Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε στην πολιτική κουβαλώντας ένα τεράστιο ηθικό κεφάλαιο. Τον αγώνα για τη δικαίωση των θυμάτων της εγκληματικής, φονικής σύγκρουσης των Τεμπών. Και θα είμαι ο τελευταίος που θα ισχυριστεί ότι εκμεταλλεύτηκε τον πόνο για το παιδί της προκειμένου να αποκτήσει πολιτικό ρόλο. Πιστεύω ότι ξεκίνησε θέλοντας να συνεχίσει έναν αγώνα που συγκλόνισε την κοινωνία.
Όμως η πολιτική είναι διαφορετικό και εξαιρετικά δύσκολο πεδίο.
Η ίδια, άπειρη πολιτικά, εμπιστεύτηκε ανθρώπους που δεν γνωρίζω αν διέθεταν τη σωστή στρατηγική ή αν κουβαλούσαν προσωπικά απωθημένα και φιλοδοξίες. Το αποτέλεσμα, πάντως, είναι σήμερα μπροστά μας.
Μετά και τη νέα αποχώρηση του Κώστα Ντουντουλάκη, ο οποίος καταγγέλλει «απολυταρχικά προσωποπαγές» διευθυντήριο Καρυστιανού–Γρατσία, άρνηση καταστατικού και έλλειμμα δημοκρατικής λειτουργίας, οι καταγγελίες δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται σαν μεμονωμένα περιστατικά.
Προηγήθηκαν και άλλες αποχωρήσεις, με στελέχη να μιλούν για «κλειστή κάστα», για χαρακτηρισμούς περί «προδοτών» και «πληρωμένων» εναντίον όσων εγκαταλείπουν το εγχείρημα.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» κινδυνεύει έτσι να μείνει και χωρίς ελπίδα και χωρίς δημοκρατία.
Η Μαρία Καρυστιανού πρέπει πλέον να κάνει τη δική της αυτοκριτική. Και να καταλάβει κάτι που η κοινωνία επαναλαμβάνει με κάθε τρόπο: έχει κουραστεί από μονοκρατορίες, αρχηγισμούς και αυλές. Αναζητά συνεργασίες, συγκλίσεις και συλλογική αντίληψη.
Και όσοι βρίσκονται δίπλα της, πρωτίστως η στενή συνεργάτιδά της Μαρία Γρατσία, οφείλουν να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί όταν εκ των έσω διαχέονται χαρακτηρισμοί περί «προδοτών».
Γιατί η μεγαλύτερη προδοσία ενός συλλογικού εγχειρήματος είναι να εγκαταλείπεται ο δρόμος του «όλοι χέρι χέρι» και να μετατρέπεται σε δρόμο με μία οδηγό, μία συνοδηγό και τους υπόλοιπους, όσοι έχουν μείνει, απλούς επιβάτες.
Η Καρυστιανού έχτισε μια τεράστια κοινωνική δυναμική. Το ερώτημα πλέον είναι εάν αντιλαμβάνεται ότι κινδυνεύει να τη γκρεμίσει οριστικά η ίδια. Και βεβαίως είδα με πολλή προσοχή τη συνέντευξη που έδωσε χτες και όπου μέσα σε όλα απειλεί τώρα με νομικές προσφυγές εναντίον εκείνων που διαχέουν, με όνομα επίθετο και εγγράφως, τα όσα συμβαίνουν και τους έκαναν να μαζέψουν τα πράγματα τους και να φύγουν. Στο χέρι της είναι να αποκαταστήσει ο,τι και όσα μπορεί καλύτερα.
