Απ’ το Ιάσιο μέχρι την Κερύνεια κι απ’ το μπουμ του Σαράντα στους σύγχρονους ρυθμούς…
Πολλά θα σημειωθούν από τους μετρίους των καιρών μας. Εκείνους που ευχαρίστως θα συνθηκολογούσαν, που θα έβρισκαν χίλιες δικαιολογίες για να βαφτίσουν την υποταγή ρεαλισμό και τον συμβιβασμό υπευθυνότητα. Εκείνους που επικαλούνται τις αξίες επιλεκτικά, για να δικαιολογήσουν τη σιωπή τους απέναντι στη βαρβαρότητα. Και εκείνους που καταγγέλλουν έναν δήθεν αντισημιτισμό για να δικαιολογήσουν τον νέο φασισμό.
Δακρύβρεχτες αρλούμπες, επαναλήψεις παλιών ανακοινώσεων, λόγια μεγάλα και άδεια από ανθρώπους κρυμμένους πίσω από τα κασμίρια και τις βεβαιότητές τους. Εξουσιαστές που δεν κατάλαβαν ποτέ τι σήμαινε εκείνο το ΟΧΙ. Που θα προτιμούσαν να μην είχε ειπωθεί, γιατί η Ιστορία, όταν γίνεται παράδειγμα αντίστασης, τους χαλάει τη σούπα.
Επειδή το ΟΧΙ του Σαράντα δεν ήταν μια τελετουργική ατάκα για σχολικές γιορτές και επίσημους λόγους. Ήταν η απόφαση ενός λαού να σταθεί όρθιος, να διακινδυνεύσει τα πάντα, να προτιμήσει την αξιοπρέπεια από την ασφάλεια της υποταγής. Δεν ήταν άρνηση μονάχα σε έναν εισβολέα. Ήταν άρνηση στον φασισμό, στον φόβο, στην ιδέα πως όλα έχουν μια τιμή και πως όλα μπορούν να πουληθούν.
Και γι’ αυτό το ΟΧΙ δεν ανήκει μόνο στα μουσεία ούτε ασφαλώς στα στόματα των επισήμων, των κομματαρχών, των αξιωματούχων. Ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται, σε όσους δεν συνηθίζουν την αδικία, σε όσους αρνούνται να βαφτίσουν την κατοχή ειρήνη και την υποχώρηση λύση.
Από την Πίνδο ως τον Γοργοπόταμο, από την Αλαμάνα ως την Κερύνεια, η Ιστορία θυμίζει πως η ελευθερία δεν χαρίζεται από συνθήκες και συμφέροντα κοινά. Κατακτιέται με αίμα, μαγκιά και περηφάνεια. Γυναίκες και άντρες με όπλα στους ώμους.
Για αυτά, γιορτάζουμε όχι μόνο τη νίκη και την απελευθέρωση, αλλά την αρχή του αγώνα, τη μέρα απόρριψης του τελεσιγράφου. Εκείνου του ΟΧΙ που βγήκε από μια βαθιά πεποίθηση για την αξιοπρέπεια και τη συλλογική ελευθερία. Για να διερωτούνται και εκείνοι που κρατούν σήμερα τα μικρόφωνα της εξουσίας, αλλά δεν θα είχαν ποτέ το θάρρος να το πουν. Εκείνο το ΟΧΙ και άλλα ΟΧΙ, εξίσου ιστορικά.
