Το να δίνεις σε έναν ασθενή μια ανάσα ζωής για μερικούς μήνες ή για έναν χρόνο, χωρίς να αντιμετωπίζεις την αιτία της ασθένειας, απλώς μεταθέτει το πρόβλημα. Και φοβάμαι ότι κάπως έτσι αισθάνεται σήμερα ένα σημαντικό κομμάτι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι ακόμη και άνθρωποι που γνωρίζουν καλά την επιχειρηματικότητα, προέρχονται από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και ορισμένοι βρίσκονται κοντά στον πρωθυπουργό, εκφράζουν πλέον ανοιχτά απογοήτευση. Οι προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί το προηγούμενο διάστημα, ακόμη και μέσα από κυβερνητικές διαρροές, αποδείχθηκαν πολύ μεγαλύτερες από όσα τελικά ανακοινώθηκαν.
Η ένεση δεν είναι θεραπεία
Ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, περιγράφει με απλό τρόπο το πρόβλημα: μια οικονομική «ένεση» μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση. Τι γίνεται όμως την επόμενη ημέρα;
Οι μικρομεσαίοι χρειάζονται προβλεψιμότητα, πρόσβαση σε χρηματοδότηση, μικρότερο λειτουργικό και ενεργειακό κόστος, φορολογική σταθερότητα και πραγματικές προϋποθέσεις ανάπτυξης. Διαφορετικά, για αρκετούς το επόμενο βήμα θα είναι κατεβασμένα ρολά, χρέη και τελικά εξαφάνιση από την αγορά.
Η ακρίβεια παραμένει το μεγάλο αγκάθι
Η εξειδίκευση των μέτρων από τον Κυριάκο Πιερρακάκη δεν φαίνεται να άλλαξε ουσιαστικά την εικόνα που είχε δημιουργηθεί μετά την ομιλία και τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ουσία: η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται μόνο με επιδόματα και προσωρινές ενισχύσεις.
Για να αυξηθούν πραγματικά τα εισοδήματα πρέπει να μπορεί να ανασάνει και εκείνος που πληρώνει τους μισθούς. Να έχει η μικρομεσαία επιχείρηση περιθώριο να επενδύσει, να προσλάβει και να πληρώσει καλύτερα τους εργαζομένους της.
Άλλο οι αριθμοί, άλλο η καθημερινότητα
Δεν αμφισβητώ ότι η κεντρική οικονομία παρουσιάζει σημαντικές επιδόσεις. Αλλά αυτές πρέπει να φτάσουν μέχρι το ταμείο του μικρού καταστήματος και την τσέπη του εργαζομένου.
Γιατί στο τέλος η πραγματική οικονομία δεν είναι μόνο οι δείκτες. Είναι τα ανοιχτά ρολά, οι δουλειές και ο μισθός που φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα.
Και εκεί θα κριθεί τελικά η οικονομική πολιτική.
