Τον κίνδυνο που εγκυμονεί ο υπερτουρισμός για την Αθήνα επισημαίνει ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, σε συνέντευξή του στον Guardian.
Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «η πόλη δεν μπορεί να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο ξενοδοχείο. Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι παντού: από τα ενοίκια που έχουν εκτοξευτεί κι έχουν αποκλείσει τους κατοίκους, μέχρι τις υποδομές που λυγίζουν υπό την πίεση. Χρειάζονται περιορισμοί και κανόνες. Οι πόλεις πρέπει επίσης να έχουν λόγο στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται. Έχω βάλει ως στόχο να σώσω την Πλάκα».
Το 2025, η Αθήνα υποδέχθηκε περισσότερους από 8 εκατομμύρια επισκέπτες, ένας αριθμός ιδιαίτερα υψηλό για μια πόλη περίπου 700.000 κατοίκων, γεγονός που επιβαρύνει σημαντικά την καθημερινότητα και το ζήτημα της κατοικίας.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του τουρισμού έχει οδηγήσει σε ραγδαία αύξηση των ενοικίων, υπερφόρτωση των υποδομών και αλλοίωση του χαρακτήρα ιστορικών περιοχών, όπως η Πλάκα. Παράλληλα, η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των τουριστικών επενδύσεων εντείνει περαιτέρω την πίεση στο κέντρο της πόλης.
Ο δήμαρχος προτείνει την υιοθέτηση αυστηρών μέτρων, όπως το πάγωμα νέων τουριστικών δραστηριοτήτων σε ήδη επιβαρυμένες περιοχές, την πιθανή επιβολή περιορισμών στην κατασκευή νέων ξενοδοχείων, καθώς και την κατεύθυνση επενδύσεων προς λιγότερο κορεσμένες ζώνες. Στόχος των παρεμβάσεων αυτών είναι η προστασία της κατοικίας, η ενίσχυση της βιωσιμότητας και η διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας της πόλης.
Παράλληλα, η στρατηγική του Δήμου περιλαμβάνει την προώθηση πολιτικών για προσιτή στέγαση, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την ενίσχυση των δημόσιων χώρων και του πρασίνου, με βασικό μήνυμα ότι «η Αθήνα ανήκει πρώτα στους κατοίκους της και όχι μόνο σε όσους θέλουν να την εκμεταλλευτούν».
Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την ελληνική πρωτεύουσα, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση, με πόλεις όπως η Βαρκελώνη να εφαρμόζουν αντίστοιχα περιοριστικά μέτρα, καθώς εντείνεται η συζήτηση για τα όρια της τουριστικής ανάπτυξης και την ανάγκη εξισορρόπησης μεταξύ οικονομικής δραστηριότητας και ποιότητας ζωής.
