Υπηρετώ τη δημοσιογραφία εδώ και πολλές δεκαετίες. Έχω ζήσει πολιτικές κρίσεις, κυβερνητικές ανατροπές, σκάνδαλα, διεθνείς εντάσεις και γεγονότα που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία. Δεν θυμάμαι, όμως, άλλη περίοδο κατά την οποία να διαδέχονται το ένα το άλλο τόσο ασυνήθιστα περιστατικά, δημιουργώντας μια διαρκή αίσθηση θεσμικής, πολιτικής και κοινωνικής αναστάτωσης.
Και όλα αυτά ενώ η πραγματική ζωή συνεχίζεται. Με την ακρίβεια να εξαντλεί τα νοικοκυριά, τους μισθούς να μην επαρκούν, την καθημερινότητα να γίνεται δυσβάσταχτη και τις δημοσκοπήσεις να αποτυπώνουν τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στα κόμματα και την πολιτική διαχείριση.
Από τον καλλιτεχνικό κόσμο στις δικαστικές αίθουσες
Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, με τις σοβαρές καταγγελίες και τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας επικαιρότητας που ξεπερνά τα όρια της καλλιτεχνικής δημοσιότητας. Με medwach, παράνομες κλινικές, παραϊατρικά μαγαζιά, παράτυπη διακίνηση φσρμάκων, αστυνομικές, ιατροδικαστικές και δικαστικές έρευνες, αναμονή για τα πορίσματά τους. Και η δημοσιογραφία να καταγράφει και να ερευνά.
Σχεδόν αμέσως, μια άλλη υπόθεση με πρωταγωνιστές την Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα έρχεται να πυροδοτήσει νέες συζητήσεις. Δημοσιεύματα, οικονομικά ερωτήματα, δανειακές ιστορίες, αγορά πανάκριβου σπιτιου, αναφορές σε φορολογικούς ελέγχους της ΑΑΔΕ και δηλώσεις δύο δημοφιλών προσώπων της σώου μπιζ, που προκαλούν αντιπαραθέσεις. Η δημοσιότητα φουντώνει, πολλές φορές πριν ξεκαθαρίσει τι είναι τεκμηριωμένο και τι απλώς διακινείται.
Και ξαφνικά, η διπλωματία γίνεται κοσμικό θέαμα
Τώρα παρακολουθούμε μια ακόμη ασυνήθιστη ιστορία, σαν κινηματογραφική ταινία, αυτή τη φορά γύρω από την αμερικανική διπλωματική παρουσία στην Αθήνα που έχει τον τίτλο «Κίμπερλι Γκιλφόιλ»
Δημοσιεύματα και καταγγελίες για νυχτερινές εξόδους, μπουζούκια, απλήρωτους λογαριασμούς, ταξίδια σε επιδείξεις μόδας χέρι-χέρι με τον αμπιγιέζ της, απαιτήσεις προς το προσωπικό και συμπεριφορές που φέρονται να αποκλίνουν από το διπλωματικό πρωτόκολλο, καταγγελίες,και μηνύσεις στην Αμερική, απειλές για ηχητικά τεκμήρια, ορυμαγδός δημοσιευμάτων και τηλεοπτικών εκπομπών στις ΗΠΑ, δημιουργούν μια εικόνα που τελικά απαιτεί και επιβάλλει συνεχή σοβαρή δημοσιογραφική διερεύνηση. Γιατί δεν μιλάμε για μία απλή γυναικεία παρουσία που προκαλεί ενδιαφέρον. Μιλάμε για κορυφαίο εκπρόσωπο της εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η επιλογή πολιτικών προσώπων για πρεσβευτικές θέσεις δεν είναι άγνωστη στην αμερικανική πρακτική. Άλλο όμως η πολιτική επιλογή και άλλο η θεσμική ευθύνη που συνοδεύει την εκπροσώπηση μιας υπερδύναμης.
Και τα πραγματικά προβλήματα στο περιθώριο
Το ερώτημα είναι τελικά ποιος κερδίζει από αυτή τη διαρκή πρωτοφανή εναλλαγή θεμάτων της επικαιρότητας;
Το βέβαιο είναι ότι ο συνταξιούχος που μετρά τα ευρώ του, η οικογένεια που αδυνατεί να πληρώσει το ενοίκιο και ο νέος που αναζητεί προοπτική, δεν ζουν μέσα στις κοσμικές αντιπαραθέσεις.
Τα πρωτοφανή γεγονότα ασφαλώς πρέπει να ερευνώνται. Αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε ότι αυτή η τρανταχτή θεματολογία της επικαιρότητας εξυπηρετεί σε ένα σημαντικό βαθμό το σύνολο του πολιτικού συστήματος που έχει βγει εν πολλοίς από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Και του κυβερνητικού με πολύ δυσαρέσκεια που έχει επάνω του όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις, αλλά και του αντιπολιτευτικού που είναι σαν να μην υπάρχει.
Αλλά πίσω από τον θόρυβο της επικαιρότητας υπάρχει και μια κοινωνία που δεν αντέχει άλλο. Άρα οφείλει και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση να παρουσιάσουν λύσεις και αποδείξεις ενδιαφέροντος για τα μύρια όσα καθημερινά προβλήματα. Να δείξουν ότι πράγματι παλεύουν για τον πολίτη, οπότε και θα πάρουν τα αποτελέσματά τους, αυτοδικαίως και αυτομάτως, την μπροστινή γραμμή της επικαιρότητας. Και θα πάψουν να είναι εξαφανισμένοι με δική τους ευθύνη, πίσω από τα άλλα συμβαίνοντα των τελευταίων εβδομάδων.
