Όπως ήταν αναμενόμενο, η γαμήλια τελετή της Αθηνάς Οικονομάκου και του Μπρούνο Τσερέλα στην Πάρο έγινε αντικείμενο έντονης κριτικής, η οποία σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασε τα όρια της καλοπροαίρετης παρατήρησης για να καταλήξει σε έναν άδικο έως και απρεπή σχολιασμό. Είναι σημαντικό να αναλογιστεί κανείς γιατί όλη αυτή η σκόνη που σηκώθηκε μοιάζει δυσανάλογη με ένα ευτυχές γεγονός.
Το κύριο επιχείρημα όσων ασκούν αρνητική κριτική εστιάζει στην υπερβολική προβολή στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης της χαράς του ζευγαριού και των 300, περίπου, καλεσμένων του. Μεγάλη συζήτηση- μέχρι και πρωτοσέλιδα- προκάλεσαν οι «ηχηρές απουσίες» προσώπων από τον στενό κύκλο της ηθοποιού, όπως η κουμπάρα της, Βάσω Λασκαράκη, η οποία λέγεται ότι είχε πάρει το μέρος του πρώην συζύγου της Αθηνάς Οικονομάκου, Φίλιππου Μιχόπουλου, αλλά και του Νίκου Μουτσινά.
Η επιλογή ενός ζευγαριού να γιορτάσει τον έρωτά του με έναν τρόπο που ανταποκρίνεται στα δικά του «θέλω» και στις δικές του αισθητικές προτιμήσεις αποτελεί ένα απόλυτα προσωπικό δικαίωμα. Η ίδια η Αθηνά Οικονομάκου, εξάλλου, απαντάει πάντα με χαμόγελο, δεν έχει κακολογήσει ποτέ κάποιον άλλον άνθρωπο δημσια και επιλέγει τι θα μοιραστεί με το κοινό της: Όπως αποδείχτηκε με τον μυστικό θρησκευτικό της γάμο στο κέντρο της Αθήνας, όταν θέλει να κρατήσει μακριά από τα φώτα μια προσωπική της στιγμή, το καταφέρνει.
Επειδή ένα δημόσιο πρόσωπο μοιράζεται στιγμές χαράς στα social media δεν χάνει το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα των επιλογών του, ούτε καθιστά τον γάμο του αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης για το ποιος έπρεπε ή δεν έπρεπε να παρευρεθεί και αν η επιλογή του νυφικού ήταν λανθασμένη.
Η κριτική για το ημιδιάφανο νυφικό της Celia Kritharioti – το οποίο όμως δεν φόρεσε σε εκκλησία- ή για το ύφος του πάρτι, που «δίχασε» το κοινό, υπογραμμίζει μια τάση των Μέσων Ενημέρωσης και, κυρίως, των social media να αποδομούν κάθε προσωπική στιγμή των διασήμων. Η εμμονή στη λεπτομέρεια —από το αν τα παιδιά της ήταν παρανυφάκια μέχρι το ποια πρόσωπα έλειπαν— μετατρέπει μια στιγμή ευτυχίας σε μια «αστυνόμευση» της προσωπικής ζωής.
Είναι εξαιρετικά άδικο να στοχοποιείται κάποιος για το πώς επιλέγει να ορίσει μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής του, ειδικά όταν το ζευγάρι επιδίωξε έναν τριήμερο εορτασμό που εξέφραζε το δικό τους κοινό όραμα. Δεν κάλεσαν ούτε τους φωτογράφους, ούτε τα τηλεοπτικά συνεργεία, ταυτόχρονα όμως δεν εμπόδισαν τη δουλειά κανενός.
Η Αθηνά Οικονομάκου και τα Μέσα του φθόνου
Στο τέλος της ημέρας, η Αθηνά Οικονομάκου και ο Μπρούνο Τσερέλα επέλεξαν να γιορτάσουν την ένωσή τους σε μία συνθήκη που οι ίδιοι επέλεξαν. Η κριτική που εισέπραξαν δεν αφορούσε την ουσία του γάμου τους, αλλά μια προβαλλόμενη εικόνα που συχνά «καταναλώνεται» από το κοινό με διάθεση τοξικότητας.
Η προσπάθεια να βρεθούν «ψεγάδια» σε αυτόν το γάμο που, σύμφωνα με τους ίδιους, ήταν ακριβώς όπως τον ονειρεύονταν, δείχνει περισσότερο τις στερεοτυπικές προκαταλήψεις και την ανάγκη για διαρκή κριτική που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο ψηφιακό λόγο, παρά την πραγματική ουσία της τελετής.
Σε μια κοινωνία που διψά για εύπεπτες ειδήσεις, η μετατροπή μιας προσωπικής χαράς μιας διασημότητας σε πεδίο αρνητικών σχολίων αποτελεί μια πρακτική που τελικά αδικεί περισσότερο εκείνους που την ασκούν παρά το ίδιο το ζευγάρι που συνεχίζει να ζει τη ζωή που επέλεξε χωρίς να έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.
Σε συνέντευξή της στο περιοδικό ΟΚ! πριν από λίγους μήνες, η Αθηνά Οικονομάκου είχε παραδεχτεί ότι ο τρόπος που αντιμετώπιζεται κάποιες φορές ως δημόσιο πρόσωπο είναι απογοητευτικός, αν και αναμενόμενος: «Σε αυτή την κοινωνία όμως ζούμε, έχουμε μάθει να κρίνουμε πολύ εύκολα και να καταδικάζουμε. Πρέπει να το αποδεκτούμε. Εύχομαι αυτό να αλλάξει στις επόμενες γενιές και να συνειδητοποιούμε την ουσία γιατί είναι σαν να κοροϊδευόμαστε».
