Οι ομοσπονδιακές εισαγγελικές αρχές των ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι ούτε οι τοίχοι μιας φυλακής υψίστης ασφαλείας δεν στάθηκαν αρκετοί για να σταματήσουν τον Μοχάμαντ Μπακέρ Σαάντ Νταούντ αλ Σαάντι. Σύμφωνα με νέο κατηγορητήριο που δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, ο 32χρονος, κάτοχος ιρανικής και ιρακινής υπηκοότητας, συνέχισε να συντονίζει τρομοκρατική δράση ενώ κρατούνταν στο Metropolitan Detention Center του Μπρούκλιν, με στόχο τη βρετανική αεροπορική βάση RAF Fairford.
Το κατηγορητήριο των οκτώ σημείων αφορά, εκτός από τον αλ Σαάντι, τον 48χρονο Ιρανό Μοχσέν Μοχατζερί και τον 35χρονο Ιρακινό Μοχάμαντ Άλι αλ Χασάνι. Οι Αρχές τους συνδέουν με την Κατάιμπ Χεζμπολάχ και τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης, δύο οργανώσεις που η Ουάσιγκτον έχει χαρακτηρίσει τρομοκρατικές, και τους αποδίδουν ρόλο σε σχεδόν είκοσι επιθέσεις ή απόπειρες σε Ευρώπη και ΗΠΑ.
Η νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου
Η βάση στο Γκλόστερσαϊρ, όπου στάθμευαν αμερικανικά βομβαρδιστικά B-1 που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο με το Ιράν, βρέθηκε στο στόχαστρο στα τέλη Σεπτεμβρίου. Κατά την κατηγορία, τρία βαν με βαρέλια καυσίμων κινήθηκαν προς τη βάση, έχοντας αυτοκόλλητα που τα παρουσίαζαν ως οχήματα εταιρείας διανομής καυσίμων. Το σχέδιο, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, ήταν να λειτουργήσουν ως αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί. Δύο από τα οχήματα σταμάτησαν σε σημεία ελέγχου, ενώ η αστυνομία ειδοποιήθηκε αφού ντόπιος αγρότης ανέφερε ύποπτη κινητικότητα.
Οι βρετανικές αρχές συνέλαβαν επτά άτομα, τα οποία όμως αφέθηκαν ελεύθερα υπό όρους, καθώς στα οχήματα δεν βρέθηκαν εκρηκτικά. Στα τέλη Οκτωβρίου ορισμένοι οδηγήθηκαν ξανά στη φυλακή, όταν το Λονδίνο έκανε λόγο για σοβαρές ενδείξεις ιρανικού δακτύλου.
Στον αλ Χασάνι αποδίδεται η οργάνωση του σχεδίου στο έδαφος: η παρακολούθηση της βάσης, η πληρωμή συνεργών για την αγορά των βαν, των καυσίμων και μεταλλικών αντικειμένων που θα λειτουργούσαν ως θραύσματα, καθώς και η επικοινωνία με τους οδηγούς ακόμη και όταν αυτοί έφτασαν στους ελέγχους ασφαλείας.
«Δώστε του χρήματα για να το κάνουμε»
Το πιο εντυπωσιακό σκέλος της δικογραφίας αφορά τον αλ Σαάντι. Παρότι είχε τεθεί σε καθεστώς ειδικών διοικητικών μέτρων (SAMs), που επέτρεπαν επαφή μόνο με τον στενό οικογενειακό του κύκλο και τους δικηγόρους του, φέρεται να αξιοποίησε ακριβώς αυτά τα τηλεφωνήματα. Μιλώντας με τη μητέρα και την αδελφή του στο Ιράκ, χρησιμοποιούσε ψευδώνυμα και συνθηματικές φράσεις, ζητώντας μάλιστα από τους συνομιλητές του να προσέχουν τι λένε, ώστε να μη διακοπεί η κλήση.
Η λέξη-κλειδί, κατά τους εισαγγελείς, ήταν η «δουλειά», όρος με τον οποίο είχε περιγράψει και στο παρελθόν επιθέσεις. Τον Ιούλιο ρώτησε την αδελφή του αν η «παλιά δουλειά» είχε ματαιωθεί ή απλώς πάγωσε, για να λάβει την απάντηση ότι δεν είχε ακυρωθεί. Σε άλλες κλήσεις ζητούσε να μεταφερθούν μηνύματα στον Μοχατζερί, τον οποίο οι ΗΠΑ θεωρούν στέλεχος των Φρουρών της Επανάστασης.
Η κλήση που, κατά την κατηγορία, «δένει» την υπόθεση έγινε στις 24 Σεπτεμβρίου. Ο αλ Σαάντι ρώτησε για τον αλ Χασάνι και φέρεται να ζήτησε από την οικογένειά του να του δοθούν χρήματα «για να το κάνουμε». Δύο μέρες αργότερα, τα βαν ξεκίνησαν για τη RAF Fairford.
Ο «γιος» του Σουλεϊμανί
Ο αλ Σαάντι δεν είναι άγνωστος στις αμερικανικές υπηρεσίες. Συνελήφθη τον Μάιο στην Τουρκία και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ, αφού είχε επικοινωνήσει, χωρίς να το γνωρίζει, με μυστικό πράκτορα, στον οποίο φέρεται να πρότεινε επιθέσεις σε αμερικανικό έδαφος, ανάμεσά τους και σε μεγάλη συναγωγή του Μανχάταν. Οι εισαγγελείς τον κατηγορούν επίσης ότι παρακολουθούσε μέσω FaceTime εμπρηστικές επιθέσεις κατά εβραϊκών στόχων στην Ευρώπη και αξιοποιούσε τα βίντεο για προπαγάνδα.
Κατά τις αμερικανικές αρχές, διατηρούσε στενή σχέση με τον Κασέμ Σουλεϊμανί, ο οποίος τον αντιμετώπιζε «σαν γιο», και θα βρισκόταν μαζί του τη μέρα που σκοτώθηκε το 2020. Υποστηρίζεται ακόμη ότι είχε επαφή με τον Αλί Χαμενεΐ, τον οποίο φέρεται να προειδοποίησε για επικείμενο αμερικανικό πλήγμα τρεις μέρες πριν από τον πόλεμο. Ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε στις πρώτες αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις τον Φεβρουάριο του 2026.
Μετά τη σύλληψή του, φέρεται να είπε στους ανακριτές ότι ασχολούνταν με ψυχολογικό πόλεμο, στρατηγικό σχεδιασμό και συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών για το Ιράν και τους συμμάχους του, δραστηριότητες που ο ίδιος χαρακτήρισε «αντίσταση». Έχει δηλώσει αθώος για τις αρχικές κατηγορίες και επιδιώκει να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του.