Μια άγνωστη μέχρι σήμερα επιστολή αποκαλύπτει πώς ο Μπράιαν Τζόουνς προσπάθησε να πείσει τον Τσάρλι Γουάτς να ενταχθεί στους Rolling Stones, προτού ακόμη το συγκρότημα αποκτήσει το όνομα με το οποίο θα έγραφε ιστορία στη ροκ μουσική.
Η χειρόγραφη επιστολή, που ταχυδρομήθηκε στις 3 Ιουνίου 1962, πρόκειται να παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο κοινό και να δημοπρατηθεί στις 15 Δεκεμβρίου από τον οίκο Sotheby’s στη Νέα Υόρκη, με εκτιμώμενη τιμή πώλησης από 70.000 έως 80.000 δολάρια.
Το ιστορικό ντοκουμέντο προέρχεται από την αδελφή του Γουάτς, στην οικογένεια της οποίας φυλασσόταν για περισσότερες από έξι δεκαετίες. Συνοδεύεται από τον πρωτότυπο φάκελο, με παραλήπτη τον «Κύριο C. Watts», στη διεύθυνση του πατρικού του σπιτιού, στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου.
«Αγαπητέ Τσάρλι…»
Το 1962, ο Τσάρλι Γουάτς εργαζόταν ακόμη στον χώρο της διαφήμισης, ενώ παράλληλα έπαιζε ντραμς στους Blues Incorporated του Αλέξις Κόρνερ, ενός από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της αναπτυσσόμενης βρετανικής σκηνής του rhythm and blues.
Ο Μπράιαν Τζόουνς, που είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει μαζί με τον Μικ Τζάγκερ και τον Κιθ Ρίτσαρντς τον μουσικό πυρήνα των μελλοντικών Rolling Stones, αναζητούσε έναν ικανό ντράμερ.
«Αγαπητέ Τσάρλι, αν θεωρείς αυτή την επιστολή κάπως αδιάκριτη, σε παρακαλώ να με συγχωρήσεις», έγραφε στην αρχή.
Στη συνέχεια, αφού ρωτούσε τον Γουάτς για τη συνεργασία του με τον Κόρνερ, περνούσε κατευθείαν στην πρότασή του: «Αναζητούμε έναν καλό ντράμερ».
Ο Τζόουνς δεν δίσταζε, μάλιστα, να εκφράσει την πεποίθηση ότι το δικό του συγκρότημα ήταν ήδη πολύ καλύτερο από εκείνο του Κόρνερ, υποστηρίζοντας ότι τα μέλη του είχαν αρχίσει να αποκτούν έναν ιδιαίτερα δεμένο μουσικό ήχο.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό ήταν το υστερόγραφο. Ο Τζόουνς εξηγούσε ότι το συγκρότημα διέθετε δύο κιθάρες, φυσαρμόνικα, πιάνο και ντραμς, ενώ σχεδίαζε να προσθέσει αργότερα και μπάσο.
Και ολοκλήρωνε με μια αφοπλιστική παραδοχή: «Ο σημερινός μας ντράμερ είναι απαίσιος!»
Η επιμονή που άλλαξε την ιστορία των Rolling Stones
Παρά το ενδιαφέρον του Τζόουνς, ο Γουάτς δεν ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόταση. Δίσταζε να εγκαταλείψει τη συνεργασία του με τους Blues Incorporated και την επαγγελματική ασφάλεια που του προσέφερε η εργασία του στη διαφήμιση.
Το πόσο αποφασισμένοι ήταν οι μουσικοί να αποκτήσουν τον Γουάτς αποτυπώνεται και στην αυτοβιογραφία του Κιθ Ρίτσαρντς, Life. Όπως γράφει ο κιθαρίστας, τα μέλη του συγκροτήματος περιόριζαν ακόμη και τα έξοδά τους για φαγητό, προκειμένου να συγκεντρώσουν τα χρήματα που χρειάζονταν για να τον πληρώνουν.
Advertisement
Χρειάστηκε να περάσουν περίπου επτά μήνες μέχρι να ενταχθεί επισήμως στους Rolling Stones, τον Ιανουάριο του 1963.
Στο μεταξύ, στο συγκρότημα είχε προστεθεί και ο μπασίστας Μπιλ Γουάιμαν. Στις 2 Φεβρουαρίου 1963, οι Rolling Stones εμφανίστηκαν με την εξαμελή σύνθεση που περιλάμβανε τους Τσάρλι Γουάτς, Μπιλ Γουάιμαν, Μπράιαν Τζόουνς, Κιθ Ρίτσαρντς, Μικ Τζάγκερ και τον πιανίστα Ίαν Στιούαρτ.
Το πόσο αποφασισμένοι ήταν οι μουσικοί να αποκτήσουν τον Γουάτς αποτυπώνεται και στην αυτοβιογραφία του Κιθ Ρίτσαρντς, Life. Όπως γράφει ο κιθαρίστας, τα μέλη του συγκροτήματος περιόριζαν ακόμη και τα έξοδά τους για φαγητό, προκειμένου να συγκεντρώσουν τα χρήματα που χρειάζονταν για να τον πληρώνουν.
«Πεινούσαμε για να μπορούμε να τον πληρώνουμε!», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ένα πολύτιμο ντοκουμέντο της μουσικής ιστορίας
Σύμφωνα με τον Κρεγκ Ιντσιάρντι, ειδικό του Sotheby’s στη μουσική και την ποπ κουλτούρα, ελάχιστα έγγραφα μάς φέρνουν τόσο κοντά στη δημιουργία ενός θρυλικού συγκροτήματος όσο αυτή η επιστολή.
Όπως επισημαίνει, γράφτηκε λίγες εβδομάδες πριν από την πρώτη εμφάνιση των Rolling Stones και αρκετούς μήνες προτού ο Γουάτς γίνει μέλος τους, αποτυπώνοντας τον ενθουσιασμό και τις φιλοδοξίες των νεαρών μουσικών.
Η επιστολή θα εκτεθεί στην έδρα του Sotheby’s στη Νέα Υόρκη από τις 2 έως τις 8 Δεκεμβρίου, ενώ η διαδικτυακή υποβολή προσφορών θα αρχίσει στις 2 Δεκεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 15 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο της δημοπρασίας Rock & Pop.
Ο Τσάρλι Γουάτς παρέμεινε ντράμερ των Rolling Stones επί σχεδόν έξι δεκαετίες, μέχρι τον θάνατό του, τον Αύγουστο του 2021, σε ηλικία 80 ετών. Με το χαρακτηριστικό, διακριτικό αλλά απολύτως αναγνωρίσιμο παίξιμό του, επηρεασμένο από την τζαζ, συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του ήχου ενός από τα σημαντικότερα συγκροτήματα στην ιστορία της ροκ μουσικής.
Με πληροφορίες από The Guardian, The Independent, Sotheby’s
