Το κωμικοτραγικό περιστατικό με την πάλη για την ξαπλώστρα και το θάνατο ενός 82χρόνου στην Ακτή Βουλιαγμένης (Κυριακή, 20-9-2026), που «πέθανε για μια βλακεία σε μια άδεια πλαζ» κατά τα λεγόμενα της συζύγου του, έφερε στο νου μου άλλο πρόσφατο περιστατικό για την ξαπλώστρα ως τρόπο ζωής και σκέψης.
Στο νησί ήταν όλα τέλεια εκτός από μερικές μικρολεπτομέρειες. Αρχές Σεπτέμβρη, Σάββατο και με αρκετή ζέστη είχαν γεμίσει κιόλας οι πρώτες σειρές της παραλίας με τις ομπρελοξαπλώστρες. Ορισμένοι είχαν βάλει ακόμη και αφύπνιση για τις επίμαχες θέσεις που ήταν πανάκριβες. Η πρώτη ακριανή θέση και ξαπλώστρα πάνω στο κύμα ήταν ιδιαίτερα προνομιακή καθώς δεν υπήρχε άλλη σειρά δίπλα της γιατί εκεί τελείωνε ο νοικιασμένος χώρος του μαγαζιού.
Το ώριμο «κυριλέ» ζευγάρι απολάμβανε ακίνητο τον freddo espresso ενώ η κυρία μισή μέσα μισή έξω από την ομπρέλα προσπαθούσε να ροδίσει. Σε λίγο καταφτάνει παρέα χαρούμενων νέων χωρίς ομπρέλες και σωριάζονται με τα μπαγκάζια στην άμμο δίπλα τους. Η δυσαρέσκεια από την κυρία ήταν ολοφάνερη καθώς είχε αποκτήσει αντισυμβατικούς γείτονες, τα «φρικιά» μέσα στη μύτη της.
Αρχικά και επειδή δεν μπορούσε να πει τίποτε αφού η άμμος δεν της ανήκε προσπάθησε να το δείξει με τον τρόπο της. Σηκωνόταν και τίναζε την πετσέτα στα μούτρα των διπλανών, ξανασηκωνόταν και στριφογύριζε την ξαπλώστρα τάχα για τον ήλιο. Αποτέλεσμα μηδέν. Οι «γκρούβαλοι» δεν χαμπάριαζαν από τίποτα. Τότε αναγκάστηκε να παραπονεθεί στον υπεύθυνο του μαγαζιού που τους έκανε παρατήρηση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για το χώρο που πλήρωνε ως ενοίκιο στον Δήμο. Είπε στη νεολαία ευγενικά ότι έπρεπε να απομακρυνθούν δυο μέτρα δυτικότερα των συνόρων και σχημάτισε μια γραμμή στην άμμο…
Παρά τις υποδείξεις η ώριμη κυρία με την επώνυμη αμφίεση και την καδένα στο λαιμό έδειχνε αναστατωμένη που περιόριζαν την ελευθερία της σε μια χρυσοπληρωμένη ξαπλώστρα. Με το ταίρι της συζητούσε φωναχτά για τη λανθασμένη επιλογή. Έτσι κι αλλιώς θα σκέφτονταν τα ίδια πράγματα και σε μια ξαπλώστρα της τρίτης θέσης με δεκαπέντε ευρώ. Ξαπλωμένη σκέψη, δέκα ευρώ πάνω δέκα ευρώ κάτω είναι το ίδιο και το αυτό.
Αίφνης, ένας νεαρός από την παρέα, ίσως σε ένδειξη καλής θέλησης σηκώθηκε και απομάκρυνε τα μπαγκάζια από τους «πειραγμένους» της ξαπλώστρας. Παραδίπλα άπλωσαν τα πολύχρωμα παρεό στην άμμο και βούτηξαν στη θάλασσα. Η μαντάμ έκανε το σταυρό της που εισακούστηκε και έγινε το θαύμα. Άνοιξε την επώνυμη τσάντα της και έβγαλε ένα ογκώδες βιβλίο αβάσταχτης ελαφρότητας, το best seller του καλοκαιριού. Καημένε Κούντερα!
Δεν πρόλαβε να βουτήξει και εκείνη στην πρώτη σελίδα. Οι νέοι βγήκαν από τη θάλασσα και πριν ξαπλώσουν στην άμμο έστησαν τα ηχεία σε καλή θέση και άρχισαν να τραγουδούν ακούγοντας τον The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης). Οι «Ξαπλώστρες Φέρετρα» από το άλμπουμ «Ηλιοθεραπεία»(2011) έβαζαν τα πράγματα στη θέση τους.
Όλοι ξαποστάσαν σε ξαπλώστρες φέρετρα
Δεν υπάρχουν ομπρέλες
Είναι πολύ ακριβές για μας μωρό μου
Η πίστη μας λιώνει και μένουμε γυμνοί
Και απέναντι ο Θεός που μας μισεί
Προσωπικά και τον καθένα μας ξεχωριστά
Στους 45 βαθμούς αιώνια κοιμάμαι
Νανουρίζω την ηθική μου
Σατανικοί στίχοι μου κλέψαν την καρδιά
Του μικρού αγοριού τα γυαλιά είναι θολά
Ψυχοσωματική όραση και η μοναξιά μου
Χρειάζεται λιποαναρρόφηση
Στους 45 βαθμούς τα όνειρα μπάζουν
Νεκροθάβω τη λογική μου
Σαμπαθικοί ρυθμοί μου κλέψαν την καρδιά
Του νεκρού αγοριού τα γυαλιά είναι νεκρά
Ώσπου ο κόσμος θα σε περικυκλώσει
Και επιτέλους θα νιώσεις Θεέ
Πως είναι να γεννιέσαι γυμνός
Δίπλα τους η κυρία αναγκαστικά άκουγε το άσμα και απελπισμένη έκανε ηλιοθεραπεία έως θανάτου…
Τέλη Σεπτέμβρη τα ράδια και οι τηλεοράσεις έπαιζαν συνεχώς την είδηση για την πάλη των γερόντων και το τραγικό τέλος της ιστορίας. Ωστόσο, κανένας δεν μίλαγε για τη «γερασμένη» κοινωνία που εναγωνίως ψάχνει να βολευτεί και να πεθάνει σε μία ξαπλώστρα…
Ανδριανή Στράνη
