Σήμα κινδύνου για το μέλλον της παραδοσιακής αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής εκπέμπει η ΕΕΠΑΖ, προειδοποιώντας ότι οι συσσωρευμένες οικονομικές πιέσεις οδηγούν ολοένα περισσότερες επιχειρήσεις στα όρια των αντοχών τους.
Ο φούρνος και το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς αποτελούν για δεκαετίες αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής καθημερινότητας. Πίσω όμως από το φρέσκο ψωμί, τα αρτοσκευάσματα και τα παραδοσιακά γλυκά βρίσκεται ένας κλάδος που, σύμφωνα με την Ένωση, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα δύσκολο μείγμα αυξημένων επιβαρύνσεων.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται το ενεργειακό κόστος και οι τιμές των πρώτων υλών, ενώ προστίθενται οι φορολογικές επιβαρύνσεις, το μη μισθολογικό και συνολικό λειτουργικό κόστος, καθώς και ένα ολοένα πιο σύνθετο νομοθετικό πλαίσιο.
Το πρόβλημα της επόμενης γενιάς
Η ΕΕΠΑΖ δεν περιορίζει την προειδοποίησή της στα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεων. Αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα: τη διαδοχή.
Όπως υποστηρίζει, επιχειρήσεις κλείνουν, ενώ οι νεότερες γενιές εμφανίζονται απρόθυμες να συνεχίσουν μια δραστηριότητα που απαιτεί εργασία νύχτες, Κυριακές και αργίες, θεωρώντας ότι η οικονομική ανταμοιβή δεν αντιστοιχεί πλέον στην προσπάθεια.
Η ανησυχία είναι ότι, εάν η τάση συνεχιστεί, η αγορά θα μετακινηθεί σταδιακά «από το φρέσκο στο τυποποιημένο μακράς διάρκειας, από το χειροποίητο στο βιομηχανικό και από την παράδοση στην ανάμνηση», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Ένωση.
Η ΕΕΠΑΖ τονίζει ότι δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση, αλλά συνθήκες που θα επιτρέψουν στις επιχειρήσεις να παραμείνουν βιώσιμες. Υποστηρίζει μάλιστα ότι εδώ και 3,5 χρόνια θέτει τα προβλήματα του κλάδου προς συζήτηση, ζητώντας παρεμβάσεις πριν η συρρίκνωση αποκτήσει μη αναστρέψιμα χαρακτηριστικά.
Το διακύβευμα, σύμφωνα με τους επαγγελματίες, δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι εάν ο παραδοσιακός φούρνος και το ζαχαροπλαστείο θα εξακολουθήσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της ελληνικής γειτονιάς ή σταδιακά μέρος της συλλογικής της μνήμης…
