Την ίδια ημέρα, το 1899 γεννήθηκε ο Αμερικανός νομπελίστας συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ενώ το 1928 έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής Κώστας Καρυωτάκης. Δύο δημιουργοί που έζησαν διαφορετικές ζωές, σε διαφορετικές ηπείρους, αλλά συνδέθηκαν μέσα από τη δύναμη της γραφής, την αναζήτηση της αλήθειας και τη βαθιά αποτύπωση της ανθρώπινης ψυχής στα έργα τους.
Κώστας Καρυωτάκης: Ο ποιητής της μελαγχολίας που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής
Στις 21 Ιουλίου 1928, ο Κώστας Καρυωτάκης έβαλε τέλος στη ζωή του στην Πρέβεζα, σε ηλικία μόλις 31 ετών. Η αυτοκτονία του συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία και σημάδεψε ανεξίτηλα την ιστορία της νεοελληνικής ποίησης.
Γεννημένος το 1896 στην Τρίπολη, εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος, μια δουλειά που τον γέμιζε απογοήτευση. Η ποίησή του αποτύπωσε όσο λίγοι την αγωνία, τη μοναξιά, την αποξένωση και την ειρωνεία απέναντι σε μια κοινωνία που έμοιαζε να συνθλίβει το άτομο.
Οι ποιητικές συλλογές του, όπως ο «Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων», τα «Νηπενθή» και οι «Ελεγείες και Σάτιρες», θεωρούνται σήμερα κορυφαία δείγματα της ελληνικής λογοτεχνίας. Παρά το σχετικά μικρό του έργο, η επιρροή του υπήρξε τεράστια, δίνοντας μάλιστα το όνομά του σε ολόκληρο λογοτεχνικό ρεύμα, τον «καρυωτακισμό».
Η σχέση του με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη παραμένει μία από τις πιο γνωστές και τραγικές ιστορίες αγάπης στα ελληνικά γράμματα.
Η τελευταία του επιστολή, λίγο πριν από την αυτοκτονία του, εξακολουθεί να συγκινεί μέχρι σήμερα, καθώς αποτυπώνει την ψυχική του κόπωση αλλά και την οξύτατη ματιά του απέναντι στη ζωή.
Σχεδόν έναν αιώνα μετά τον θάνατό του, ο Κώστας Καρυωτάκης εξακολουθεί να διαβάζεται από νέες γενιές, επιβεβαιώνοντας πως η αληθινή ποίηση δεν γνωρίζει χρόνο.
Έρνεστ Χέμινγουεϊ: Ο συγγραφέας που έκανε την απλότητα τέχνη και κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας
Στις 21 Ιουλίου 1899 γεννήθηκε στο Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα και μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, όμως οι εμπειρίες του από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Ισπανικό Εμφύλιο και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διαμόρφωσαν το ιδιαίτερο συγγραφικό του ύφος. Οι λιτές, κοφτές προτάσεις του, γνωστές ως η «θεωρία του παγόβουνου», άφηναν μεγάλο μέρος της ιστορίας να υπονοείται, δίνοντας στον αναγνώστη ενεργό ρόλο.
Έγραψε αριστουργήματα όπως «Ο Γέρος και η Θάλασσα», «Αποχαιρετισμός στα Όπλα», «Για ποιον χτυπά η καμπάνα» και «Ο Ήλιος Ανατέλλει Ξανά». Το 1953 τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ και το 1954 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, αναγνώριση της τεράστιας προσφοράς του στα γράμματα.
Ο Χέμινγουεϊ αγαπούσε την περιπέτεια, το ψάρεμα, τα σαφάρι στην Αφρική και τα ταξίδια, όμως πίσω από την εικόνα του σκληρού άνδρα έκρυβε σοβαρές ψυχικές δυσκολίες και προβλήματα υγείας.
Το 1961 αυτοκτόνησε στο σπίτι του στο Αϊντάχο, κλείνοντας με τραγικό τρόπο μια ζωή γεμάτη δημιουργία, δόξα αλλά και εσωτερικές μάχες.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά τη γέννησή του, τα έργα του συνεχίζουν να μεταφράζονται, να διδάσκονται στα πανεπιστήμια και να εμπνέουν εκατομμύρια αναγνώστες σε ολόκληρο τον κόσμο.
