Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε μια πολιτική κρίση που δεν είναι απλώς δημοσκοπική. Είναι κρίση ταυτότητας, στρατηγικής και ηγεσίας. Με το κόμμα να ακουμπά επικίνδυνα το όριο του μονοψήφιου, την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα να εγκαθίσταται στη δεύτερη θέση και τα κορυφαία στελέχη να ανταλλάσσουν δημόσιες βολές, η Χαριλάου Τρικούπη μοιάζει περισσότερο με παράταξη σε σοκ παρά με κόμμα έτοιμο να διεκδικήσει εξουσία.
Η αντιπαράθεση Χάρη Δούκα και Άννας Διαμαντοπούλου δεν είναι μια ακόμη εσωκομματική κόντρα. Είναι η συμπύκνωση όλων όσων δεν λέγονται, ή λέγονται ψιθυριστά, εδώ και καιρό στο ΠΑΣΟΚ. Από τη μία, η γραμμή της «αυτόνομης πορείας», που υπερασπίζεται η ηγεσία Ανδρουλάκη. Από την άλλη, η πίεση ενός νέου πολιτικού σκηνικού, στο οποίο ο Αλέξης Τσίπρας αλλάζει ήδη τους συσχετισμούς στην αντιπολίτευση.
Η δημοσκόπηση της ALCO για τον Alpha, με το ΠΑΣΟΚ στο 10,3% από 12,2% έναν μήνα πριν, δεν δείχνει απλώς πτώση. Δείχνει αδυναμία πολιτικής κεφαλαιοποίησης της φθοράς της κυβέρνησης. Η Νέα Δημοκρατία έχει απώλειες, η κοινωνία εμφανίζεται κουρασμένη, το αντιπολιτευτικό πεδίο είναι ανοιχτό, αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν ανεβαίνει. Αντί να διευρύνει, αμύνεται. Αντί να ορίζει την ατζέντα, παρακολουθεί τον Τσίπρα να την αλλάζει.
Σε αυτό το κενό παρεμβαίνει ο Χάρης Δούκας. Δεν μιλά απλώς για συνεργασίες, αλλά για την ανάγκη συγκρότησης προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, ιδίως αν οι εκλογές δεν δώσουν καθαρή λύση. Στη Χαριλάου Τρικούπη, όμως, η θέση του διαβάζεται από πολλούς με καχυποψία. Κάποιοι βλέπουν πίσω από την επιμονή του προετοιμασία για πολιτική έξοδο προς τον χώρο Τσίπρα.
Η Άννα Διαμαντοπούλου εκφράζει την αντίθετη γραμμή. Θεωρεί ότι κάθε κουβέντα για προεκλογικές συνεργασίες ανοίγει «πόρτες και παράθυρα» διαρροών. Υπερασπίζεται ένα ΠΑΣΟΚ αυτόνομο, θεσμικό, χωρίς ρόλο συμπληρώματος. Όμως οι τοποθετήσεις της για τη δημοσιονομική εικόνα της χώρας έδωσαν στον Δούκα την ευκαιρία να την κατηγορήσει πολιτικά ότι δίνει εύσημα στην κυβέρνηση.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν το ΠΑΣΟΚ θα αντέξει δημοσκοπικά. Είναι αν μπορεί να ξαναγίνει ο βασικός αντιπολιτευτικός πόλος ή αν μετατρέπεται σε χώρο διερχόμενων στρατηγικών. Και για τον Νίκο Ανδρουλάκη, το πιο ανησυχητικό είναι ότι το κόμμα συζητά για τον Δούκα, τη Διαμαντοπούλου, τον Τσίπρα και τις γέφυρες. Αλλά όχι με την ίδια ένταση για το δικό του σχέδιο.
Και στην πολιτική, όταν το σχέδιο του αρχηγού δεν είναι το πρώτο θέμα, τότε ο αρχηγός έχει πρόβλημα.
