Στις 29 Οκτωβρίου 1973, με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, προφυλακίζεται ο Στράτος Διονυσίου στο πλαίσιο υπόθεσης που συνδέθηκε με το χασίς. Η σύλληψή του είχε προηγηθεί στα τέλη Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, στην κατοχή του είχαν εντοπιστεί ένα περίστροφο, φυσίγγια και λαθραία τσιγάρα, αλλά όχι ναρκωτικές ουσίες. Η εμπλοκή του στην υπόθεση βασίστηκε και σε καταθέσεις τρίτων, ενώ ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες και υποστήριξε ότι είχε πέσει θύμα πλεκτάνης.
Η προφυλάκιση δεν πρέπει να συγχέεται με την κατοπινή δικαστική απόφαση: τον Μάιο του 1975 καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση και τριετή εκτόπιση στα Ιωάννινα. Κρατήθηκε σε διάφορα σωφρονιστικά καταστήματα και τελικά στις αγροτικές φυλακές Τίρυνθας, από όπου αποφυλακίστηκε την άνοιξη του 1976.
Ένα στούντιο μέσα στη φυλακή
Η πιο απροσδόκητη σελίδα αυτής της περιπέτειας γράφτηκε στην Τίρυνθα. Ο παραγωγός Γιώργος Μακράκης οργάνωσε, με ειδική άδεια, την ηχογράφηση ενός ολόκληρου δίσκου μέσα στις φυλακές. Ο Μίμης Πλέσσας έγραψε τη μουσική, ο Κώστας Ρουβέλας τους στίχους και η Columbia έφερε κινητή μονάδα ηχογράφησης. Μια αίθουσα μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο στούντιο, με κουβέρτες και στρώματα για την απορρόφηση του ήχου. Ο ηχολήπτης Τάκης Φιλιππίδης θυμόταν ότι ο Στράτος μπορούσε να αποδώσει τα τραγούδια σχεδόν με την πρώτη.
Το αποτέλεσμα ήταν το άλμπουμ «Πάλι μαζί μας» (1976), μια σπάνια περίπτωση ολοκληρωμένης εμπορικής δισκογραφικής παραγωγής από κρατούμενο μέσα σε φυλακή. Η κυκλοφορία του έμεινε όμως ως μοναδικό ντοκουμέντο της επιμονής του να τραγουδά.
Από τη Θεσσαλονίκη στις μεγάλες πίστες
Ο Στράτος Διονυσίου γεννήθηκε το 1935 στη Νιγρίτα Σερρών και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε από δύσκολες συνθήκες και βρήκε στη λαϊκή μουσική τη δική του γλώσσα. Η χαρακτηριστική βαθιά φωνή του, η αμεσότητα και το δωρικό ύφος του τον έκαναν έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους ερμηνευτές της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η πορεία του συνδέθηκε με σημαντικούς δημιουργούς, ανάμεσά τους ο Άκης Πάνου, ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης και ο Τάκης Μουσαφίρης.
Τα τραγούδια που έγιναν λαϊκή μνήμη
«Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Ο παλιατζής», «Αγάπη μου επικίνδυνη», «Αφιλότιμη», «Τα πήρες όλα», «Και λέγε λέγε», «Άκου, βρε φίλε», «Ο Σαλονικιός», «Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα», «Εγώ ο ξένος» και «Λέγε με παλιόπαιδο»: τραγούδια που ακούστηκαν στα σπίτια, στα ραδιόφωνα και στα νυχτερινά κέντρα και συνεχίζουν να τραγουδιούνται. Μετά τη φυλακή, η επάνοδός του δεν ήταν εύκολη. Σημαντική υπήρξε η στήριξη του φίλου του Τόλη Βοσκόπουλου.
Ο Παναθηναϊκός και η τελευταία αυλαία
Ο Στράτος Διονυσίου ήταν γνωστός για την αγάπη του στον Παναθηναϊκό, μια πλευρά της προσωπικότητάς του που οι φίλαθλοι εξακολουθούν να θυμούνται. Πέρα από τις πίστες και τη δισκογραφία, υπήρξε οικογενειάρχης και πατέρας παιδιών που ακολούθησαν επίσης το τραγούδι, όπως ο Άγγελος και ο Στέλιος Διονυσίου.
Πέθανε αιφνίδια στις 11 Μαΐου 1990, σε ηλικία 54 ετών, αφήνοντας πίσω μια ερμηνευτική κληρονομιά που δεν εξαντλείται σε πωλήσεις και καταλόγους επιτυχιών. Η φυλακή υπήρξε μια σκληρή περίοδος της ζωής του· η φωνή του, όμως, αποδείχθηκε ισχυρότερη από τη σιωπή που θα μπορούσε να του επιβάλει.
Πηγές
Φωτογραφίες: Ο δίσκος του Στράτου από τη φυλακή, ιστορική φωτογραφία από την Εισαγγελία το 1973
