Η υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης στη Θεσσαλονίκη και ο τραγικός θάνατος της Βάγιας Νέστορα δεν έμειναν μόνο στο πεδίο της αστυνομικής και δικαστικής έρευνας. Πέρασαν, πλέον, στο κέντρο της πολιτικής σύγκρουσης. Και αυτό δεν έγινε τυχαία.
Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται ότι αποφάσισε να χαράξει μία καθαρή γραμμή: απέναντι στη βία, απέναντι στους «μπαχαλάκηδες», απέναντι σε εκείνες τις ομάδες που για χρόνια επιχειρούσαν να εμφανίσουν την παρανομία ως δήθεν πολιτική παρέμβαση. Και ταυτόχρονα προτάσσοντας την ανάγκη προάσπισης της δημοκρατίας και της ομαλότητας.
Σε αυτήν ακριβώς τη γραμμή κινήθηκε ο Κώστας Κυρανάκης. Και σε αυτήν τη γραμμή πάτησε τώρα και ο Θάνος Πλεύρης, λέγοντας ουσιαστικά ότι ο γραμματέας της ΝΔ «δεν έριξε λάδι στη φωτιά», αλλά περιέγραψε μια πολιτική πραγματικότητα. Δηλαδή ότι ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την κριτική της ΝΔ, δεν μπορεί να εμφανίζεται σήμερα ως δύναμη θεσμικής ευθύνης όταν στο παρελθόν η Αριστερά ανέχθηκε, κάλυψε ή υποβάθμισε φαινόμενα βίας και ανομίας.
Η πολιτική διάσταση
Το κρίσιμο εδώ δεν είναι αν μία φράση είναι σκληρή. Το κρίσιμο είναι αν υπάρχει αλήθεια πίσω από αυτήν. Και η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να θυμίσει ότι η ανοχή στη βία δεν είναι ουδέτερη πολιτική στάση. Όταν σπας, καίς, απειλείς, βανδαλίζεις ή βάζεις γκαζάκια, δεν κάνεις πολιτική. Απειλείς τη Δημοκρατία.
Ο Θάνος Πλεύρης, με την παρέμβασή του, έδειξε ότι το κυβερνητικό στρατόπεδο δεν θέλει να αφήσει τον Κυρανάκη εκτεθειμένο. Αντιθέτως, τον εντάσσει σε μία ευρύτερη στρατηγική αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα και το νέο πολιτικό του εγχείρημα.
Η παρέμβαση Μητσοτάκη
Δεν είναι τυχαίο ότι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στις τελευταίες δημόσιες τοποθετήσεις του, έθεσε θέμα πολιτικής ευθύνης απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές. Ο πρωθυπουργός ζήτησε καθαρή καταδίκη της βίας και υπογράμμισε ότι σε μια Δημοκρατία οι διαφορές λύνονται με επιχειρήματα και όχι με φωτιές, μολότοφ, γκαζάκια και τραμπουκισμούς.
Αυτό είναι και το βαθύτερο πολιτικό μήνυμα της κυβέρνησης: ότι η χώρα δεν μπορεί να ξαναγυρίσει σε εποχές όπου οι οργανωμένες ομάδες βίας θεωρούνταν περίπου «παιδιά ενός ιδεολογικού χώρου» και αντιμετωπίζονταν με μισόλογα.
Το πραγματικό δίλημμα
Ο Αλέξης Τσίπρας και η ΕΛ.Α.Σ. καταδίκασαν την επίθεση. Όμως η ΝΔ επιμένει ότι η καταδίκη της μιας ημέρας δεν σβήνει μια ολόκληρη πολιτική διαδρομή. Και γι’ αυτό ανεβάζει τους τόνους.
Το ερώτημα, τελικά, είναι απλό: μπορεί το πολιτικό σύστημα να σταθεί ενιαία απέναντι στη βία χωρίς «ναι μεν αλλά»; Μπορεί να πει καθαρά ότι οι εγκληματικές ενέργειες δεν έχουν χρώμα, δεν έχουν ιδεολογικό άλλοθι και δεν μπορούν να χωρούν σε κανένα δημοκρατικό πλαίσιο;
Αν η απάντηση είναι ναι, τότε όλοι οφείλουν να το αποδείξουν. Όχι μόνο με ανακοινώσεις. Αλλά και με την πολιτική μνήμη, τη γλώσσα και τη στάση τους. Πάντως στη Βουλή υπήρξε ομόφωνη καταδίκη της δολοφονίας της Βάγιας Νέστορα. Είχαν προηγηθεί και οι αυτόνομες ανακοινώσεις που έκαναν όλα τα πολιτικά κόμματα.
