Ένα ιδιαίτερο και φορτισμένο αίτημα έχουν καταθέσει οι δικηγόροι της Κρίστα Πάικ, της μοναδικής γυναίκας που βρίσκεται σήμερα στη θανατική πτέρυγα του Τενεσί. Εφόσον εξαντληθούν οι νομικές προσπάθειες για την αναστολή της εκτέλεσής της, ζητούν η διαδικασία να πραγματοποιηθεί παρουσία αποκλειστικά γυναικών σωφρονιστικών υπαλλήλων.
Η Πάικ, 50 ετών, έχει προγραμματιστεί να εκτελεστεί με θανατηφόρα ένεση στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, στη φυλακή Riverbend Maximum Security Institution στο Νάσβιλ. Εάν η εκτέλεση πραγματοποιηθεί, θα είναι η πρώτη γυναίκα που εκτελείται στην πολιτεία του Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια.
Το αίτημα για γυναικείο προσωπικό συνδέεται, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, με το ιστορικό σεξουαλικής βίας που έχει υποστεί από άνδρες κατά την παιδική και εφηβική της ηλικία. Η νομική της ομάδα υποστηρίζει ότι η παρουσία ανδρών που θα την απομακρύνουν από το κελί της και θα την ακινητοποιήσουν στο φορείο θα μπορούσε να προκαλέσει έντονη επαναβίωση του τραύματος.
Η υπόθεση έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής διαμάχης σχετικά με τον τρόπο εκτέλεσης. Οι δικηγόροι της Πάικ έχουν υποστηρίξει ότι συγκεκριμένη αιματολογική πάθηση, η θρομβοκυττάρωση, σε συνδυασμό με τις μικρές φλέβες που διαθέτει, ενδέχεται να δυσκολέψει την τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής και να αυξήσει τον κίνδυνο επιπλοκών και πόνου κατά τη θανατηφόρα ένεση. Το δικαστήριο, ωστόσο, εξέτασε τα επιχειρήματα της υπεράσπισης και η διαδικασία της εκτέλεσης παραμένει προγραμματισμένη για τις 30 Σεπτεμβρίου.
Παράλληλα, η νομική ομάδα της έχει καταθέσει αίτημα απονομής χάρης στον κυβερνήτη του Τενεσί, Μπιλ Λι, ζητώντας τη μετατροπή της θανατικής ποινής σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995 στο Νόξβιλ, όταν η ίδια ήταν 18 ετών.
Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, η Πάικ και ο τότε 17χρονος σύντροφός της, Ταντάριλ Σιπ, καταδικάστηκαν για τη δολοφονία της Σλέμερ, την οποία γνώριζαν από το πρόγραμμα Job Corps. Ο Σιπ, λόγω της ηλικίας του, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και πλέον μπορεί να διεκδικήσει αποφυλάκιση υπό όρους, ενώ η Πάικ ήταν το μόνο από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα που καταδικάστηκε σε θάνατο.
Οι δικηγόροι της έχουν δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο παρελθόν της, υποστηρίζοντας ότι κατά τη δίκη δεν παρουσιάστηκαν επαρκώς στοιχεία για την κακοποίηση και τα τραύματα που είχε βιώσει ως παιδί. Η Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέφρασε στις 18 Σεπτεμβρίου 2026 την έκκληση προς τις ΗΠΑ και το Τενεσί να μην προχωρήσουν στην εκτέλεσή της, επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, τις καταγγελίες για παιδική κακοποίηση και σεξουαλική βία, καθώς και τις συνθήκες κράτησής της.
Η ίδια η Πάικ έχει περιγράψει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο την ψυχολογική πίεση που βιώνει περιμένοντας την ημερομηνία της εκτέλεσης. Η υπόθεσή της βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο νέου ντοκιμαντέρ, το οποίο εξετάζει τα τελευταία χρόνια της στη θανατική πτέρυγα και την προσπάθειά της να ανατρέψει την καταδίκη της.
Christa Pike is scheduled to be executed in Tennessee on September 30.
— Bethany O’Leary 🇺🇸 🦅 (@BethanyForTruth) September 13, 2026
She has spent roughly 30 years on death row for the absolutely horrific 1995 murder of 19-year-old Colleen Slemmer. Christa what is 18 when she did this.
And when I say horrific, I really mean HORRIFIC!!!… pic.twitter.com/V2l8b7Avm6
Η πολιτεία του Τενεσί, πάντως, εξακολουθεί να προετοιμάζει τη διαδικασία. Το υπουργείο Διόρθωσης της πολιτείας έχει ήδη ανακοινώσει τις διαδικασίες για τους δημοσιογράφους που θα παρευρεθούν ως μάρτυρες, με την εκτέλεση να είναι προγραμματισμένη για τις 10:00 το πρωί, τοπική ώρα, στις 30 Σεπτεμβρίου.
Έτσι, λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή σε πολλαπλά επίπεδα: η αίτηση χάρης βρίσκεται ενώπιον του κυβερνήτη, οι νομικές κινήσεις της υπεράσπισης συνεχίζονται, ενώ η Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει ζητήσει να μην πραγματοποιηθεί η εκτέλεση όσο εξετάζει την υπόθεση.
Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε το 1996 για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, την οποία διέπραξε τον Ιανουάριο του 1995, όταν ήταν μόλις 18 ετών. Πίσω από την υπόθεση, ωστόσο, υπήρχε ένα πολυετές ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης, σωματικής βίας και παραμέλησης, το οποίο, σύμφωνα με τους συνηγόρους της, δεν παρουσιάστηκε επαρκώς στο δικαστήριο ως ελαφρυντικό στοιχείο.
Η Πάικ είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση ήδη από την προσχολική της ηλικία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο σύντροφος της γιαγιάς της τη βίαζε πριν ακόμη πάει στο νηπιαγωγείο.
Στα 11 της χρόνια, η Κρίστα Πάικ κατήγγειλε ότι βιάστηκε έξω από το σπίτι της από έναν 37χρονο γείτονα, τον Κλοντ Ντέιβις. Ο άνδρας ζούσε σε τροχόσπιτο στον ίδιο δρόμο και, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην υπόθεση, ήταν γνωστός στην τοπική κοινωνία για σεξουαλικές επιθέσεις σε παιδιά. Η ίδια είπε στη μητέρα και την αδελφή της τι είχε συμβεί, όμως, όπως έχει καταγγελθεί, δεν την πίστεψαν.
Η κακοποίηση συνεχίστηκε και στην εφηβεία της. Τον Ιανουάριο του 1994, περίπου έναν χρόνο πριν από τη δολοφονία, η τότε 17χρονη Πάικ δέχθηκε επίθεση από έναν άγνωστο άνδρα. Σύμφωνα με την περιγραφή της, την άρπαξε ενώ περπατούσε στον δρόμο, την έσυρε σε μια δασική περιοχή και τη βίασε. Η ίδια αντιστάθηκε χτυπώντας τον στο κεφάλι με μια πέτρα και κατάφερε να διαφύγει.
Σύμφωνα με την υπεράσπισή της, η ζωή της είχε σημαδευτεί από επαναλαμβανόμενα περιστατικά σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης. Οι γονείς της ήταν ουσιαστικά απόντες και ακατάλληλοι να την προστατεύσουν, ενώ η ίδια είχε υποστεί βία από συγγενικά πρόσωπα. Σε μία από τις περιπτώσεις που επικαλέστηκε η υπεράσπιση, η θεία της την υποχρέωνε να κάθεται για ώρες σε μπανιέρα με κρύο νερό. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ένας από τους πέντε πατριούς της τη χτυπούσε με αυτοσχέδιο δερμάτινο μαστίγιο, ενώ από την προεφηβική της ηλικία είχε εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό.
Παρά το ιστορικό αυτό, οι δικηγόροι που είχαν διοριστεί από το δικαστήριο δεν παρουσίασαν στους ενόρκους μεγάλο μέρος των στοιχείων σχετικά με την κακοποίηση και τις ψυχολογικές συνέπειές της. Η υπεράσπιση υποστήριξε αργότερα ότι το ιστορικό αυτό θα έπρεπε να είχε παρουσιαστεί ως σημαντικό ελαφρυντικό στοιχείο κατά τη διαδικασία επιβολής της θανατικής ποινής.
Στις 12 Ιανουαρίου 1995, η 18χρονη τότε Κρίστα Πάικ, μαζί με τον σύντροφό της, Τανταρίλ Σιπ, και τη φίλη της, Σαντόλα Πίτερσον, συμμετείχε στη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ.
Σύμφωνα με τα δικαστικά αρχεία, η Σλέμερ ξυλοκοπήθηκε βάναυσα και δέχθηκε επανειλημμένες επιθέσεις με αιχμηρό αντικείμενο. Η Πάικ φέρεται να χρησιμοποίησε έναν χαρτοκόπτη και να χάραξε ένα πεντάγραμμο στο στήθος της νεαρής γυναίκας, σε μια επίθεση που διήρκεσε περίπου 30 λεπτά.
Η επίθεση ολοκληρώθηκε όταν η Πάικ συνέθλιψε το κρανίο της Σλέμερ με μια πέτρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, στη συνέχεια κράτησε ένα θραύσμα του κρανίου της ως «αναμνηστικό».
Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996. Η υπόθεσή της έχει έκτοτε αποτελέσει αντικείμενο πολυετών δικαστικών προσφυγών, με την υπεράσπισή της να υποστηρίζει ότι το εκτεταμένο ιστορικό κακοποίησης, παραμέλησης και τραυματικών εμπειριών δεν παρουσιάστηκε επαρκώς στη δίκη της.
Το 2001, ενώ βρισκόταν ήδη στη φυλακή, η Πάικ κατηγορήθηκε επίσης για σοβαρή επίθεση εναντίον άλλης κρατούμενης, της Πατρίσια Τζόουνς.
Η υπόθεση παραμένει ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, καθώς από τη μία πλευρά τα δικαστικά αρχεία καταγράφουν την ιδιαίτερα βίαιη δολοφονία της Κόλιν Σλέμερ και τις μεταγενέστερες κατηγορίες εις βάρος της Πάικ και, από την άλλη, η υπεράσπισή της επιμένει ότι οι ένορκοι δεν είχαν στη διάθεσή τους ολόκληρη την εικόνα για τα χρόνια κακοποίησης που είχε προηγηθεί.
Με πληροφορίες από Guardian / Newschannel9 / Amnestyusa
