Η νέα βιομηχανική κινητικότητα δεν είναι απλώς οικονομική είδηση. Είναι εθνική ανάγκη. Γιατί μια χώρα που δεν παράγει, εξαρτάται. Και μια χώρα που ξαναμαθαίνει να παράγει, αποκτά αυτοπεποίθηση, δουλειές και προοπτική.
Υπήρξε εποχή που η Ελλάδα είχε εργοστάσια, τεχνίτες, βιομηχανικές ζώνες, εξαγωγική φιλοδοξία. Από την Πάτρα και τον Βόλο έως τη Θεσσαλονίκη, τη Θράκη και την Ήπειρο, η χώρα παρήγε σχεδόν τα πάντα: τρόφιμα, υφάσματα, μέταλλα, γυαλικά, μηχανουργικά προϊόντα, ναυπηγικές εργασίες, βιομηχανικό εξοπλισμό, οικιακές συσκευές.
Και ύστερα ήρθε η αποβιομηχάνιση. Όχι από έναν μόνο λόγο. Από λάθη επιχειρηματιών, αδράνεια του κράτους, φορολογική ασφυξία, ακριβή ενέργεια, γραφειοκρατία, αλλά και από ένα κλίμα που συχνά αντιμετώπιζε την επένδυση περίπου ως εχθρό. Ένα μέρος του συνδικαλισμού και της πολιτικής ρητορικής, στο όνομα μιας αντικαπιταλιστικής καθαρότητας, δεν υπερασπίστηκε μόνο δικαιώματα· σε αρκετές περιπτώσεις πολέμησε την ίδια την παραγωγή.
Σήμερα, όμως, κάτι κινείται ξανά.
Η Ελευσίνα, Ασπρόπυργος, Σαλαμίνα, Σύρος, με τη ναυπηγική δραστηριότητα, τη βιομηχανία αλλά και τη σύνδεση με τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού, μπορούν να ξαναγίνουν ισχυρός παραγωγικός κόμβος. Ο Βόλος, με τη METLEN και τις νέες αμυντικές και βιομηχανικές επενδύσεις, δείχνει ότι η περιφέρεια δεν είναι καταδικασμένη να ζει μόνο από υπηρεσίες και εποχικότητα. Η Θεσσαλονίκη μπορεί να γίνει πύλη βιομηχανίας και logistics για τα Βαλκάνια. Η Θράκη και η Ήπειρος μπορούν να κρατήσουν νέο κόσμο στον τόπο του, εάν συνδεθούν με μεταποίηση, ενέργεια, αγροδιατροφή και εξαγωγές.
Αυτές οι πρωτοβουλίες δεν πρέπει να χαθούν σε άδειες, καθυστερήσεις, τοπικισμούς και ιδεοληψίες. Το κράτος οφείλει να τις στηρίξει με γρήγορες εγκρίσεις, σταθερό φορολογικό πλαίσιο, φθηνότερη ενέργεια, τεχνική εκπαίδευση, βιομηχανικές υποδομές, σύνδεση με πανεπιστήμια και αυστηρούς αλλά καθαρούς περιβαλλοντικούς κανόνες.
Η βιομηχανία δεν είναι νοσταλγία. Είναι δουλειές. Είναι μισθοί. Είναι τεχνογνωσία. Είναι τοπικά εισοδήματα. Είναι εξαγωγές. Είναι εθνική ασφάλεια.
Η Ελλάδα δεν πρέπει απλώς να προσελκύσει επενδύσεις. Πρέπει να ξαναπατήσει σε πυρήνες εκβιομηχάνισης. Και αυτή τη φορά να μην τους αφήσει να σβήσουν.