Το Camp IV στο Έβερεστ, στο Νότιο Πέρασμα σε υψόμετρο σχεδόν 7.900 μέτρων, αποτελεί το τελευταίο οργανωμένο σημείο ξεκούρασης πριν από την τελική και πιο επικίνδυνη προσπάθεια για την κορυφή του κόσμου. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατα πλάνα που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα και αναπαράγονται σε διεθνή μέσα όπως η Daily Mail, η εικόνα του σήμερα απέχει πολύ από το ιδανικό: εγκαταλελειμμένες σκηνές, άδειες φιάλες οξυγόνου, σκισμένος εξοπλισμός και ανθρώπινα απορρίμματα έχουν μετατρέψει την περιοχή σε ένα τοπίο έντονης υποβάθμισης.
Το σημείο αυτό βρίσκεται ανάμεσα στο Έβερεστ και το Λότσε και λειτουργεί ως τελευταίος σταθμός πριν τη διάσχιση της λεγόμενης «Ζώνης του Θανάτου», όπου η έλλειψη οξυγόνου καθιστά την παραμονή εξαιρετικά επικίνδυνη. Παρά την εντυπωσιακή φυσική ομορφιά του τοπίου, η συνεχώς αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον που πολλοί περιγράφουν πλέον ως «νεκροταφείο» εξοπλισμού.
Η έντονη τουριστική και ορειβατική δραστηριότητα των τελευταίων ετών έχει επιβαρύνει σημαντικά την κατάσταση. Μόνο σε μία ημέρα τον Μάιο, δεκάδες ομάδες επιχείρησαν την ανάβαση, δημιουργώντας μεγάλες ουρές και αυξάνοντας την πίεση στις υποδομές του βουνού. Οι περισσότεροι ορειβάτες χρησιμοποιούν συμπληρωματικό οξυγόνο, το οποίο συχνά εγκαταλείπεται κατά την επιστροφή λόγω κόπωσης ή επικίνδυνων συνθηκών.
Οι προσπάθειες καθαρισμού, αν και σημαντικές, παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες. Οι ακραίες καιρικές συνθήκες, οι χαμηλές θερμοκρασίες και το πολύ μεγάλο υψόμετρο καθιστούν κάθε επιχείρηση απομάκρυνσης απορριμμάτων επικίνδυνη και χρονοβόρα. Παρ’ όλα αυτά, ομάδες Σέρπα και στρατιωτικών αποστολών έχουν καταφέρει κατά καιρούς να απομακρύνουν τόνους σκουπιδιών και ακόμα και ανθρώπινα λείψανα, ορισμένα από τα οποία βρίσκονταν στο βουνό για δεκαετίες.
Το πρόβλημα συνδέεται άμεσα και με την αυξανόμενη εμπορευματοποίηση του Έβερεστ. Η χορήγηση μεγάλου αριθμού αδειών αναρρίχησης έχει οδηγήσει σε υπερπληθυσμό, ειδικά σε περιόδους καλού καιρού, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο ατυχημάτων και επιβαρύνει το περιβάλλον. Οι ειδικοί προειδοποιούν εδώ και χρόνια ότι η κατάσταση αυτή δημιουργεί όχι μόνο οικολογικό αλλά και σοβαρό ζήτημα ασφάλειας.
Παρά τις ενστάσεις, οι διοργανωτές αποστολών υποστηρίζουν ότι με σωστό σχεδιασμό και επαρκή εξοπλισμό οι κίνδυνοι μπορούν να ελεγχθούν. Ωστόσο, η εικόνα του Camp IV δείχνει πως η ισορροπία ανάμεσα στην ανθρώπινη φιλοδοξία και τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.