Το ναυάγιο ενός ιαπωνικού «πλοίου της κόλασης», που δέχτηκε επίθεση από αμερικανικά αεροπλάνα και βυθίστηκε με πάνω από 1.000 αιχμαλώτους πολέμου το 1944 ανακαλύφθηκε στα ανοιχτά των Φιλιππίνων.
Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του Live Science, το «Χοφούκου Μάρου» ήταν ένα από τα διαβόητα «hellships» («πλοία της κόλασης» ή «πλοία κολαστήρια») με τα οποία οι Ιάπωνες μετέφεραν αιχμαλώτους πολέμου μεταξύ των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Πολλοί από τους αιχμαλώτους που έχασαν τη ζωή τους όταν βυθίστηκε το σκάφος είχαν δουλέψει στον «Σιδηρόδρομο του Θανάτου» (Μπούρμα- Ταϊλάνδης).
«Είναι θλιβερό το ότι πολλά από αυτά τα πλοία μεταφοράς αιχμαλώτων βυθίστηκαν από τους Συμμάχους» είπε στο Live Science ο Τζος Γκέιτς, επικεφαλής της αποστολής και τηλεπαρουσιαστής. «Τα πλοία βάφονταν έτσι ώστε να μοιάζουν με κανονικά πολεμικά πλοία και ήταν σε ιαπωνικές νηοπομπές, οπότε οι Σύμμαχοι θεωρούσαν πως ήταν νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι».
The remains of a Japanese "hellship" that was torpedoed in 1944 and sank with more than 1,000 POWs on board has been found. https://t.co/TG7H7dGqve
— Live Science (@LiveScience) June 16, 2026
Ο Γκέιτς συνεργάστηκε με το Hellships Memorial Foundation για να διερευνήσει τη βύθιση του «Χοφούκυο Μάρου», το ναυάγιο του οποίου δεν είχε βρεθεί, πιθανότατα επειδή οι έρευνες είχαν ως οδηγό αμερικανικά αρχεία τα οποία είχαν σφάλματα. Τα ιαπωνικά αρχεία, ωστόσο, ήταν πιο ακριβή, με αποτέλεσμα το ναυάγιο να βρεθεί τον Ιανουάριο. Η ομάδα του Γκέιτς έχει κάνει πέντε καταδύσεις στο ναυάγιο, που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα στα ανοιχτά της δυτικής ακτής του Λουσόν, σε βάθος περίπου 50 μέτρων.
Κατά τον πόλεμο η Ιαπωνία χρησιμοποίησε πάνω από 130 «hellships», ωστόσο λίγα είναι τα ναυάγια που έχουν βρεθεί. Πολλά ήταν τροποποιημένα φορτηγά. Το «Χοφούκου Μάρου» ήταν σκάφος- φυλακή από το 1942 μέχρι τη βύθισή του δύο χρόνια μετά. Αξίζει να σημειωθεί πως το συγκεκριμένο πλοίο, που είχε αρχικά τεθεί σε υπηρεσία λίγο μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε χρησιμοποιηθεί και για τον επαναπατρισμό Γερμανών αιχμαλώτων από την πολιορκία του Τσινγκτάο το 1914 (η Ιαπωνία είχε πολεμήσει στο πλευρό της Αντάντ), και για τις επόμενες δεκαετίες ήταν σε χρήση ως φορτηγό πλοίο, μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τον Γκέιτς το πλοίο ήταν σε νηοπομπή που έπλεε από τις Φιλιππίνες προς την Ιαπωνία όταν δέχτηκε επίθεση στις 21 Σεπτεμβρίου 1944. Αμερικανικά αεροπλάνα εντόπισαν τη νηοπομπή και της επιτέθηκαν, με το «Χοφούκου Μάρου» να πλήττεται από τορπίλη και να κόβεται στα δύο. Στο πλοίο ήταν περίπου 1.200 αιχμάλωτοι πολέμου, κυρίως Βρετανοί και Ολλανδοί, πολλοί εκ των οποίων είχαν αναγκαστεί να δουλέψουν στον «Σιδηρόδρομο του Θανάτου». Κάποιοι μπόρεσαν να κολυμπήσουν ως την ακτή, όπου πιάστηκαν ξανά αιχμάλωτοι, ωστόσο 1.040 βρήκαν τον θάνατο, σύμφωνα με τον Γκέιτς.
Η Ιαπωνία χρησιμοποιούσε αιχμαλώτους σε καταναγκαστική εργασία για την κατασκευή σιδηρόδρομων και λιμανιών, καθώς και σε εργοστάσια και ορυχεία. Από τους περίπου 132.000 αιχμαλώτους από τους στρατούς των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, περίπου το 1/3 βρήκαν τον θάνατο, από εξάντληση, υποσιτισμό και αρρώστιες. Οι συνθήκες στα «hellships» ήταν άθλιες, με ελάχιστο φως, αέρα και τροφή και οι αιχμάλωτοι μπορεί να παρέμεναν σε αυτά για ολόκληρους μήνες.
Στο συγκεκριμένο ναυάγιο έχουν βρεθεί λείψανα ανθρώπων και, σύμφωνα με τον Γκρέιβς θα θεωρηθεί πολεμικός τάφος.
