Στις δύσκολες ημέρες των πρώτων της βημάτων στον χώρο του μόντελινγκ αναφέρθηκε η Ζιζέλ Μπούντχεν, φέρνοντας στη μνήμη της τις συνεχείς απορρίψεις που αντιμετώπιζε. Το μοντέλο από την Βραζιλία όταν μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από τρεις δεκαετίες, δυσκολευόταν να εξασφαλίσει επαγγελματικές ευκαιρίες, καθώς η εικόνα της απείχε από εκείνη των κορυφαίων ονομάτων που είχαν κυριαρχήσει πριν από αυτήν, όπως η Σίντι Κρόφορντ και η Κέιτ Μος.
Σε ηλικία μόλις 15 ετών, πραγματοποιούσε μόνη της τα ραντεβού της στη Νέα Υόρκη, ακούγοντας διαρκώς αρνητικές απαντήσεις. «Η απόρριψη με δίδαξε ανθεκτικότητα και να μη βασίζω την αξία μου στις απόψεις των άλλων», ανέφερε στο W magazine.
Ωστόσο, η πορεία της άλλαξε θεαματικά λίγο αργότερα, όταν περιοδικό την παρουσίασε ως The Sexy Model, αποθεώνοντας τα κυματιστά μαλλιά της, τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα της και τη φωτεινή, υγιή εικόνα που εξέπεμπε. Η παρουσία της αποτέλεσε μια έντονη αντίθεση στο πρότυπο του «heroin chic» που κυριαρχούσε τότε στη βιομηχανία της μόδας.
Από ανεπιθύμητη νεοεισερχόμενη μετατράπηκε γρήγορα στο «it girl» της εποχής. «Τη μία μέρα έκανα συνεχώς casting και άκουγα “όχι” ξανά και ξανά, και μετά ξαφνικά δούλευα ασταμάτητα», εξήγησε. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, κορυφαίοι οίκοι όπως οι Valentino, Chanel και Versace την επέλεγαν για τις καμπάνιες και τις επιδείξεις τους, ενώ τα εξώφυλλα των Vogue, Elle και Harper’s Bazaar άρχισαν να φιλοξενούν συχνά το πρόσωπό της. Η συνεργασία της με το brand εσωρούχων Victoria’s Secret από το 1999 συνέβαλε καθοριστικά στην εδραίωση της εικόνας της ως The Sexy Model.
Ακολούθησε το ενδιαφέρον της κινηματογραφικής βιομηχανίας, με τη Μπούντχεν να δοκιμάζεται και στην υποκριτική. Συμμετείχε στην κωμωδία δράσης «Taxi» το 2004, ενώ δύο χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στο δραματικό φιλμ «The Devil Wears Prada».
Η ίδια απολάμβανε την τεράστια επιτυχία που γνώριζε και σήμερα θεωρεί πως αντιλαμβάνεται καλύτερα τους λόγους που την ανέδειξαν σε παγκόσμιο φαινόμενο.
«Τώρα συνειδητοποιώ ότι αυτό στο οποίο ανταποκρίθηκε ο κόσμος δεν ήταν μόνο η εμφάνισή μου, αλλά και η προσωπικότητά μου. Ήμουν πολύ ζωντανή και χαρούμενη που βρισκόμουν εκεί. Η μόδα εκείνη τη στιγμή άλλαζε και ίσως εγώ εκπροσωπούσα ένα πιο υγιές, πιο ενεργητικό πνεύμα», κατέληξε η Ζιζέλ.
