«Αν δεν το κάνω, θα πεθάνω». Με αυτή τη φράση η Ουρανία Τσιρίκου από την Πάτρα περιγράφει πόσο σημαντική είναι για την ίδια η πλασμαφαίρεση, μια θεραπευτική διαδικασία που βρέθηκε στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.
Όπως αναφέρει το pelop.gr, η Ουρανία μιλά για μια θεραπεία που παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό, αλλά για εκείνη αποτελεί εδώ και χρόνια αναπόσπαστο κομμάτι της μάχης που δίνει με την ασθένειά της.
Η περιπέτεια της υγείας της άρχισε το 2017, όταν διαγνώστηκε με νόσημα του αίματος. Έκτοτε έχει έρθει αντιμέτωπη με τέσσερις υποτροπές και κάθε φορά που, όπως λέει, «ξυπνάει η νόσος», χρειάζεται να υποβληθεί ξανά στη συγκεκριμένη θεραπεία. Συνολικά, έχει κάνει περίπου 60 πλασμαφαιρέσεις στη Νεφρολογική Κλινική του «Αγίου Ανδρέα».
«Αυτή η θεραπεία με κρατάει στη ζωή»
Η ίδια δεν κρύβει την έντονη αντίδρασή της απέναντι στον τρόπο με τον οποίο έγινε γνωστή η πλασμαφαίρεση στο ευρύ κοινό. Όπως εξηγεί, η δημόσια συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και συνδέθηκε με ένα διαφορετικό ζήτημα, που αφορά αισθητικό αποτέλεσμα.
«Αυτά που ακούω με έχουν κάνει και φρίττω. Και το λέω αυτό διότι εμένα αυτή η θεραπεία με κρατάει στη ζωή». Η Ουρανία υπογραμμίζει ότι η πλασμαφαίρεση κάθε άλλο παρά μια απλή ιατρική διαδικασία είναι.
«Δεν είναι απλό. Δεν κάνω ένα εμβόλιο ή μια ένεση», λέει. «Ο οργανισμός παθαίνει σοκ» εξηγεί και περιγράφει αναλυτικά τη διαδικασία:
«Το πρώτο μισάωρο κρυώνω πάρα πολύ και τρέμω πάρα πολύ. Πριν από τη θεραπεία υπάρχει το στάδιο της προετοιμασίας. Χορηγούνται φάρμακα, μεταξύ άλλων κορτιζόνη, παυσίπονο και αντιισταμινικό. Κατά τη διάρκεια της πλασμαφαίρεσης χορηγούνται επίσης κάλιο και ασβέστιο, ενώ η διάρκεια της διαδικασίας μπορεί να φτάσει περίπου τη μία ή τις δύο ώρες, ανάλογα με την αντίδραση του οργανισμού».
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας η ασθενής βρίσκεται υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση. Η αρτηριακή πίεση ελέγχεται διαρκώς, ενώ γιατρός και εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό παραμένουν δίπλα της.
«Απορώ γι’ αυτά που λέγονται ότι γίνεται με μέθη. Ο ασθενής πρέπει να είναι ξύπνιος. Ο γιατρός και οι νοσηλεύτριες, οι οποίες είναι συνεχώς δίπλα μου, με ρωτάνε “Πώς είσαι, Ράνια;”, “Πώς νιώθεις;”. Κι αυτό το κάνουν για να ελέγχουν εάν είμαι εντάξει, μην τυχόν και υπάρχουν παρενέργειες».
Η επικοινωνία με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αποτελεί, όπως περιγράφει, σημαντικό μέρος της διαδικασίας. Η επαναλαμβανόμενη υποβολή σε μια τόσο απαιτητική θεραπεία δεν επιβαρύνει μόνο τον οργανισμό, αλλά συνοδεύεται και από φόβο, αγωνία και ψυχολογική πίεση.
Η εξάντληση μετά τη θεραπεία της πλασμαφαίρεσης
Η ολοκλήρωση της πλασμαφαίρεσης δεν σημαίνει ότι η ταλαιπωρία τελειώνει εκεί. Η Ουρανία αναφέρει ότι μετά τη διαδικασία αισθάνεται έντονη εξάντληση και χρειάζεται χρόνο προκειμένου να ανακτήσει τις δυνάμεις της.
Παρά όσα έχει ακούσει το τελευταίο διάστημα σχετικά με την πλασμαφαίρεση, ξεκαθαρίζει ότι, εάν η ασθένειά της υποτροπιάσει, δεν πρόκειται να διστάσει να υποβληθεί ξανά στη θεραπεία.
«Αν υποτροπιάσω, δεν θα το σκεφτώ, γιατί έχω εμπιστοσύνη στους γιατρούς και στο νοσηλευτικό προσωπικό της Νεφρολογικής Κλινικής του “Αγίου Ανδρέα”».
Και αμέσως μετά εξηγεί με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τι σημαίνει για την ίδια η συγκεκριμένη διαδικασία:
«Αν δεν το κάνω, θα πεθάνω».
Από το 2017 έως σήμερα, η Ουρανία έχει μάθει να συνυπάρχει με τον φόβο μιας νέας υποτροπής. Η νόσος έχει επιστρέψει τέσσερις φορές και κάθε φορά χρειάστηκε να περάσει ξανά από την ίδια επίπονη διαδικασία. Όπως διευκρινίζει, δεν θα επέλεγε να την υποστεί εάν υπήρχε διαφορετική θεραπευτική επιλογή.
«Απορώ, λοιπόν, πώς μιλάνε έτσι απλά και με τόση ευκολία για μία τέτοια διαδικασία και μάλιστα για αλλότριους λόγους, για αναγέννηση και διατήρηση της νεότητας. Είναι εξοργιστικό. Δημιουργούν και πολύ άσχημο κλίμα για τους ασθενείς, η ζωή των οποίων εξαρτάται από αυτή τη θεραπεία. Ειλικρινά σας λέω, δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος θα έμπαινε σε όλη αυτή τη διαδικασία, γνωρίζοντας ότι θα υποστεί όλα αυτά τα οποία σας περιέγραψα ότι βιώνω εγώ κάθε φορά. Και θα το κάνω όταν η νόσος υποτροπιάζει, διότι η συνέχιση της θεραπείας αυτής είναι συνδεδεμένη με τη ζωή μου».
Το μήνυμα στους ασθενείς: «Μην διακόπτετε τη θεραπεία»
Στη δημόσια συζήτηση για την πλασμαφαίρεση παρενέβη και ο διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Άγ. Ανδρέας» και πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου, Περικλής Δουζδαμπάνης.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στις παθήσεις για τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος, επισημαίνοντας ότι η εφαρμογή της προϋποθέτει συγκεκριμένα ιατρικά κριτήρια.
Όπως εξηγεί, η πλασμαφαίρεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με αυτοάνοσα, αιματολογικά ή νεφρολογικά νοσήματα, όταν στη νόσο εμπλέκονται παθολογικά αντισώματα ή άλλοι παράγοντες.
«Η πλασμαφαίρεση είναι μία θεραπεία την οποία χορηγούμε σε ασθενείς οι οποίοι μπορεί να έχουν κάποιο αυτοάνοσο νόσημα, κάποιο αιματολογικό νόσημα ή κάποιο νεφρολογικό νόσημα, στα οποία συνήθως εμπλέκονται τα αντισώματα. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Ράνια, στην οποία εφαρμόζουμε τη θεραπεία σε απόλυτη συνεργασία με την ομάδα των αιματολόγων του νοσοκομείου μας και τον επικεφαλής της, Παναγιώτη Ζήκο» σημειώνει.
Κατά τη διαδικασία απομακρύνονται από το αίμα αντισώματα ή άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με συγκεκριμένες παθήσεις. Στη συνέχεια, το πλάσμα που έχει αφαιρεθεί αντικαθίσταται, ανάλογα με την πάθηση και το θεραπευτικό πρωτόκολλο που ακολουθείται, ώστε να διατηρείται η ισορροπία στον οργανισμό.
Ο κ. Δουζδαμπάνης υπογραμμίζει ότι η πλασμαφαίρεση δεν αποτελεί μια θεραπεία που αποφασίζεται χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση, αλλά απαιτεί σαφείς ενδείξεις και συνεργασία μεταξύ των γιατρών.
«Πολλές φορές, όταν είναι να πάρουμε την απόφαση για να κάνουμε πλασμαφαίρεση, το σκεφτόμαστε μία, δύο και τρεις φορές και μπορεί να κάνουμε και ιατρικό συμβούλιο για να δούμε την πορεία του ασθενούς. Δρούμε ομαδικά» σημείωσε.
Με αφορμή τις αναφορές ότι κάποιοι ασθενείς ενδέχεται να έχουν διακόψει τη θεραπεία τους εξαιτίας της συζήτησης που έχει ανοίξει γύρω από την πλασμαφαίρεση, ο διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής προειδοποίησε ότι δεν θα πρέπει να λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις χωρίς συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.
«Δεν θα πρέπει να πανικοβάλλονται οι ασθενείς. Οι ασθενείς οι οποίοι πληρούν τα κριτήρια αντιμετώπισης με πλασμαφαίρεση πρέπει κανονικά να συνεχίζουν τη θεραπεία τους. Είναι ζωτικής σημασίας θεραπεία για συγκεκριμένα νοσήματα», υπογράμμισε.
«Δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα για αντιγήρανση»
Ο κ. Δουζδαμπάνης τοποθετήθηκε και σχετικά με την προώθηση της πλασμαφαίρεσης ως «αναγεννητικής» ή αντιγηραντικής θεραπείας, τονίζοντας ότι δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.
Όπως εξηγεί, «η γήρανση αποτελεί μια σύνθετη βιολογική διαδικασία και η αφαίρεση ενός συγκεκριμένου παράγοντα από το πλάσμα δεν σημαίνει ότι παρεμβαίνει συνολικά στους μηχανισμούς που ευθύνονται για τη γήρανση».
«Δεν υπάρχει καμία επιστημονική μελέτη, η οποία να αποδεικνύει ότι οι αναγεννητικές θεραπείες με πλασμαφαίρεση μπορεί να έχουν κάποιο όφελος», ανέφερε, χαρακτηρίζοντας τέτοιου είδους ισχυρισμούς «αντιεπιστημονικούς».
Μάλιστα, θέλοντας να καταδείξει τη θέση του, σχολίασε πως εάν η πλασμαφαίρεση είχε αποδεδειγμένη αντιγηραντική δράση, «θα κάναμε όλοι πλασμαφαιρέσεις και θα γινόμασταν όλο και πιο νέοι».
Ο διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής αναφέρθηκε, τέλος, και στην εμπειρία του Νοσοκομείου «Αγ. Ανδρέας» από την εφαρμογή της μεθόδου. Όπως ανέφερε, πρόκειται για κέντρο με σημαντική εμπειρία στις πλασμαφαιρέσεις, έχοντας αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό ασθενών με αιματολογικά αλλά και αυτοάνοσα νοσήματα.
Πηγή: pelop.gr
