Από την ΚΝΕ των μαθητικών της χρόνων μέχρι τη νέα πολιτική προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα, η Μαριζέτα Αντωνοπούλου έχει διανύσει μια διαδρομή με πολιτικές αναζητήσεις, μετακινήσεις και σταθερό ενδιαφέρον για την κοινωνική πολιτική. Μιλώντας στη HuffPost, η τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής, Παιδιού και Οικογένειας της ΕΛ.Α.Σ., μέλος της Πολιτικής Επιτροπής και του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Τσίπρα, υπερασπίζεται την ανάγκη ενός νέου προοδευτικού πόλου.
Από την ΚΝΕ στην προοδευτική συμπαράταξη
«Οργανώθηκα στην ΚΝΕ δώδεκα χρονών», θυμάται. Μεγάλωσε στο Περιστέρι, σε οικογένεια με διαφορετικές πολιτικές παραδόσεις. Ο ένας παππούς ήταν δεξιός, στη Χωροφυλακή, ο άλλος αριστερός, στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Η απομάκρυνσή της από την κομμουνιστική οργάνωση ήρθε όταν άρχισε να την προβληματίζει ο περίκλειστος χαρακτήρας της. Διατηρεί ιδιαίτερη εκτίμηση για την Αλέκα και τον Θανάση Παπαρήγα. «Από εκεί και πέρα, μόνο ενωτικά», εξηγεί.
Ο Τσίπρας, οι δημοσκοπήσεις και το ΠΑΣΟΚ
«Χρειάζεται να δημιουργηθεί ο προοδευτικός δημοκρατικός πόλος με νέο τρόπο», απαντά, δίνοντας έμφαση στην ψηφιακή συμμετοχή των μελών και στη δυνατότητα ακόμη και εργαζόμενων γονέων να συμμετέχουν στις κομματικές διαδικασίες. Όταν η συζήτηση φτάνει στις δημοσκοπήσεις και στο ενδεχόμενο το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη να ξεπεράσει την ΕΛ.Α.Σ., επιμένει ότι η νέα παράταξη πρέπει να κριθεί από το πρόγραμμά της. Για τη συμμετοχή παλαιών στελεχών είναι κατηγορηματική: «Δεν γίνεται να αρνηθείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν προσφέρει στη δημοκρατική παράταξη».
Μισθοί, δημογραφικό και οικογένεια
Η Αντωνοπούλου θεωρεί την αξιοπρεπή εργασία προϋπόθεση κοινωνικής προόδου. «Δεν μπορεί ένας καθηγητής να παίρνει 850 ευρώ και να πιστεύουμε ότι θα κάνει καλό μάθημα στα παιδιά μας», υποστηρίζει. Ως μητέρα δύο κοριτσιών, τεσσάρων και έξι ετών, γνωρίζει τις δυσκολίες των εργαζόμενων γονέων. Για το δημογραφικό μιλά για οικονομική ασφάλεια, δίκτυα υποστήριξης, ολοήμερα σχολεία, σχολικά γεύματα και δημιουργικές δραστηριότητες στις γειτονιές. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στο σχέδιο «Αριστοτέλης» για την αναζωογόνηση των κοινοτήτων.
Στεγαστική κρίση και παρέμβαση στα funds
Στο στεγαστικό ασκεί κριτική στα προγράμματα «Σπίτι μου», θεωρώντας ότι η γραφειοκρατία και οι υψηλές τιμές περιορίζουν την αποτελεσματικότητά τους. «Το πρόβλημα είναι τα funds», υπογραμμίζει. Προτείνει κρατικό οργανισμό διαμεσολάβησης, ώστε δανειολήπτες που επιθυμούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους να μπορούν να διατηρήσουν την κατοικία τους. Στόχος είναι να αυξηθεί το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα και να αποκτήσουν οι νέες οικογένειες πραγματικές επιλογές.
Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς
Η Αντωνοπούλου εκτιμά ότι οι επόμενες εκλογές μπορούν να αναδιατάξουν το πολιτικό σκηνικό. Ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη διαφθορά και τις κοινωνικές ανισότητες, ενώ αναγνωρίζει στον Αντώνη Σαμαρά πολιτική συνέπεια και επιρροή στον χώρο της λαϊκής Δεξιάς. Παράλληλα επιμένει ότι το εγχείρημα Τσίπρα δεν μπορεί να οικοδομηθεί αποκλειστικά με νέα πρόσωπα, αγνοώντας την εμπειρία προηγούμενων γενεών.
Η άγνωστη ιστορία με τον Χαρίλαο Φλωράκη
Η συνέντευξη κλείνει με μια προσωπική ανάμνηση από τον Χαρίλαο Φλωράκη, που διατηρούσε δεσμούς με την οικογένειά της. Όπως αφηγείται, ο ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ είχε παραδεχθεί πόσο γλυκιά μπορεί να γίνει η εξουσία. Το συνειδητοποίησε όταν επέτρεψε στον οδηγό του να του ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου. Τότε, σύμφωνα με την οικογενειακή αφήγηση, είπε στον εαυτό του: «Τι κάνεις, Χαρίλαε; Σου άνοιξε άλλος την πόρτα;». Και αποφάσισε να μην το επιτρέψει ξανά. Μια μικρή ιστορία για τη μεγάλη δοκιμασία της εξουσίας.
