Η 7η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για την Αξιοπρεπή Εργασία. Και ομολογώ ότι ο όρος «αξιοπρεπής εργασία» με βάζει σε σκέψεις.
Γιατί άραγε χρειάζεται να προσθέτουμε τη λέξη «αξιοπρεπής» δίπλα στην εργασία; Δεν θα έπρεπε κάθε δουλειά να είναι αυτονόητα αξιοπρεπής;
Στη σημερινή πραγματικότητα, όμως, δεν είναι.
Ο μισθός δεν είναι το μοναδικό κριτήριο
Αξιοπρεπής εργασία δεν σημαίνει μόνο έναν μισθό που καταβάλλεται στην ώρα του. Σημαίνει αμοιβή που επιτρέπει στον εργαζόμενο να πληρώνει το σπίτι του, τους λογαριασμούς του, να μεγαλώνει τα παιδιά του και να μη μετράει τα ευρώ μέχρι την τελευταία ημέρα του μήνα.
Σημαίνει επίσης ωράριο που τηρείται, ασφάλιση, άδεια, σεβασμό στην προσωπικότητα και, κυρίως, δικαίωμα σε προσωπική ζωή.
Η τεχνολογία δεν πρέπει να μας κάνει σκλάβους
Κάποτε ο εργαζόμενος έφευγε από το γραφείο ή το εργοστάσιο και η δουλειά τελείωνε. Σήμερα το κινητό, τα email και οι εφαρμογές έχουν μεταφέρει το γραφείο μέσα στο σπίτι μας. Ο εργαζόμενος μπορεί να είναι διαθέσιμος 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Αυτό δεν είναι πρόοδος.
Πρόοδος είναι η τεχνολογία να δουλεύει για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για την τεχνολογία.
Η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια Πιστεύω ότι μια κοινωνία δεν πρέπει να υπερηφανεύεται μόνο επειδή μειώνει την ανεργία. Πρέπει να εξετάζει και τι δουλειές δημιουργεί.
Γιατί ένας άνθρωπος που εργάζεται οκτώ και δέκα ώρες την ημέρα και παρ’ όλα αυτά δεν μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς, δεν αποτελεί επιτυχία κανενός οικονομικού μοντέλου.
Η εργασία πρέπει να μας επιτρέπει να ζούμε.
Όχι να ζούμε, μόνο και μόνο, για να εργαζόμαστε
