ΚΟΙΝΩΝΙΑ
23/03/2020 12:57 EET | Updated 23/03/2020 16:19 EET

Πέθανε η δημοσιογράφος Χαρά Τζαναβάρα

Υπηρέτησε ακούραστα τις αρχές της Δημοσιογραφίας.

efsyn.gr
.

Πέθανε η δημοσιογράφος Χαρά Τζαναβάρα. Ήταν από τα πρώτα στελέχη της «Εφημερίδας των Συντακτών» και ήταν εκείνη που κατάφερε να μετατρέψει και με την ιδιότητα της, ως απόφοιτος του ΕΜΠ, ένα μικρό σχετικά χώρο σε μια λειτουργική εφημερίδα των 140 ανθρώπων.

Η Χαρά Τζαναβάρα με τα ρεπορτάζ της στα υπουργεία Ενέργειας, Χωροταξίας, Περιβάλλοντος και Συγκοινωνιών, υπηρέτησε ακούραστα τις αρχές της Δημοσιογραφίας.

 

ΕΔΟΕΑΠ: Το τελευταίο αντίο και η αλήθεια για την Χαρά Τζαναβάρα

Στη δυσάρεστη θέση να αποχαιρετήσει την εκλεκτή δημοσιογράφο Χαρά Τζαναβάρα βρίσκεται ο ΕΔΟΕΑΠ, αλλά και να στηλιτεύσει ανεύθυνες και ατεκμηρίωτες πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητες μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Από τα στοιχεία που διαθέτει ο ΕΔΟΕΑΠ προκύπτει ότι η εκλιπούσα εντός του τρέχοντος έτους ζήτησε οφθαλμολογικές συμβουλές τηλεφωνικά στις 5 Μαρτίου. Στις 20 Μαρτίου, επίσης τηλεφωνικά, επανήλθε με ελαφρύ πυρετό (όπως και ο ίδιος ο αδελφός της πιστοποιεί) και η παθολόγος τής συνέστησε καθημερινή παρακολούθηση. Την επόμενη ημέρα (21 Μαρτίου, 11.30) επανήλθε και έτερος παθολόγος τής συνέστησε, λόγω επιμονής συμπτωμάτων και επειδή ανήκε στις ευπαθείς ομάδες, να μεταβεί σε νοσοκομείο κατόπιν συνεννόησης με τον ΕΟΔΥ. 

Αποκύημα φαντασίας χαρακτηρίζεται ανάρτηση βουλευτή ότι δήθεν οι ιατροί του ΕΔΟΕΑΠ απεφάνθησαν πως «όλα είναι καλά». Κρείττον τού λαλείν το σιγάν…

Ο ΕΔΟΕΑΠ εκφράζει τη θλίψη του για την απώλεια της Χαράς Τζαναβάρα και συλλυπείται τόσο την οικογένειά της όσο και τους συναδέλφους της στην «Εφημερίδα των Συντακτών».



Το αντίο της Εφημερίδας των Συντακτών

«Η Χαρά Τζαναβάρα έφυγε μέσα στην τρομακτική σιωπή αυτής της τραγικής συγκυρίας». Έτσι τιτλοφορείται το κείμενο της Εφημερίδας των Συντακτών, με το οποίο οι συνάδελφοι αποχαιρετούν τη Χαρά Τζαναβάρα. 

«Μια αληθινή επαγγελματίας δημοσιογράφος ακούραστη και συνεπής στις αρχές της με ότι έχει απομείνει πλέον σαν περιεχόμενο αυτής της λέξης. Αυτή ήταν η ξεχωριστή συνάδελφος και συνεταιρίστρια Χαρά Τζαναβάρα. Πώς να μιλήσεις και πώς να γράψεις για τον άνθρωπο που είχες, που είχαμε απέναντι μας όλες τις ώρες, όλες τις μέρες από εκείνη την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε η «Εφ.Συν».

Μαζί μας στην Ελευθεροτυπία μαζί μας και τώρα. Ήταν από τους πρώτους εμψυχωτές, από τα πρώτα στελέχη της «Εφημερίδας των Συντακτών» και ήταν εκείνη που κατάφερε να μετατρέψει και με την ιδιότητα της, ως απόφοιτος του ΕΜΠ, ένα μικρό σχετικά χώρο σε μια λειτουργική εφημερίδα των 140 ανθρώπων. Μελέτησε, σχεδίασε και συμμετείχε η ίδια ακόμα και στις επισκευές, στη διαρρύθμιση, στην οικονομική επίπλωση, σε όλα. Με απίστευτο ζήλο και με τη βοήθεια των αγαπημένων της ανιψιών που φοιτούσαν τότε στο ΕΜΠ κυριολεκτικά τα έδωσε όλα.

Η Χαρά Τζαναβάρα με τα ρεπορτάζ της στα υπουργεία ενέργειας, χωροταξίας, περιβάλλοντος, συγκοινωνιών και όπως κατά καιρούς ονομάστηκαν όλα αυτά τα υπουργεία δεν άφηνε τίποτα να πέσει χάμω. Με ένα γραπτό -κατά κανόνα- ήπιο αναδείκνυε τα δύσκολα θέματα τις υπερβάσεις τις παρανομίες τα σκάνδαλα αλλά και τα καλά, τα θετικά, τα ουσιώδη.

Η Χαρά ήταν ένας δύσκολος άνθρωπος όμως όπως όλοι μας είχε κι εκείνη τα «κουμπιά» της. Ήταν όμως παράλληλα και ένας σταθερός άνθρωπος που από τα νεανικά της φοιτητικά χρόνια στη χούντα και στη μεταπολίτευση επέλεξε την αριστερά παραμένοντας εκεί σταθερά και αταλάντευτα μέχρι σήμερα που δεν είναι πια μαζί μας.

Σε ένα τόσο βαρύ αποχαιρετισμό είναι δύσκολο να περιλάβει κανείς τις λεπτομέρειες μιας ολόκληρης ζωής ενός ανθρώπου που χάθηκε τόσο ξαφνικά και τόσο πρόωρα. Ακόμα δεν ξέρουμε, ακόμα είναι στα αυτιά μας τα τελευταία τηλεφωνήματα μαζί της από την ημέρα που αρρώστησε. Ακόμα δεν ξέρουμε ποιο πρόβλημα υγείας ήταν εκείνο που καθόρισε το τέλος. Ακόμα δεν μπορουμε να πιστέψουμε ότι αποκλεισμένοι όλοι στα σπίτια μας πρέπει να κλάψουμε μόνος του ο καθένας μία συνάδελφο τόσο πολύτιμη και τόσο σύμφυτη με την «Εφ. Συν.». Απόδειξη τα χιλιάδες φύλλα που πάντα και κάθε ημέρα είχαν μέσα το δικό της, τα δικά της κείμενα και ρεπορτάζ. Πολλές φορές δύο και τρία μαζεμένα και πολλές φορές κύρια θέματα και πρωτοσέλιδα.

Ήταν χαρούμενη λίγο πριν αρρωστήσει γυρίζοντας από ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες. Είχε πάει εκεί σαν εκπρόσωπος της εφημερίδας σε μια εκδήλωση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σχετική με τις παρεμβάσεις τις κυβέρνησης στην ανεξαρτησία της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Πριν φύγει έλεγε πόσο πολύ έχει κουραστεί από όλα όσα συμβαίνουν και πόσο χρειαζόταν λιγάκι να ξεφύγει.

Λίγο πριν αρρωστήσει έγραφε για το Ελληνικό και τις δήθεν μπουλντόζες, για τα δεκαόροφα που χτίζονται γύρω από την Ακρόπολη, για τη σκανδαλώδη νέα ρύθμιση στα αυθαίρετα που παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος, για τις συγκοινωνίες και την τραγική κατάσταση των εργαζόμενων, για τα σκόπιμα ψέμματα γύρω από τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ, για τα υπέροχα παλιά κτίρια της Αθήνας, για όλα εκείνα τα πολλά που είχε πάρει στους ώμους της βγάζοντας πάντα την εφημερίδα ασπροπρόσωπη στη σωστή και στην έγκυρη ενημέρωση.

Η Χαρά αγαπούσε το διάλογο, της άρεσε να την ρωτούν για εκείνα που ήξερε καλά, της άρεσε να μιλάει για τα θέματά της που τα αντιμετώπιζε σαν κομμάτι του εαυτού της. Ερχόταν νωρίς στην εφημερίδα όταν δεν είχε κάποια συνέντευξη τύπου ή ενημέρωση. Της άρεσε που το μεσημέρι είχε ησυχία και μπορούσε να δουλεύει απερίσπαστη. Θύμωνε όπως όλοι μας, είχε παράπονα, είχε συχνά αντιρρήσεις αλλά όλα αυτά έμπαιναν πάντα στην άκρη όταν ξεκινούσε να γράφει και να παραδίδει νωρίτερα από όλους τα ρεπορτάζ της. Την ΕφΣυν την υπερασπιζόταν, την εμπλούτιζε, την φρόντιζε, την αγαπούσε.

Κι είναι από σήμερα άδεια η θέση της η γεμάτη χαρτιά μέχρι πάνω μια και προτιμούσε πάντα το χαρτί και το διάβασμα μέσα από αυτό. Κι είμαστε από σήμερα άδειοι κι εμείς σαν άδεια τσουβάλια κλαίγοντας για έναν ακόμα συνάδελφο που δεν προλάβαμε να αποχαιρετήσουμε που ίσως δεν προλάβαμε να του δείξουμε με κάθε τρόπο πόσο πολύτιμος ήταν». 

 

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αποχαιρετά τη Χαρά Τζαναβάρα

Η Χαρά Τζαναβάρα γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1953. Το 1976 ανακηρύχθηκε πτυχιούχος της Σχολής Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα του μηχανικού, καθώς την κέρδισε η δημοσιογραφία. Μετά την αποφοίτησή της, άρχισε να εργάζεται στον περιοδικό Τύπο και από το 1978 στον «Ριζοσπάστη» στην αρχή σε θέματα Νεολαίας και Τεχνικής Εκπαίδευσης και στη συνέχεια στο τμήμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με ειδικότητα σε θέματα μόλυνσης περιβάλλοντος, αποχέτευσης και πρασίνου. 

Το 1983 πηγαίνει στην «Ελευθεροτυπία», όπου θα εργάζεται έως το κλείσιμο της εφημερίδας καλύπτοντας τα θέματα Περιβάλλοντος, Δημοσίων Έργων και Μεταφορών, ενώ στη συνέχεια και μέχρι το τέλος της κάλυπτε το ίδιο ρεπορτάζ για την «Εφημερίδα των Συντακτών».

Η Χαρά Τζαναβάρα υπηρέτησε το ρεπορτάζ για τέσσερις δεκαετίες εργαζόμενη σκληρά και αποδοτικά. Κατάφερε έτσι να διακριθεί ιδιαίτερα και να αναγνωριστεί ως μια δημοσιογράφος, η οποία εκτός της γνώσης του αντικειμένου της υπήρξε ανεξάρτητη, αμερόληπτη, ενώ κατάφερε να ενημερώνει το αναγνωστικό κοινό με σαφήνεια και απλότητα για θέματα που πολλές φορές είναι πολύπλοκα, δαιδαλώδη και δύσκολα στην κατανόηση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο αποχαιρετά την καλή συνάδελφο και συλλυπείται τους οικείους της. Η Χαρά Τζαναβάρα άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ρεπορτάζ του Περιβάλλοντος και τα κείμενά της θα μνημονεύονται. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί της θα θυμούνται την αξιοπρέπεια και τον αδαμάντινο χαρακτήρα της.

 

Sponsored Post