Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στη στατιστική αποτύπωση της ακρίβειας και στην πραγματικότητα που βιώνει ο καταναλωτής μπροστά στο ταμείο του σούπερ μάρκετ.
Όταν μια ελληνική Ανεξάρτητη Αρχή παρουσιάζει συγκρίσεις τιμών με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφαιρώντας τον ΦΠΑ, μπορεί να εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη οικονομική μεθοδολογία. Βολική για τον αρμόδιο Υπουργό που εκ των πραγμάτων δεν περνά τις εξετάσεις και χρεώνεται την αποδοκιμασία του κόσμου από ΟΛΕΣ τις δημοσκοπήσεις. Αλλά αυτή η μεθοδευμένη σύγκριση, που θυμίζει ιθαγενείς και καθρεφτάκια, δεν αποτυπώνει ολόκληρη και ξεκάθαρα την αλήθεια για το κόστος ζωής.
Ο καταναλωτής δεν αγοράζει προϊόντα χωρίς ΦΠΑ. Πληρώνει την τελική τιμή. Και αυτή είναι που καθορίζει πόσα χρήματα απομένουν στο οικογενειακό πορτοφόλι.
Η Ελλάδα διατηρεί ΦΠΑ 13% σε κάποια τρόφιμα και 24% σε άλλες κατηγορίες. Αντίθετα, η Ισπανία εφαρμόζει συντελεστή 4% σε βασικά αγαθά, ενώ η Κύπρος έχει προχωρήσει σε μηδενικό ΦΠΑ για επιλεγμένα είδη πρώτης ανάγκης.
Και υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα που αξίζει σοβαρή διερεύνηση: Πώς γίνεται ορισμένα ίδια προϊόντα να πωλούνται φθηνότερα στην Κύπρο από ό,τι στην Ελλάδα, παρά το πρόσθετο μεταφορικό κόστος; Χρειάζεται δημοσιοποίηση συγκεκριμένων συγκρίσιμων τιμών για να δοθεί τεκμηριωμένη απάντηση.
Η κυβέρνηση επιμένει να μη μειώνει γενικευμένα τον ΦΠΑ στα βασικά είδη, επικαλούμενη δημοσιονομικούς περιορισμούς (αλλά επιδόματα, vouchers και καλάθια ξέρει να δίνει). Και αμφιβολίες για το εάν η μείωση θα περάσει στον καταναλωτή, κάτι που προφανώς η Διοικήτρια της «Ανεξάρτητης;» Αρχής κα Δέσποινα Τσαγκάρη κάτι θα ξέρει με τις εμπειρίες της από την πράγματι επιτυχημένη καριέρα της σε μεγάλες επιχειρήσεις.
Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι.
Η έρευνα που δημοσιεύεται σήμερα συγκρίνει μόλις 20 επώνυμα προϊόντα χωρίς ΦΠΑ. Δεν αποτελεί πλήρη αποτύπωση της καθημερινής επιβάρυνσης ενός ελληνικού νοικοκυριού.
Ας δημοσιεύονται λοιπόν δύο συγκρίσεις: μία χωρίς ΦΠΑ, για τις ανάγκες της οικονομικής ανάλυσης που θέλει να «παραμυθιάζει» τον καταναλωτή και μία με ΦΠΑ, για την πραγματική επιβάρυνση των πολιτών.
Γιατί η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με επιλεκτικούς πίνακες. Αντιμετωπίζεται με πολιτικές αποφάσεις. Και πρωτίστως με ειλικρίνεια απέναντι στον καταναλωτή.
Και να μην ξεχνά η διοικήτρια της «Ανεξάρτητης;» Αρχής, ότι όσα κόλπα κι αν γίνονται, η ετυμηγορία στις επερχόμενες κάλπες θα ξεκινάει ευθέως και από την τσέπη του κοσμάκη.
ΥΓ: Φίλε Τάκη πώς το σκεφτήκατε και το κάνατε αυτό; Γιατί το αποκλείω να μην ήξερες κάτι…