Η Νέα Δημοκρατία έχει ασφαλώς το κοινοβουλευτικό δικαίωμα να μη στηρίξει την Έλενα Ακρίτα για τη θέση της Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής. Έχει όμως και την πολιτική ευθύνη της επιλογής της. Και προσωπικά θεωρώ αυτή την απόφαση μικρόψυχη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε επισήμως να προτείνει την Έλενα Ακρίτα για τη θέση που έμεινε κενή μετά την αποχώρηση της Όλγας Γεροβασίλη. (ΣΥΡΙΖΑ) Η ΝΔ, από την πλευρά της, διαμηνύει ότι δεν θα την ψηφίσει και ξεκαθαρίζει ότι η αντίρρησή της αφορά το συγκεκριμένο πρόσωπο και την πολιτική συμπεριφορά του.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται η διαφωνία μου.
Η αντιπολίτευση υπάρχει για να αντιπολιτεύεται. Για να ελέγχει, να καταγγέλλει, να ενοχλεί και, πολλές φορές, να είναι σκληρή απέναντι στην κυβέρνηση. Και εάν στη ΝΔ ενοχλούνται από τον αιχμηρό λόγο της Έλενας Ακρίτα, ας θυμηθούν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με δεκαετίες δημοσιογραφικής διαδρομής, που έμαθε να χρησιμοποιεί δημόσια τον λόγο χωρίς στρογγυλέματα. Και ας θυμηθούν επίσης ότι και στη δική τους την παράταξη υπάρχουν βουλευτές και των δύο φύλων με πολύ οξύ και πολλές φορές, τοξικό λόγο.
Το Προεδρείο της Βουλής δεν είναι κομματικό λάφυρο της εκάστοτε πλειοψηφίας. Η ίδια η σύνθεσή του προβλέπει εκπροσώπηση διαφορετικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων. Βεβαίως, η πρόταση ενός κόμματος δεν συνεπάγεται αυτόματη εκλογή: ο Κανονισμός προβλέπει συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαδικασία και πλειοψηφίες. (Βουλή των Ελλήνων)
Άρα, η ΝΔ μπορεί να μπλοκάρει την Ακρίτα. Αλλά άλλο το «μπορώ» και άλλο το «πρέπει».
Δεν θυμάμαι οι κυβερνητικές πλειοψηφίες του Ανδρέα Παπανδρέου, του Κώστα Σημίτη, του Γιώργου Παπανδρέου ή του Αλέξη Τσίπρα να μετατρέπουν συστηματικά την επιλογή αντιπροέδρου που αναλογούσε στην αξιωματική ή άλλη αντιπολίτευση, σε εξέταση πολιτικής νομιμοφροσύνης και μάλιστα με «οξύμετρο» λόγου.
Και συνολικά, οι αντιπρόεδροι της Βουλής δεν μας έχουν δώσει ιστορικά εικόνα θεσμικής εκτροπής. Όσο τοξικό λόγο κι αν είχαν στον δημόσιο βίο τους, εντός εκτός Βουλής. Άλλη συζήτηση, βεβαίως, είναι η εξαιρετικά συγκρουσιακή περίοδος της προεδρίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εκείνα που ζήσαμε δεν ξεχνιούνται.
Όμως σήμερα μιλάμε για κάτι διαφορετικό.
Η Νέα Δημοκρατία έχει την πλειοψηφία. Ακριβώς γι’ αυτό θα έπρεπε να επιδείξει και τη μεγαλύτερη θεσμική γενναιοδωρία.
Δεν χρειάζεται να σου αρέσει ο μέχρι τώρα λόγος της Έλενας Ακρίτα για να σεβαστείς την επιλογή της αντιπολίτευσης. Πώς προεξοφλούν στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ότι δεν θα είναι μια καλή αντιπρόεδρος
Και γι’ αυτό εκφράζω καθαρά την αντίθεσή μου στην απόφαση της ΝΔ. Θεσμικά μπορεί να την πάρει. Πολιτικά, κατά τη γνώμη μου, δεν την τιμά.
