Έναν χρόνο μετά την απώλεια του συζύγου της, Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη, η Βούλα Πατουλίδου προχώρησε σε μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση, περιγράφοντας πόσο δύσκολο παραμένει να διαχειριστεί την απουσία του.
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατό του, η Ολυμπιονίκης δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram μια παλιά κοινή τους φωτογραφία και μίλησε για όσα της λείπουν περισσότερο: η φωνή του, το βλέμμα του και η αίσθηση ασφάλειας που της χάριζε η παρουσία του.
«Περίμενες να περάσει η γιορτή μου για να με αποχαιρετήσεις… Ένας χρόνος… Κι όμως υπάρχουν μέρες που μοιάζει σαν να μην πέρασε ούτε στιγμή. Μου λένε να είμαι δυνατή, όμως η δύναμη δεν σημαίνει να μην λυγίζεις. Είναι να συνεχίζεις κάθε μέρα, ακόμη κι όταν μέσα σου όλα έχουν καταρρεύσει. Δεν μου λείπουν τα μεγάλα, αλλά οι μικρές καθημερινές στιγμές: η φωνή σου, το βλέμμα σου, η βεβαιότητα ότι στο τέλος της ημέρας θα ήσουν εκεί. Το πιο δύσκολο είναι πως ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει, ενώ εγώ προσπαθώ ακόμη να μάθω πώς ζει κανείς χωρίς τον άνθρωπο που ήταν η ίδια του η ανάσα», έγραψε.
Στη συνέχεια, η Βούλα Πατουλίδου υπογράμμισε πως η αληθινή αγάπη δεν χάνεται ποτέ, ακόμη κι όταν ο άνθρωπος που αγαπάς δεν βρίσκεται πια στη ζωή.
«Σήμερα μόνο η Άλκηστις, μέσα από το τραγούδι της, μοιάζει να εκφράζει όσα νιώθω. Δεν θυμώνω με τον θάνατο, αλλά με τη σιωπή που άφησε πίσω του. Αν υπάρχει κάπου ένα παράθυρο που ενώνει τη γη με τον ουρανό, θέλω να ξέρεις πως δεν πέρασε ούτε μία μέρα χωρίς να σε κουβαλώ μέσα μου. Σε κάθε διαδρομή περιμένω, έστω για μια στιγμή, να σε δω ξανά στην πόρτα. Η αληθινή αγάπη δεν θάβεται ούτε πεθαίνει· απλώς αλλάζει τόπο. Κάθε φορά που βάζω μπροστά το αυτοκίνητο, είναι σαν να ακούω ακόμη τη φωνή σου να μου λέει “Πατουλίδου, σ’ αγαπώ”. Για μια στιγμή όλα μοιάζουν όπως παλιά, μέχρι να θυμηθώ πως αυτή τη φορά η πόρτα δεν θα ανοίξει ξανά», ανέφερε στην ανάρτησή της.
