Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να παραστήσω τον δικαστή στην υπόθεση της 44χρονης οδηγού στην Κέρκυρα, η οποία κατηγορείται ότι πάτησε και σκότωσε έναν σκύλο που βρισκόταν ξαπλωμένος στον δρόμο.
Η γυναίκα συνελήφθη, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα και υποστηρίζει ότι δεν είχε πρόθεση να πατήσει το ζώο. Η Δικαιοσύνη είναι εκείνη που θα αξιολογήσει τα στοιχεία, το βίντεο και τους ισχυρισμούς της και θα αποφασίσει.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα
Έχω παρακολουθήσει το βίντεο που μεταδόθηκε από τηλεοράσεις, ψηφιακά μέσα και social media. Εκτός αν κάτι δεν έχω αντιληφθεί σωστά από τις εικόνες, φαίνεται ότι το αυτοκίνητο μειώνει ταχύτητα πριν συνεχίσει την πορεία του.
Και εδώ βρίσκεται το ερώτημά μου: Εφόσον η οδηγός αντιλήφθηκε ότι υπήρχε μπροστά της ένα ζώο ξαπλωμένο στον δρόμο, γιατί δεν σταμάτησε εντελώς;
Γιατί δεν ακινητοποίησε το αυτοκίνητο και δεν κορνάρισε ώστε να ξυπνήσει και να απομακρυνθεί ο σκύλος;
Και θα θέσω το ερώτημα διαφορετικά: αν στη θέση του σκύλου βρισκόταν ένας άνθρωπος; Αν κάποιος είχε λιποθυμήσει και ήταν ξαπλωμένος στο οδόστρωμα, θα συνέχιζε ένας οδηγός επειδή θεωρούσε ότι μπορεί να περάσει;
Προφανώς όχι.
Δεν είναι το πρώτο περιστατικό
Και δυστυχώς η Κέρκυρα δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Μόλις τον περασμένο Ιούνιο, στη Γαστούνη, μια 60χρονη οδηγός ταυτοποιήθηκε από την Αστυνομία για τον θανάσιμο τραυματισμό αδέσποτου σκύλου με το αυτοκίνητό της. Η γυναίκα υποστήριξε ότι δεν είδε το ζώο, ενώ σε βάρος της σχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση της νομοθεσίας περί ζωοκτονίας και το υλικό διαβιβάστηκε στον εισαγγελέα.
Δύο υποθέσεις μέσα σε δύο μήνες, με ένα κοινό και ανατριχιαστικό αποτέλεσμα: δύο ζώα νεκρά στην άσφαλτο.
Δεν γνωρίζω και δεν πρόκειται να προδικάσω ποια ποινική μεταχείριση πρέπει να έχει η 42χρονη οδηγός της Κέρκυρας, ούτε αν και για πόσο προβλέπεται αφαίρεση της άδειας οδήγησης. Αυτά ανήκουν στις αρμόδιες αρχές και στα δικαστήρια.
Υπάρχει όμως κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό από κάθε άνθρωπο που πιάνει τιμόνι.
Δεν έχει σημασία αν αυτό που βρίσκεται μπροστά σου είναι δίποδο ή τετράποδο. Είναι μια ζωή.
Και όταν βλέπεις μια ζωή ξαπλωμένη στην άσφαλτο, φρενάρεις και σταματάς.
Γιατί, τελικά, αν κάποιος είναι απρόσεκτος απέναντι στη μία ζωή, ποιος μπορεί να είναι βέβαιος ότι αύριο θα είναι προσεκτικός απέναντι στην άλλη;
