Ο Μάρκο Ρούμπιο κλιμακώνει τον οικονομικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ κατά της Κούβας, ξεκαθαρίζοντας στο Axios ότι δεν υπάρχει «βαλβίδα διαφυγής και αποσυμπίεσης» για το κομμουνιστικό καθεστώς που έχει πιεστεί ακόμη περισσότερο λόγω των αμερικανικών κυρώσεων αλλά και της χρόνιας κακοδιαχείρισης και εκτεταμένης διαφθοράς.
Η στρατηγική του Μάρκο Ρούμπιο
Από πέρυσι, η κυβέρνηση Τραμπ έχει εντείνει τις προσπάθειες της να «λυγίσει» την Κούβα. Έχει επιβάλλει κυρώσεις σε διαφορετικές οικονομικές οντότητες, από ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο νησί έως τους κρατικούς ομίλους καυσίμων, τραπεζών και εξόρυξης της Κούβας, στοχοποιώντας και πρόσωπα, επιβάλλοντας περιορισμούς στη χορήγηση αμερικανικής βίζα και ανακλήσεις αδειών διαμονής.
Στο διπλωματικό επίπεδο, οι ΗΠΑ αποτρέπουν άλλες χώρες να δεχτούν Κουβανούς γιατρούς, εγχείρημα που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ χαρακτηρίζει «εμπορία ανθρώπων», τη στιγμή που δημοσιεύονται εκθέσεις που καταδικάζουν την Κούβα αναφορικά με την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αποτυχία της να καταπολεμήσει τη τρομοκρατία. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός της Κούβας ανακοίνωσε ότι η κυβέρνησή του θα δώσει περισσότερη ελευθερία στον ιδιωτικό τομέα.
Ο Ρούμπιο δήλωσε στο Axios ότι η Κούβα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο δήθεν ότι προχωράει σε μεταρρυθμίσεις, καθώς στην πραγματικότητα αναζητά απλώς τρόπους να παρακάμψει τις κυρώσεις.
Λόγω των πιέσεων, η Κούβα εξαρτάται από τις ΗΠΑ πλέον για το μεγαλύτερο μέρος των τροφίμων, των καυσίμων, των φαρμάκων και του συναλλάγματός της.
Ξένες εταιρείες εγκαταλείπουν την Κούβα υπό την απειλή των κυρώσεων,ενώ μερικανικές εταιρείες —ιδιαίτερα διανομείς καυσίμων— εισέρχονται στην αγορά καθώς επιχειρήσεις όπως η κρατική εταιρεία πετρελαίου της Κούβας υποβαθμίζονται
Για να παρακαμφθούν οι κυρώσεις, ένας επιχειρηματίας που εμπλέκεται στο εμπόριο καυσίμων ανέφερε ότι ορισμένες κουβανικές επιχειρήσεις έχουν στείλει ακόμη και «βαποράκια» στο Μαϊάμι (άτομα που μεταφέρουν παράνομα αντικείμενα —κυρίως ναρκωτικά, αλλά και χρήματα ή πολύτιμα αγαθά— διασχίζοντας σύνορα ή περνώντας από ελέγχους ασφαλείας), φορτωμένα με βαριές χρυσές αλυσίδες για να τις χρησιμοποιήσουν ως νόμισμα.
Η αμερικανική πλευρά, υπό την καθοδήγηση του Ντόναλντ Τραμπ και του Μάρκο Ρούμπιο, έχει εφαρμόσει το πιο αυστηρό πακέτο οικονομικών κυρώσεων που έχει επιβληθεί ποτέ στο κουβανικό καθεστώς. Στόχος της Ουάσινγκτον είναι να αποκλείσει κάθε πιθανή «διέξοδο» διαφυγής για την Αβάνα, πιέζοντάς την να προχωρήσει σε ουσιαστικές πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Η απώλεια ενός βασικού συμμάχου
Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε όταν η παροχή πετρελαίου από τη Βενεζουέλα διακόπηκε μετά τις εξελίξεις με την σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο. Η Βενεζουέλα προμήθευε την Κούβα με έως και 100.000 βαρέλια πετρελαίου καθημερινά.βΧωρίς το φθηνό πετρέλαιο στο οποίο βασιζόταν για χρόνια, το νησί αδυνατεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες σε ηλεκτρικό ρεύμα, με αποτέλεσμα να καταφεύγει στην αγορά ακριβών καυσίμων από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Για πρώτη φορά στην ιστορία της Κούβας, της λείπουν δύο πράγματα στα οποία βασιζόταν πάντα: ένας εξωτερικός υποστηρικτής και η έλλειψη προσοχής των ΗΠΑ ως κύρια προτεραιότητα», δήλωσε ο Ρούμπιο.
«Δεν πρόκειται να βρουν υποστηρικτή τα επόμενα 2,5 χρόνια. Αυτό τους έχει οδηγήσει σε μια πολύ δύσκολη θέση».
Παράλληλα, η ενεργοποίηση αμερικανικών νόμων επιτρέπει πλέον σε πολίτες να μηνύουν εταιρείες που εκμεταλλεύονται περιουσίες οι οποίες δημεύθηκαν κατά την Κουβανική Επανάσταση
Ο νόμος αυτός, που ονομάζεται LIBERTAD Act μπορεί να αρθεί μόνο αφού η Κούβα απελευθερώσει τους πολιτικούς κρατούμενους, εγγυηθεί τα πολιτικά δικαιώματα και διεξαγάγει ελεύθερες εκλογές.
Ο Ρούμπιο χαρακτήρισε τους επικριτές του ως «χρήσιμους ηλίθιους» στην έκθεσή του στις 20 Ιουλίου με τίτλο «Κούβα: Η Πρωτεύουσα του Κομμουνισμού του 21ου Αιώνα», η οποία ιχνηλατεί τις εκστρατείες κατασκοπείας και ιδεολογικής υπονόμευσης του νησιού με στόχο τις ΗΠΑ.
Αξιωματούχοι αναγνωρίζουν ότι η έκθεση «θέτει τις βάσεις» για περισσότερες δράσεις κατά της Κούβας, αν και δεν διευκρίνισε ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές.
Ωστόσο, οι επικριτές αυτής της πολιτικής υποστηρίζουν ότι οι κυρώσεις είναι υπερβολικές και πλήττουν κυρίως τον απλό κουβανικό λαό.
«Είναι ένα πολιτικό έγγραφο. Δεν πρόκειται για σπουδαία ιστορική ανάλυση. Λείπει πολύ πλαίσιο», δήλωσε ο Μάικλ Μπουσταμάντε, ιστορικός με ειδίκευση στην Κούβα και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.
Πηγή: Axios