η ιστορική μνήμη δεν αναπαράγει απλώς το παρελθόν, αλλά οργανώνει πολιτικές προσλήψεις του παρόντος και διαμορφώνει τα όρια στρατηγικής νομιμοποίησης της κρατικής δράσης.
