Οι δήμαρχοι στην Αγγλία αναμένεται να αποκτήσουν την εξουσία επιβολής τέλους διανυκτέρευσης στους τουρίστες, βάσει σχεδίων που θα ανακοινώσει η κυβέρνηση.
Οι τοπικοί άρχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να θεσπίσουν ένα τέλος χωρίς ανώτατο όριο –το οποίο αποκαλείται «τουριστικός φόρος»– υπολογιζόμενο ως ποσοστό επί του κόστους διαμονής και όχι ως σταθερό ποσό.
Εκπρόσωποι του κλάδου της φιλοξενίας έχουν προειδοποιήσει ότι «θέσεις εργασίας κινδυνεύουν πλέον» εξαιτίας αυτών των προτάσεων και ότι οι οικογένειες που κάνουν διακοπές στην Αγγλία θα επιβαρυνθούν οικονομικά.
Ωστόσο, κυβερνητικά στελέχη εκτιμούν ότι είναι απίθανο οι δήμαρχοι να καταστήσουν το κόστος υπερβολικά υψηλό, καθώς οι οικονομικές διακοπές προστατεύονται από το γεγονός ότι η χρέωση δεν είναι σταθερή.
Η ιδέα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο και είναι παρόμοια με συστήματα που εφαρμόζονται ήδη στη Σκωτία και σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Η κυβέρνηση θα ανακοινώσει περισσότερες λεπτομέρειες αφού η Υπουργός Στέγασης, Άντζελα Ρέινερ, συναντηθεί διαδικτυακά με δημάρχους σήμερε το απόγευμα.
Σύμφωνα με τις προτάσεις, οι τοπικοί άρχοντες θα αποφασίζουν για τον τρόπο επανεπένδυσης των εσόδων που θα συγκεντρώνονται. Κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι «θα εναπόκειται στους τοπικούς άρχοντες και τους ψηφοφόρους» στην Αγγλία «να αποφασίσουν τι είναι σωστό για την περιοχή τους».
Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι οι διακοπές στην Αγγλία ενδέχεται να γίνουν ακριβότερες, εάν οι τοπικοί άρχοντες αποφασίσουν να εφαρμόσουν τον εν λόγω φόρο.
Ένα ακόμη κόστος για τις οικογενειακές διακοπές
Ο κορυφαίος επαγγελματικός φορέας του κλάδου, η UKHospitality, αντέδρασε έντονα στις προτάσεις, προειδοποιώντας ότι αυτές «δεν θα είναι ανώδυνες».
Ο διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης, Allen Simpson, υποστήριξε ότι το μέτρο θα αύξανε το κόστος των οικογενειακών διακοπών στην Αγγλία κατά περίπου 100 έως 120 λίρες, εν μέσω φόβων ότι οι δήμαρχοι θα εκμεταλλεύονταν το γεγονός πως, θεωρητικά, δεν υπάρχει ανώτατο όριο για το εν λόγω τέλος.
«Γνωρίζουμε, άλλωστε, ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δυσκολεύεται να βρει πόρους – επλήγη σφόδρα από τη λιτότητα», δήλωσε στην εκπομπή «Today» του BBC Radio 4. «Αν μεταβιβάσεις την αρμοδιότητα επιβολής έστω και ενός φόρου, είναι φυσικό οι δήμαρχοι να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο αυτής της δυνατότητας».
Πρόσθεσε δε: «Το αποτέλεσμα θα είναι να υπάρχουν πάρκα διακοπών που δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν κατά τις περιόδους χαμηλής ή μέσης κίνησης, ενώ φυσικά οι παραθεριστές θα έχουν λίγο λιγότερα χρήματα στην τσέπη τους».
Το τέλος διανυκτέρευσης επισκεπτών, το οποίο παρουσιάστηκε στην Ομιλία του Βασιλιά τον Μάιο, δεν έχει κατατεθεί ακόμη προς συζήτηση στο Κοινοβούλιο.
Ο νέος πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ έχει εντάξει το μέτρο αυτό στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής του για την αποκέντρωση εξουσιών, δίνοντας στους δημάρχους τη δυνατότητα να καταρτίσουν σχέδια για τη διάθεση των νέων εσόδων έως τον Μάρτιο του 2028.
Διετέλεσε άλλωστε δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ όταν η πόλη καθιέρωσε το «Τέλος Επισκεπτών Πόλης» (City Visitor Charge) τον Απρίλιο του 2023 —ένα τέλος ύψους 1 λίρας ανά δωμάτιο και ανά διανυκτέρευση— με σκοπό τη χρηματοδότηση μέτρων για την προσέλκυση περισσότερων επισκεπτών.
Οι δήμαρχοι των περιφερειών υποστηρίζουν ότι το τέλος είναι απαραίτητο για την αύξηση των εσόδων, ώστε να χρηματοδοτηθούν τοπικές προτεραιότητες και να ενισχυθεί η οικονομική ανάπτυξη.
Τέτοιου είδους φόροι εφαρμόζονται ευρέως στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο· πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Άμστερνταμ και η Ρώμη επιβάλλουν χρεώσεις στις διανυκτερεύσεις για τη χρηματοδότηση τοπικών υπηρεσιών. Ωστόσο, σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις ισχύει ανώτατο όριο στη χρέωση αυτή.
Ο δήμαρχος του Λονδίνου, Σαντίκ Καν, τάσσεται υπέρ της επιβολής τουριστικού φόρου στους επισκέπτες που διανυκτερεύουν στην πόλη, μέτρο που θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα άνω των 350 εκατομμυρίων λιρών ετησίως για την πρωτεύουσα, σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο.
Η εκτίμηση αυτή, η οποία προέρχεται από τον οργανισμό Central London Forward (CLF) —που εκπροσωπεί 12 τοπικές αρχές του κεντρικού Λονδίνου—, βασίστηκε στην επιβολή τέλους 3% επί της τιμής του δωματίου, είτε πρόκειται για ξενοδοχείο είτε για κατάλυμα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Στη Σκωτία, οι τοπικές αρχές έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν τέλος επισκεπτών για τη διανυκτέρευση σε καταλύματα. Στο Εδιμβούργο, το ποσοστό ανέρχεται στο 5% για όσους διανυκτερεύουν σε ξενοδοχεία, πανσιόν (τύπου bed and breakfast) και καταλύματα με δυνατότητα προετοιμασίας γευμάτων (self-catering), με ανώτατο όριο χρέωσης τις πέντε διανυκτερεύσεις. Στην Ουαλία, πρόκειται να εισαχθεί τον Απρίλιο του επόμενου έτους ένα τέλος ύψους 1,30 λιρών ανά άτομο και ανά διανυκτέρευση, το οποίο θα υπόκειται σε ανώτατο όριο.
