Η αποτυχημένη εκτέλεση της 50χρονης Κρίστα Πάικ στο Τενεσί επαναφέρει στο προσκήνιο τα προβλήματα που έχουν καταγραφεί στις θανατηφόρες ενέσεις στις ΗΠΑ. Η Πάικ παρέμεινε ζωντανή και ανέπνεε, ακόμη και μετά τη χορήγηση δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης, με αποτέλεσμα ο κυβερνήτης της πολιτείας, Μπιλ Λι, να αναστείλει προσωρινά τις εκτελέσεις και να διατάξει ανεξάρτητη έρευνα για τη διαδικασία.
Η Πάικ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου σύμφωνα με τον δικηγόρο της λαμβάνει φροντίδα για τη διατήρηση της ζωής της. Το πρωτόκολλο του Τενεσί προβλέπει δεύτερο σετ συριγγών σε περίπτωση που η πρώτη δόση δεν αποδειχθεί θανατηφόρα, χωρίς όμως να καθορίζει τι ακολουθεί εάν ο κρατούμενος παραμένει ζωντανός και μετά τη δεύτερη χορήγηση.
Ο 76χρονος Μάικλ Γκράτσικ λέει στο BBC ότι δεν εξεπλάγη εντελώς, όταν έμαθε για την περίπτωση της 50χρονης και μάλιστα είχε σκεφτεί αυτή την πιθανότητα κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως δημοσιογράφος στο Τέξας.
Ο δημοσιογράφος που έχει παρακολουθήσει σχεδόν 500 εκτελέσεις
Ο Μάικλ Γκράτσικ έχει καλύψει δημοσιογραφικά σχεδόν 500 εκτελέσεις στο Τέξας, συνεχίζοντας να εργάζεται ως συνεργάτης του Associated Press και μετά τη συνταξιοδότησή του το 2018. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει δει δύο περιπτώσεις κατά τις οποίες οι βελόνες μετακινήθηκαν και χρειάστηκε νέα προσπάθεια, ποτέ όμως μια εκτέλεση που απέτυχε μετά τη χορήγηση του φαρμάκου, σύμφωνα με το BBC.
«Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ εδώ», δήλωσε ο Γκράτσικ αναφερόμενος στο Τενεσί. Ο ίδιος θεωρεί ότι η συχνή παρουσία του σε εκτελέσεις αποτελεί σημαντικό μέρος της δουλειάς του. «Δεν υπάρχει (μεγαλύτερη) εξουσία, δύναμη ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε, που να έχει η πολιτειακή ή η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πάνω μας, από τη δύναμη να μας αφαιρέσει τη ζωή» είπε.
Σύμφωνα με το Death Penalty Information Center, από το 1982 έχουν καταγραφεί 64 αποτυχημένες εκτελέσεις στις ΗΠΑ, εκ των οποίων οι 51 αφορούσαν θανατηφόρα ένεση. Σε τουλάχιστον επτά περιπτώσεις η διαδικασία διακόπηκε επειδή δεν κατέστη δυνατή η τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής.
«Πάντα πίστευα ότι ήταν σημαντικό να βρίσκεται εκεί κάποιος που δεν έχει κανένα συμφέρον από την έκβαση μιας υπόθεσης, για να δει την εφαρμογή του νόμου και να βεβαιωθεί ότι γίνεται σωστά», είπε ο Γκράτσικ. «Να υπάρχει κάποιος εκεί για να το δει και να πει στους άλλους: “Αυτό είδα. Αυτό συνέβη”», συμπλήρωσε.
Η εκτέλεση που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη του
Ο Γκράτσικ θεωρεί σημαντική την παρουσία των δημοσιογράφων στις εκτελέσεις, ώστε να καταγράφεται με ανεξάρτητο τρόπο η εφαρμογή της θανατικής ποινής. Ιδιαίτερα έντονα θυμάται την εκτέλεση του Τζόναθαν Νομπλς στο Τέξας, το 1998. Ο κρατούμενος τραγουδούσε το Silent Night ως τελευταία του λόγια, όμως σταμάτησε στη μέση του τραγουδιού, όταν έχασε τις αισθήσεις του.
Για τον Γκράτσικ, η δημοσιογραφική κάλυψη δεν αφορά μόνο τον κρατούμενο. Υπογραμμίζει ότι οι οικογένειες των θυμάτων συχνά περνούν σε δεύτερο πλάνο, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου μια αποτυχημένη εκτέλεση συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της δημοσιότητας.
(Με πληροφορίες από BBC)
