parelthon

Μπορεί να θεωρούμε την τάση «σημερινή», αλλά τα μοντέλα με τα παραπάνω κιλά άφηναν το στίγμα τους στην μόδα ήδη από τον 20ο αιώνα.
«Είναι δυνατόν να υπήρξε πολιτισμός στον Άρη πριν χιλιάδες χρόνια;» ρώτησε ο Ντέινα Ρόραμπαχερ, μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ
Την πεποίθησή του ότι θα προχωρήσει η αλλαγή στο λύκειο και στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εξέφρασε, μιλώντας
(Upd) - «Δυσοσμία αναδύεται από την κρίση με την Ελλάδα για το πλοίο», είναι ο τίτλος του άρθρου της Τζουμχουριέτ αναφορικά
H επιτυχία δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα ξεκάθαρων στόχων, δέσμευσης και νοοτροπίας. Αποτελεί δική μας ευθύνη και κανενός άλλου. Εξαρτάται από την αυτογνωσία και τη στάση ζωής που έχουμε. Ακόμη και οι ευκαιρίες ή κάποιες ευνοϊκές συνθήκες από μόνες τους δεν μετράνε, αν δεν τις αναγνωρίζουμε και δεν τις εκμεταλλευόμαστε. Το ίδιο συμβαίνει και με τα όνειρα τα οποία δεν έχουν καμία αξία, αν δεν κάνουμε κάτι για να τα προγραμματίσουμε.
Ο 71χρονος συνελήφθη το πρωί της 6ης Ιουνίου 2017 από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ανηλίκων. Όπως προέκυψε από την έρευνα
Πρέπει να ομολογήσω εδώ τις δικές μου μεροληψίες. Συλλυπούμαι ειλικρινά τους ανθρώπους του υπέργηρου πολιτικού. Δεν ανήκω σε κάποιο κόμμα και δεν έκλαψα τόσο γοερά όσο ο πρώην βασιλιάς Κωνσταντίνος, τρέφω όμως ευγνωμοσύνη στον εκλιπόντα. Ο λόγος είναι ότι η περίοδος διακυβέρνησής του συνέπεσε με την πρώτη μου αναχώρηση στην Αμερική. Η εμφανής διαπλοκή, η αναξιοκρατία, οι (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;) διορισμοί κομματικών πελατών, ο εκτροχιασμός του χρέους (από 64% το 1989 σε 98% του ΑΕΠ το 1993), η μνησικακία, η αναντιστοιχία λόγων-έργων που χαρακτήριζαν τόσο τον εκλιπόντα όσο και τους πολιτικούς του αντιπάλους όλων των κομμάτων απάλυναν την πικρή γεύση της ξενιτιάς.
Από την αυγή της ανθρώπινης ιστορίας μέχρι σήμερα, η θάλασσα αποτελούσε ένα απέραντο, άγνωστο βασίλειο, στο οποίο κατοικούσαν
Ένα βασικό πρόβλημα μίας ομάδας όπως ο Παναθηναϊκός που πάντα ακροβατεί ανάμεσα στους θριάμβους του εγγύς παρελθόντος και
Δώστε στον εαυτό σας το δικαίωμα ενός ουσιαστικού διαλείμματος. Μέσα στην έντονη καθημερινότητα, με τις πολλές απαιτήσεις ξεχνάτε να δώσετε στον εαυτό σας το δικαίωμα ενός διαλείμματος για να «γεμίσετε τις μπαταρίες σας», με ασχολίες που σας ευχαριστούν, για να χαλαρώσετε ουσιαστικά, να αναδιοργανωθείτε και να δείτε τα προβλήματα και τους άλλους ανθρώπους με άλλα μάτια. Μιμηθείτε και υιοθετήστε τη «μέθοδο» των παιδιών. Τα παιδιά μπορεί να γίνουν οι καλύτεροι δάσκαλοι για τους μεγάλους σχετικά με την απόλαυση ουσιαστικών χαρών της ζωής.
Στην Ισπανία μέχρι και σήμερα, 41 χρόνια μετά την πτώση της Δικτατορίας του Φράνκο, πολλοί δρόμοι συνεχίζουν να φέρουν τα
Πριν λίγες μέρες συνάντησα παλιό συνεργάτη όπου είχε απολυθεί από την εταιρεία που δουλεύαμε μαζί. Δέκα χρόνια πριν, ήταν αυτό που λέμε «σίφουνας». Πολύ δυνατός στην «επιθετική» πώληση αλλά και επιθετικός στην συμπεριφορά του. Του ήταν αδύνατον να συν-εργαστεί με τους υπόλοιπους, ξέροντας την δική του αναμφισβήτητη υπεροχή. Το λεξιλόγιο του είχε εκφράσεις επίσης επιθετικές, σεξιστικές, ρατσιστικές. Οι πωλήσεις του στα ύψη. Μόνο που στις σοβαρές εταιρείες, η συμπεριφορά είναι πιο σημαντική από τους αριθμούς.
Ναι, καλά ακούσατε, υπάρχει ευκαιρία και στα δυσάρεστα, ειδικά σε αυτά! Υπάρχει γιατί μας καλεί να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση στο «τώρα», και το «τώρα» είναι η μοναδική μας ευκαιρία για συνειδητή δράση. Βλέπετε οι περισσότεροι άνθρωποι περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας εστιάζοντας είτε στο παρελθόν γεμίζοντας ενοχές για τα λάθη που έχουμε κάνει, είτε εστιάζοντας στο μέλλον όπου μας κυριεύει ο φόβος του αγνώστου. Όμως έτσι χάνουμε τη ζωή μας στο «τώρα» και την αναβάλλουμε χωρίς να υπολογίζουμε πως αυτό το λεπτό, αυτή η στιγμή είναι η ευκαιρία μας που δεν θα ξαναρθεί!
Είναι, επομένως, ανώριμος να αποφασίσει για το μέλλον του ο 17χρονος που εργάζεται και συντηρεί την δική του οικογένεια; Μπορεί αυτή η τεκμαιρόμενη ανωριμότητα να του στερεί τη δυνατότητα να αποφασίζει για το μέλλον του, για παράγοντες που επηρεάζουν την εργασιακή ή οικογενειακή ζωή που ήδη έχει; Η μεγάλη διαφορά της ψήφου στα 17 είναι ότι τα κόμματα θα μπουν στο σχολείο. Σε προεκλογική περίοδο, δηλαδή, εκπρόσωποι κομμάτων θα τριγυρνούν στα σχολικά κτήρια και θα κυνηγούν τα παιδιά της τρίτης λυκείου. Ψηφοδέλτια, παραγοντισμός, κίνδυνος πόλωσης και προπαγάνδας.
Ερωτηματικά προκαλεί η βεβαιότητα με την οποία οι αιγυπτιακές αρχές αποδίδουν την συντριβή του αεροσκάφους Α320 της Egyptair
Η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα είναι το ότι ακόμα δεν θέλουμε σαν λαός να παραδεχτούμε τα αίτια του προβλήματος και το γεγονός ότι δεν ευθύνονται μόνο οι Έλληνες πολιτικοί, αλλά και γενικότερα, ο ελληνικός λαός και η νοοτροπία μας. Άλλες χώρες αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους πολύ πιο εύκολα και οργανωμένα γιατί οι πολίτες και οι πολιτικοί εκεί βάζουν στην άκρη τις ιδεολογικές τους διαφορές και κινούνται προς μια ενιαία κατεύθυνση. Εμείς, που από τη φύση μας, τείνουμε προς τη διχόνοια, είμαστε τόσο εγωιστές και πεισματάρηδες, που προτιμούμε να επικρατήσουμε της αντίθετης ιδεολογίας, παρά να τα... βρούμε και να εστιάσουμε στην εθνική μας σωτηρία.
Πότε θα διαλυθούν τα νέφη; Αυτή είναι η μόνιμη ερώτηση στα χείλη όλων που όμως κρύβει τη βαθιά συλλογική πεποίθηση ότι η «σωτηρία» έρχεται άνωθεν ως απότοκο ενός μεγαλόθυμου από μηχανής Θεού. Και όσο η απάντηση δεν έρχεται, όσο η Πυθία συνεχίζει να βρίσκεται αποχαυνωμένη στους καπνούς της λήθης, τόσο η κοινωνία αυτή θα ακροβατεί μεταξύ φθοράς και φθαρτότητας, χαμένη στα νέφη, αναζητώντας τη φυγή από το παρόν, όταν η μόνη διέξοδος από την έρημο είναι να τραβήξουμε μπροστά με τους αξιότερους στην κεφαλή και με τη φροντίδα να μη μείνει κανείς πίσω.
Ο τραπεζίτης Αλέξανδρος Κορυζής διορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά Γεώργιο μετά το θάνατο του Μεταξά, τον Ιανουάριο του 1941. Επιφορτισμένος με τεράστια ευθύνη σε εμπόλεμη περίοδο, είχε πλήρη συναίσθηση της κατάστασης. Οι Γερμανοί βρίσκονται προ των πυλών και η εισβολή τους στη χώρα είναι θέμα ελάχιστου χρόνου, όταν στις 18 Απριλίου 1941 συγκαλείται σύσκεψη στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», περί του τι μέλλει γενέσθαι. O Κορυζής ωστόσο, είχε πάρει ήδη τις αποφάσεις του. Αποχωρώντας από τη σύσκεψη, πήγε στο σπίτι του και αυτοκτόνησε με δυο σφαίρες στην καρδιά.
«Ούτε τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια δεν άφηναν μοναχά τους, ακόμη και στο σαλόνι του σπιτιού ήταν πάντα με παρέα», θα μας πει με νόημα η Φωτεινή, αφού και η ίδια παντρεύτηκε με προξενιό, όσο για τους κρυφούς έρωτες, αυτοί εάν ήταν αμοιβαίοι, συνήθως οδηγούσαν τους επίδοξους γαμπρούς να «κλέβουν» τις μελλοντικές νύφες. Μα δεν έλειψαν και ορισμένες τραγικές περιπτώσεις που έσπρωξαν ακόμη και στην αυτοκτονία απελπισμένα νεαρά κορίτσια, ενώ κάποια από τα απορριπτέα παλικαράκια, συνήθως εκείνα που δεν είχαν προίκα, έγιναν οι πιο πικροί αιώνιοι μετανάστες.
Μέχρι που σιγά-σιγά, παρακολουθώντας τη δική μου εξέλιξη, αλλά και τη γενικότερη εξέλιξη των Ελληνίδων και όλων των γυναικών του Δυτικού κόσμου, διαπίστωσα πως μέσα σε μια 30ετία οι γυναίκες παίρνουν αντίστοιχη (ίσως και καλύτερη) μόρφωση με τους άντρες, έχουν σε μεγάλο βαθμό ξεπεράσει το (ανύπαρκτο σχεδόν στις μέρες μας) glass ceiling, και απ' ότι φαίνεται, όλο και περισσότερο παίρνουν την ευθύνη της ζωής και των επιλογών τους στα χέρια τους και αποφασίζουν τι θέλουν να είναι, τι θέλουν να γίνουν, και ποιους ρόλους θέλουν να έχουν σ' αυτή τη ζωή, την οικογένεια, την κοινωνία.