Η πίεση προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν για εγκατάλειψη της διπλωματικής οδού και υιοθέτηση πιο σκληρής στρατηγικής εντείνεται από Ρώσους εθνικιστές και σκληροπυρηνικούς κύκλους, στον απόηχο των αλλεπάλληλων ουκρανικών επιθέσεων με drones σε ρωσικό έδαφος — ακόμη και στη Μόσχα.
Οι επικριτές του Κρεμλίνου θεωρούν ότι η αμερικανική προσπάθεια διαμεσολάβησης για τον τερματισμό του πολέμου με όρους ευνοϊκούς για τη Ρωσία έχει αποτύχει και ζητούν πλέον πιο επιθετική απάντηση.
Σύμφωνα με το Reuters, τέτοιες φωνές δεν είναι καινούργιες. Εδώ και μήνες εθνικιστικοί κύκλοι ζητούν πλήρη επιστράτευση, χτυπήματα σε κυβερνητικά κέντρα στο Κίεβο, ακόμα και στοχευμένες επιθέσεις κατά του Βολοντίμιρ Ζελένσκι ή σε ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις παραγωγής drones. Ορισμένοι μάλιστα έχουν φτάσει στο σημείο να ζητούν την εξέταση χρήσης τακτικών πυρηνικών όπλων.
Οι πρόσφατες ουκρανικές επιδρομές σε στρατηγικούς στόχους στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και την Κριμαία φαίνεται να ενίσχυσαν περαιτέρω αυτή τη ρητορική.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η ολοένα πιο επιθετική στάση αντανακλά τη βαθύτερη ανησυχία για την αυξανόμενη επιχειρησιακή εμβέλεια της Ουκρανίας, αλλά και για το πώς η Ρωσία μπορεί να υπερασπιστεί τα τεράστια εδάφη της ενώ συνεχίζει τον πόλεμο που ξεκίνησε το 2022.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Ρώσου επιχειρηματία και εθνικιστή Κονσταντίν Μαλοφέγεφ, ο οποίος αναρωτήθηκε δημόσια «τι άλλο πρέπει να συμβεί» πριν η Ρωσία πολεμήσει «πραγματικά», φτάνοντας στο σημείο να θέσει ακόμη και ζήτημα χρήσης πυρηνικών όπλων.
Παράλληλα, εθνικιστές σχολιαστές ζητούν την εγκατάλειψη των ειρηνευτικών συνομιλιών με αμερικανική διαμεσολάβηση, υποστηρίζοντας ότι η Μόσχα πρέπει να προχωρήσει σε πιο αποφασιστική στρατιωτική δράση.
Ωστόσο, το Κρεμλίνο εμφανίζεται προς το παρόν να αντιστέκεται στις πιέσεις. Παρά την αυξημένη ένταση και τις δημόσιες προειδοποιήσεις για κλιμάκωση, η ρωσική ηγεσία εξακολουθεί να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας διπλωματικής λύσης.
Ο Πούτιν αποφεύγει να υιοθετήσει τις πιο ακραίες προτάσεις, επιμένοντας στη στρατηγική του. Σε πρόσφατη ομιλία του, εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ανατολική Ουκρανία και υποστήριξε ότι οι πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη μεταβάλλονται σταδιακά προς όφελος της Μόσχας.
Παρά τις εσωτερικές πιέσεις για κλιμάκωση, το μεγάλο ερώτημα παραμένει αν η Ρωσία θα συνεχίσει να ισορροπεί ανάμεσα στη στρατιωτική πίεση και τη διπλωματία ή αν οι εξελίξεις στο πεδίο θα την οδηγήσουν σε πιο ακραίες επιλογές.
