Μέσα από ένα, ιδιαίτερα έντονο συναισθηματικά κείμενό της για τον αγαπημένο της φίλο, Γιώργο Μαζωνάκη, η Χριστίνα Πολίτη αφήνει ένα σαφές υπονοούμενο για την κόντρα της, πρώην στενής της φίλης και κουμπάρας (έχει βαφτίσει τον γιο της, Άλεξ), Άννας Βίσση με τον Νίκο Καρβέλα.
«Σκέφτομαι πόσο παράξενος είναι ο κόσμος του θεάματος» γράφει η Χριστίνα Πολίτη στην επίσημη ιστοσελίδα της. «Την ώρα που ένας τόσο σημαντικός καλλιτέχνης έχει φύγει με αυτόν τον τραγικό τρόπο και αναζητούμε ακόμη απαντήσεις, αλλού παρακολουθούμε ατελείωτες δημόσιες αντιπαραθέσεις, λογαριασμούς εκατομμυρίων, εγωισμούς, απαιτήσεις, παρασκήνια και τα γνωστά τερτίπια των πλουσίων».
«Άνθρωποι που έχουν αποκτήσει σχεδόν τα πάντα εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην τους φτάνει τίποτα» συμπληρώνει χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένα ονόματα.
Ποιος πήρε περισσότερα, ποιος δικαιούται περισσότερα, ποιος είχε τον πρώτο λόγο, ποιος αδικήθηκε, ποιος θα κρατήσει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας.
Και αναρωτιέμαι: Τελικά, πόσα χρήματα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να αισθανθεί πλούσιος; Και πόσο φτωχός μπορεί να είναι κάποιος που τα έχει όλα;
Δεν υποτιμώ τις επαγγελματικές διαφορές κανενός. Αλλά υπάρχουν στιγμές που η ίδια η ζωή μάς υποχρεώνει να ξαναδούμε την κλίμακα των αξιών μας.
Ο θάνατος του Γιώργου είναι μία από αυτές».
Χριστίνα Πολίτη: «Στο τέλος δεν μετράει πόσα απέκτησες. Μετράει πόσοι άνθρωποι θα ήθελαν να είχες μείνει λίγο ακόμη»
Τις τελευταίες μέρες, η Χριστίνα Πολίτη, που βρισκόταν μέχρι και πριν από δύο χρόνια στον στενό κύκλο της Άννας Βίσση, είχε επιλέξει να μην κάνει κανένα σχόλιο για τη διαμάχη των δύο καλλιτεχνών, με τους οποίους έχει περάσει πάρα πολύ χρόνο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Στο ίδιο κείμενο μάλιστα συγχαίρει δημόσια τον Νίκο Ευαγγελάτο για τον χειρισμό του στην υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη. «Ο Νίκος Ευαγγελάτος έχει κάτι που προσωπικά εκτιμώ ιδιαίτερα. Δεν χρειάζεται να φωνάζει για να ακουστεί. Έχει αυτή τη χαρακτηριστική γλυκιά φωνή, έναν ήρεμο τρόπο παρουσίασης, μια ευγένεια που δεν ακυρώνει την αποφασιστικότητά του. Και μια ταπεινότητα στην παρουσία του, παρότι βρίσκεται τόσα χρόνια στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης.
Δεν επιδιώκει να γίνει ο ίδιος σημαντικότερος από την είδηση. Σε μια τηλεόραση όπου συχνά η ένταση συγχέεται με τη δημοσιογραφία και ο θόρυβος με την αποκάλυψη, αυτή η προσέγγιση έχει ιδιαίτερη αξία» γράφει η Χριστίνα Πολίτη ενώ λίγο πιο κάτω τονίζει:
«Σκέφτομαι πόσο μικρά είναι τελικά όλα εκείνα για τα οποία οι άνθρωποι καταναλώνουν τη ζωή τους. Οι περιουσίες, οι τίτλοι, οι δημόσιες νίκες, οι ατέλειωτοι ανταγωνισμοί. Πόσο ασήμαντα μοιάζουν μπροστά σε μια ανθρώπινη απουσία που δεν αναπληρώνεται».
