vraveio-zacharof

Τα εγκλήματα δεν εξισώνονται, ούτε παραγράφονται
Δύο γυναίκες της φυλής των Γεζίντι που είχαν απαχθεί από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και κατέληξαν ως σκλάβες
Το βράδυ της 25ης Οκτωβρίου 2012, επιστρέφοντας από μια μακρά ημέρα εργασίας στο νοσοκομείο, ο Ντένις Μουκουέγκε βρήκε μερικούς ανθρώπους να τον περιμένουν στο σπίτι του. Δεν επρόκειτο για τη γυναίκα και τις κόρες του- οι τελευταίες, μαζί με μια φίλη τους, βρίσκονταν μεν εντός του σπιτιού, αλλά ριγμένες στο έδαφος και υπό καθεστώς ομηρίας. Οι τέσσερις ένοπλοι άνδρες, που είχαν τα πρόσωπά τους καλυμμένα, άνοιξαν πυρ. Ο ίδιος ο Μουκουέγκε θα κατορθώσει να σωθεί, πέφτοντας στο έδαφος. Το ίδιο δεν ισχύει, όμως, και για τον φρουρό και προσωπικό του φίλο, που έτρεξε προς υπεράσπισή του.
Μέσα από διάφορα στάδια που διαδέχονται το ένα το άλλο, και εν μέσω της διεθνούς κατακραυγής, της κινητοποίησης ανθρωπιστικών οργανώσεων και την έντονη διαμαρτυρία πολλών αρχηγών κρατών, η οριστική ποινή του Μπανταουί ανακοινώνεται περίπου δύο χρόνια μετά τη σύλληψή του, τον Μάιο του 2014. Προβλέπει 10 έτη φυλάκισης, 1.000 δημόσιους ραβδισμούς και ένα χρηματικό πρόστιμο ύψους 1.000.000 ριάλ Σαουδικής Αραβίας, που ισοδυναμεί με περίπου 270.000 ευρώ. Ενώ, ήδη, αποφασίζεται πως μετά την αποφυλάκισή του και για τα επόμενα 10 χρόνια, ο Μπανταουί δεν θα επιτρέπεται να χρησιμοποιεί Μέσα Ενημέρωσης, ούτε και να ταξιδέψει στο εξωτερικό.