουν στους λεονταρισμούς του. Δυστυχώς όμως ο Τσόρτσιλ αποτελούσε «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Από την Καλιφόρνια έρχεται το βίντεο που δόθηκε στο φως της δημοσιότητας πρόσφατα προκαλώντας ποικίλα σχόλια για τη χρήση
Ο συγγραφέας είναι βαθύς γνώστης του πλούτου της ελληνικής γλώσσας και τον χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά, προσφέροντας μια άρτια περιπέτεια πλούσια σε ανατροπές, μυστήριο, πολιτικοκοινωνικές προεκτάσεις και φόνους. Οι χαρακτήρες του πολλοί, προερχόμενοι από διαφορετικά οικονομικά υπόβαθρα, με ανόμοιες κοινωνικές καταβολές, αντιφατικές και άκρως ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και ψυχολογικά προφίλ.
Εξηγήσεις για την πολυσυζητημένη (πρόσφατη) χειραψία του με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ, δίνει ο Γάλλος πρόεδρος
Αναβρασμός στην Αλβανία με χιλιάδες πολίτες να βγαίνουν σήμερα Σάββατο στους δρόμους για να πάρουν μέρος σε διαδήλωση διαμαρτυρίας
Ένα από τα κοινά τους χαρακτηριστικά είναι η απέχθεια που έχουν σε αυτό που θεωρούμε ως δυτικό τρόπο σκέψης και η έμφαση που δίνουν στα εθνικά χαρακτηριστικά των χωρών τους. Ο Ταγίπ Ερντογάν θεωρεί ότι η γειτονική μας χώρα θα πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες της, που δεν είναι άλλες από τις αρχές και τον τρόπο διακυβέρνησης και κυρίως τις πολιτισμικές παρακαταθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, είναι γνωστός για τις απόψεις του περί της διαφοράς ανάμεσα στις αρχές της Ρωσίας και του δυτικού κόσμου, με αναφορά κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Δυστυχώς, είναι αποδεδειγμένο πια πως όποιος δε διδάσκεται από την ιστορία του είναι αναγκασμένος να την ξαναζήσει. Επειδή όμως, η ανεπάρκεια ορισμένων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για μια νέα καταστροφή της χώρας μας, σε οικονομικό, πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο, μήπως θα πρέπει πια να χρησιμοποιήσουμε το όπλο που διαθέτουμε ως απλοί μεν αλλά κυρίαρχοι πολίτες, αυτό της ψήφου, με πολύ μεγάλη περίσκεψη την επόμενη φορά που θα βρεθούμε μπροστά στην κάλπη;
Όσοι συμμετείχαν στο πείραμα, πίστευαν πως αφορούσε τη μνήμη και την ικανότητα αποστήθισης λέξεων. Συγκεκριμένα, τους έλεγαν πως οφείλουν, αναλαμβάνοντας το ρόλο του «δασκάλου» έναντι αμοιβής 4 δολαρίων/ώρα, να τιμωρήσουν με μια μηχανή ηλεκτροσόκ το «μαθητευόμενο» σε κάθε λάθος απάντηση. Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για την ενσάρκωση ακριβώς αυτού του «ρόλου» και δεν υπήρχε ηλεκτρισμός, ούτε ηλεκτροσόκ, γεγονός που ο «δάσκαλος» δε γνώριζε. Ούτε, βέβαια, ότι ο ηθοποιός υποκρινόταν.