Η φωτιά μπορεί να έσβησε, όμως το αποτύπωμά της θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην Κρύα Βρύση του Ρεθύμνου. Εκεί όπου το πυροσβεστικό όχημα μετατράπηκε σε παγίδα θανάτου για δύο ανθρώπους που έκαναν απλώς το καθήκον τους, σήμερα κυματίζει μια ελληνική σημαία. Την τοποθέτησαν οι οικογένειες του 25χρονου Παντελή Διαμαντάκη και του 58χρονου Μανώλη Στρατιδάκη, ως έναν σιωπηλό αλλά συγκλονιστικό φόρο τιμής.
Η μοιραία αποστολή
Το τραγικό δυστύχημα σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της μεγάλης πυρκαγιάς που σάρωσε το νότιο Ρέθυμνο. Οι δύο πυροσβέστες επέβαιναν σε μικρό υπηρεσιακό όχημα και κατευθύνονταν προς νέο μέτωπο της φωτιάς, όταν οι ακραίες συνθήκες, οι πυκνοί καπνοί, οι συνεχείς αναζωπυρώσεις και οι θυελλώδεις άνεμοι τούς εγκλώβισαν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν γνωστά, έχασαν τον προσανατολισμό τους μέσα στον καπνό και μέσα σε ελάχιστα λεπτά περικυκλώθηκαν από τις φλόγες. Οι σοροί τους εντοπίστηκαν έξω από το καμένο όχημα, γεγονός που δείχνει ότι επιχείρησαν μέχρι την τελευταία στιγμή να σωθούν.
Ποιοι ήταν οι δύο ήρωες
Ο Παντελής Διαμαντάκης, μόλις 25 ετών, υπηρετούσε ως εποχικός πυροσβέστης. Είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είχε επιλέξει να υπηρετήσει στην πρώτη γραμμή. Ήταν παιδί πολύτεκνης οικογένειας, με πατέρα ιερέα, και όσοι τον γνώριζαν μιλούσαν για έναν ιδιαίτερα ευγενικό και αγαπητό νέο.
Ο Μανώλης Στρατιδάκης, 58 ετών, υπηρετούσε ως πυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης και ήταν ιδιαίτερα γνωστός στο Γερακάρι Αμαρίου για την κοινωνική του προσφορά. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού και ήταν άνθρωπος της προσφοράς, με έντονη παρουσία στην τοπική κοινωνία.
Το τελευταίο αντίο
Η Κρήτη αποχαιρέτησε τους δύο πυροσβέστες την Πέμπτη 30 Ιουλίου.
Η εξόδιος ακολουθία του Παντελή Διαμαντάκη τελέστηκε το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου στον Φουρφουρά Αμαρίου, όπου πλήθος κόσμου τον συνόδευσε φωνάζοντας «Αθάνατος».
Λίγες ώρες αργότερα, στο Γερακάρι Αμαρίου, τελέστηκε η κηδεία του Μανώλη Στρατιδάκη. Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την ελληνική σημαία, ενώ συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και πλήθος πολιτών απέδωσαν τιμές στους δύο άνδρες που έδωσαν τη ζωή τους υπηρετώντας το καθήκον.
Η σημαία που έγινε σύμβολο
Σήμερα, στο σημείο όπου οι δύο πυροσβέστες άφησαν την τελευταία τους πνοή, δεν υπάρχει μόνο καμένη γη. Υπάρχει μια γαλανόλευκη που κυματίζει μέσα στη σιωπή.
Δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ύφασμα. Είναι η υπόσχεση ότι η θυσία του Παντελή Διαμαντάκη και του Μανώλη Στρατιδάκη δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που υπηρετούν την πατρίδα με λόγια και υπάρχουν εκείνοι που την υπηρετούν μέχρι την τελευταία τους ανάσα. Οι δύο πυροσβέστες της Κρύας Βρύσης ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία.
