Διαβάζοντας την – σε πέντε συνέχειες – εξαιρετική ανάλυση του Τέρενς Κουίκ για τις δρομολογούμενες αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της χώρας, διαπιστώνουμε ότι ναι μεν κάτι αλλάζει στο «βασίλειο της Δανιμαρκίας» αλλά το πόσο ανατρεπτική θα είναι αυτή η αλλαγή παραμένει, επί του παρόντος, αναπάντητο ερώτημα.
Το φλέγον ζητούμενο για τον κάθε πολίτη δεν είναι ποιός θα είναι πρώτος, ποιός δεύτερος κι ποιός τρίτος στις κάλπες αλλά τι είδους κυβέρνηση θα έχουμε (αν έχουμε) μετά τις εκλογές. Στη σημερινή συγκυρία έχουμε μια κυβέρνηση ασθμαίνουσα και μια αντιπολίτευση λανθάνουσα. Η δε στιγμή που θα βρεθούν μπροστά στο νήμα πλησιάζει ταχέως. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι δρομείς θα είναι περισσότεροι απ´ότι σήμερα. Ο Αλέξης Τσίπρας ήδη προανήγγειλε την ίδρυση του νέου κόμματός του.
Η κυρία Καρυστιανού δρομολογεί το δικό της και ο Αντώνης Σαμαράς οσονούπω θα ανακοινώσει την τελική του απόφαση. Μοιραίως αυτές οι κινήσεις αλλάζουν τον πολιτικό χάρτη και επηρεάζουν όλα τα υπάρχοντα κόμματα. Εντός ή εκτός Βουλής. Ο Τέρενς έχει αναλύσει διεξοδικά το «πάρε – χάσε».
Από την στιγμή που θα παγιωθεί το νέο σκηνικό, θα αλλάξει και η εικόνα των δημοσκοπήσεων. Και αυτό δεν θα αργήσει να επισυμβεί. Το προεκλογικό κλίμα θα ενταθεί και ο καθένας θα αρχίσει να μετράει τα «κουκιά» του. Καθώς δεν προβλέπονται κινήσεις συσπείρωσης μέσα στην αντιπολίτευση, το μέγα ζητούμενο των σφυγμομετρήσεων αλλά και της αίσθησης των πολιτών είναι ποιοί από τους διαγκονιζόμενους θα θα παρέχουν εχέγγυα κυβερνησιμότητας μετά τις εκλογές. Είναι δε απολύτως σαφές ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν θέλει αλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Οι επόμενοι μήνες θα είναι εξόχως ενδιαφέροντες. Και όλοι μας – πολίτες και πολιτικοί- ας μην εκπλαγούμε από απροσδόκητες εξελίξεις. Και κυρίως εμείς, οι «παντογνώστες» δημοσιογράφοι…
