Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια απλή εσωκομματική εξέλιξη. Είναι πολιτικό ορόσημο. Είναι η στιγμή που μπαίνει, ίσως οριστικά, η υπογραφή τέλους σε ένα κόμμα που έστησε ο Αλέξης Τσίπρας, το έφτασε στην εξουσία, αλλά στη συνέχεια έγινε φύλλο και φτερό από τα ίδια του τα ρήγματα.
Ο Φάμελλος φάνηκε συνεπής στα όσα είχε πει στην Κεντρική Επιτροπή. Συνεπής στην ανάγκη συμπόρευσης με τον Τσίπρα, ώστε να υπάρξει ισχυρή αντιπολίτευση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίως, όμως, έδειξε ότι έβαλε στην άκρη την καρέκλα. Πέταξε το «εγώ» και κράτησε, όσο μπορούσε, το «εμείς».
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι μάγος και βλέπει το μέλλον. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για μια απλή αναταραχή. Μιλάμε για το κλείσιμο ενός κύκλου. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε πολλά. Πλήρωσε λάθη του Τσίπρα. Πλήρωσε λάθη του Φάμελλου. Πλήρωσε, όμως, και την αχαριστία πολλών «συντρόφων» απέναντι στον άνθρωπο που τους ανέβασε στην εξουσία. Λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι κάθονται στον καναπέ.
Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είχε και κάτι βαθύτερο: πολλές ομάδες, πολλά αίτια, πολλά γκρουπ, πολλές απόψεις, πολλές θέσεις, πολλές υπόγειες συγκρούσεις. Για να θυμηθώ και αυτό που μου είχε πει ο αείμνηστος Αλέκος Φλαμπουράρης: η Αριστερά το έχει σπορ, ίσως και χόμπι, να διασπάται. Μόνο που εδώ δεν πρόκειται απλώς για διάσπαση. Με την κίνηση Φάμελλου, που πληροφορούμαι ότι την είχε στο μυαλό του εδώ και καιρό, μπήκε η υπογραφή του τέλους.
Θεωρείται βέβαιο, από όσα μαθαίνω, ότι σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλες παραιτήσεις. Από εκεί και πέρα, είναι πλέον ζήτημα Τσίπρα. Έχω την πληροφορία ότι εν καιρώ θα κάνει κινήσεις για όλους εκείνους που φεύγουν ή θα φύγουν, όπως ο Φάμελλος που παραιτήθηκε. Αλλά ο Τσίπρας ανήκει σε εκείνους που δεν βιάζονται ποτέ. Αν πράγματι θέλει να παρουσιάσει κάτι καινούργιο, πρέπει να αποφασίσει πώς θα πάρει τους ανθρώπους του θεωρείου και πώς θα τους βάλει μέσα στη νέα μηχανή. Όχι στο πορτμπαγκάζ. Όχι στο πίσω κάθισμα. Ίσως μπροστά στη μηχανή.
Τώρα, ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, βουλευτής Δράμας, έμπειρος δικηγόρος, που έχει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της ομάδας καλείται εκ των πραγμάτων να κρατήσει το βάρος στη Βουλή. Πρέπει να συγκαλέσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα για τα περαιτέρω.
Και επίσης, όσο ανέφικτο κι αν μοιάζει, το κόμμα, όποιο κόμμα έχει απομείνει, πρέπει να κάνει Κεντρική Επιτροπή, με τις υπάρχουσες νέες συνθήκες και όχι με εκείνες που θα πήγαινε το Σαββατοκύριακο, ώστε να βγάλει άκρη για το παρακάτω. Εκεί, όμως, τα πράγματα μοιάζουν δύσκολα. Πολύ δύσκολα.
Όσο για τον Πολάκη, τον Παππά, την Δούρου, και όσους έκαναν τους δικούς τους τακτικισμούς, ας βρουν τώρα οι ίδιοι τα επόμενα δικά τους βήματα. Το πολιτικό τρένο, όμως, φαίνεται πως αλλάζει ράγες.
