exoesia

Το 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου ζητούσε επίμονα εκλογές για να σώσει την χώρα από τον Κώστα Καραμανλή και την Κυβέρνηση των ελλειμμάτων. Ο Κ. Καραμανλής ανταπαντούσε ότι: «εκλογές δεν χρειάζονται. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα άλλο μείγμα πολιτικής». Βέβαια ο Κ. Καραμανλής όλη την αλήθεια την είπε το βράδυ, αφού είχε χάσει την εκλογική μάχη στο Ζάππειο. Ποιος τον άκουγε τότε. Το 2011 η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά ζητούσε εκλογές από την Κυβέρνηση Παπανδρέου, για να σώσει την χώρα. Τελικά το μείγμα πολιτικής που επιλέχθηκε ήταν, για ολίγον, η Κυβέρνηση Παπαδήμου, και εκλογές το 2012.
Ο πάπας Φραγκίσκος προειδοποίησε κατά του «λαϊκισμού» που προκαλεί η κρίση και ωθεί τους λαούς να εκλέγουν «σωτήρες» και
Το νέο ελληνικό κράτος, από την πρώτη στιγμή της παρουσίας του στο διεθνές γίγνεσθαι, βάσισε την ύπαρξη του σε διαδικασίες έννομης αρπαγής. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που ο ελληνισμός εκτός ελλαδικού κέντρου δημιουργούσε πρωτογενή πλούτο, δημιουργική κοινωνικοπολιτική παρέμβαση και πολιτισμό, ενώ στο ασφυκτικό εσωτερικό του επίσημου ελληνικού κράτους κάποιος μπορούσε να επιβιώσει μόνο αποδεχόμενος τις λογικές και τη μεθοδολογία ψωροκώσταινας. Το κράτος αρπακτικό όμως τα δυο τελευταία χρόνια έχει δώσει τη θέση του στο κράτος όρνιο [vulture state].
Παρακολουθώ με προβληματισμό φίλους να επιχαίρουν μνησίκακα με το ξεφλούδισμα της Ευρώπη. Είναι μια στάση επαίτη, που επαναλαμβάνει μονότονα ένα ρυθμικό: «σας τα έλεγα εγώ». Οι διανοητές έχουν αντικατασταθεί από γκρινιάρικα trolls που ευφυολογούν στα κοινωνικά δίκτυα, διασκεδάζοντας στην όψη της καταστροφής και κατηγορώντας ακατάπαυστα τους «φιλελέδες». Τα trolls αυτά δεν αντιλαμβάνονται τα οφέλη που προέκυψαν από τον φιλελευθερισμό και κυρίως τη διάκριση ανάμεσα στις πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις του φιλελευθερισμού.
Η επικείμενη μετάβαση εξουσίας στις ΗΠΑ εμπεριέχει κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία, επειδή ο πιο σημαντικός «παίκτης
Αντιμέτωποι με ένα αναπάντεχο θέαμα ήρθε η παραγωγή του Planet Earth. Σήμερα, Κυριακή, η εκπομπή θα παρουσιάσει μια απίστευτη
Στο προσεχές Eurogroup, θα τεθούν σε συζήτηση τόσο το εργασιακό όσο και το ασφαλιστικό, με τη θηλιά σε κυβέρνηση και εργαζόμενους ορατή, καθώς η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να περάσει μέτρα που θα καθιστούν βιώσιμο το ασφαλιστικό και οι εργαζόμενοι με νέες μειώσεις μισθών θα αναγκαστούν να επιβιώσουν με τη συρρίκνωση του έτσι κι αλλιώς «τσεκουρεμένου» εισοδήματος. Φυσικά κανένας λόγος για ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας.
Σ' αυτό το ευρύτερο σκηνικό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλείται από το θεσμικό του ρόλο να κρίνει εάν η Δημοκρατία, στο όνομα της οποίας κυβερνά η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ή όχι σε κίνδυνο. Εάν οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών είναι σε κίνδυνο. Εάν η χώρα κινδυνεύει να βυθιστεί στον όλεθρο. Κι εάν ο τρόπος με τον οποίο κυβερνά η σημερινή κυβέρνηση είναι συμβατή με τις αρχές και τις αξίες της αστικής δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν είναι ρόλος, είναι πρόσωπο. Και επειδή έχει αμφισβητηθεί περισσότερο και από τον κ. Σαρτζετάκη έχει χρέος να αναμετρηθεί με το μέγεθος του αξιώματος και της ευθύνης που ανέλαβε. Και η ζυγαριά της Ιστορίας θα αποφανθεί για το αν εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής ή όχι.
Ξανά στην εξουσία ανέβηκε ο Μαριάνο Ραχόι. Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ισπανίας, επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος, κέρδισε
Οι γυναίκες μπορεί να συγχωρέσουν κάποιον που εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, ποτέ όμως κάποιον που την έχασε. Και η Ιστορία είναι γυναίκα. Δε μπορώ να μαντέψω τι θα γράψει ο ιστορικός του μέλλοντος για την περίοδο 2010 - 2016, την εποχή της κρίσης στην Ελλάδα. Εικάζω ότι για όποιον έλαβε θέση ευθύνης αυτή την περίοδο θα έχει πολλά να γράψει (και οι ίδιοι να πουν για τον εαυτό τους). Εκείνο για το οποίο αισθάνομαι σίγουρος είναι ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία. Από τη στιγμή που ήρθε το «κακό» χάσαμε την ευκαιρία να το μετατρέψουμε σε καλό. Περιμέναμε τις μεγάλες ευκαιρίες, ενώ έπρεπε να αδράξουμε την περίσταση και να την κάνουμε μεγάλη.