Με αναφορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία, αλλά και με σκληρές εκφράσεις για την οπλοχρησία σε γλέντια και κοινωνικές εκδηλώσεις, ο εισαγγελέας της έδρας ζήτησε από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο να κηρύξει ένοχο τον βασικό κατηγορούμενο και αθώο τον δεύτερο για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου Σουλούκου, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα από αδέσποτη σφαίρα κατά τη διάρκεια σχολικής γιορτής στο Μενίδι το καλοκαίρι του 2017.
Στην έναρξη της αγόρευσής του, ο εισαγγελικός λειτουργός στάθηκε στην τραγικότητα της υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αφορά μόνο μια οικογένεια που έχασε το παιδί της, αλλά συνιστά πλήγμα για το σύνολο της κοινωνίας.
«Είναι μια ανείπωτη αδικία που συνέβη σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας. Δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένει μια κοινωνία που τα παιδιά της δολοφονούνται σε μια σχολική γιορτή σε καιρό ειρήνης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αμέσως μετά, εξέφρασε τον προβληματισμό του για τον χρόνο που μεσολάβησε μέχρι να φτάσει η υπόθεση στο ακροατήριο, σημειώνοντας ότι και ο ίδιος θεωρούσε πως είχε ήδη εκδικαστεί λόγω της μεγάλης δημοσιότητας που είχε λάβει τα προηγούμενα χρόνια.
«Όταν κληρώθηκα για να δικάσω αυτή την υπόθεση και είδα το περιστατικό, μου ήταν γνωστό από τα δημοσιεύματα της εποχής. Εξεπλάγην γιατί νόμιζα ότι έχει δικαστεί η υπόθεση τόσο καιρό μετά».
Όπως εξήγησε, κατά τη μελέτη της δικογραφίας επανέρχονταν συνεχώς στη σκέψη του διδάγματα που είχε διδαχθεί στο σχολείο, αναζητώντας τελικά τις σχετικές αναφορές στον Κροίσο και τον Ηρόδοτο. «Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το φάκελο άρχισε να μου έρχεται στο μυαλό κάτι που μαθαίναμε στο σχολείο. Όλο μου ερχόταν στο μυαλό και κάθισα να το ψάξω. Ηταν η ρήση του Κροίσου που έλεγε ότι κανείς δεν είναι τόσο ανόητος να προτιμάει τον πόλεμο σε καιρό ειρήνης. Και ήταν και ο Ηρόδοτος που έλεγε πως είναι πάντοτε άδικο ο γονέας να θάβει το παιδί του, ανατρέπει τη φυσική πορεία των πραγμάτων».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη συνέχεια στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες αναφορές αφορούσαν ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους σε πολεμικές συγκρούσεις, αντιπαραβάλλοντάς τες με τον θάνατο ενός παιδιού σε καιρό ειρήνης και μάλιστα μέσα σε σχολικό περιβάλλον.
«Και οι δύο αρχαίοι αναφερόταν σε πεσόντες στον πόλεμο. Είναι μια ανείπωτη αδικία που συνέβη σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας. Δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένει μια κοινωνία που τα παιδιά της δολοφονούνται σε μια σχολική γιορτή σε καιρό ειρήνης».
«Αυτός που είναι άνανδρος πυροβολεί στον αέρα»
Σε άλλο σημείο της αγόρευσής του, ο εισαγγελέας άσκησε δριμεία κριτική στην πρακτική των άσκοπων πυροβολισμών κατά τη διάρκεια γλεντιών, αποδίδοντας τη συμπεριφορά αυτή σε αισθήματα ανασφάλειας και ανάγκης επίδειξης. «Το δεύτερο σχόλιο που θέλω να κάνω είναι για εκείνους που διασκεδάζουν πυροβολώντας και ακούνε μουσική σε μεγάλη ένταση. Είναι δείγμα ανασφάλειας».
Μάλιστα, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα αιχμηρή γλώσσα, συνέδεσε τις μπαλωθιές με μια προσπάθεια κάλυψης προσωπικών αδυναμιών και όχι με εκδήλωση δύναμης ή λεβεντιάς. «Αυτός που είναι άνανδρος και θέλει να κρύψει τη μειονεξία του σε μυαλό το κάνει. Αυτός που γεμίζει την πίστα με σπασμένα πιάτα και λουλούδια είναι αυτός που δεν ξέρει να χορεύει, αυτός που ρίχνει μπαλωθιές είναι αυτός που δε θέλει να βλέπεις τους άλλους να χορεύουν. Για να κρύψει τη δική του μειονεξία».
Κλείνοντας το συγκεκριμένο σκέλος της τοποθέτησής του, υπογράμμισε ότι η χρήση όπλων πέρα από τους σκοπούς που προβλέπει ο νόμος συνιστά πράξη ανανδρίας, ενώ τόνισε ότι η αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην καταστολή. «Η μέγιστη ανανδρεία ή χρήση όπλων για σκοπούς πέραν των νόμιμων. Αυτό πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή. Αυτό δε θα γίνει μόνο με την επιβολή του νόμου, αλλά πρέπει και οι ίδιοι να γίνουμε καλύτεροι».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο εισαγγελέας στην αναπαράσταση των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν το απόγευμα της τραγωδίας, επιχειρώντας να μεταφέρει στο δικαστήριο το κλίμα που επικρατούσε στη σχολική γιορτή τη στιγμή που ο 11χρονος Μάριος κατέρρευσε μπροστά στα μάτια συμμαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών.
«Πρέπει κύριοι δικαστές να καταλάβετε τι συνέβαινε σε αυτό το σχολείο. Είναι γιορτή, είναι όλοι χαρούμενοι και ξαφνικά ένα παιδί πέφτει. Τρέχει αίμα και κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει. Κανείς δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Καταφθάνει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν βρέθηκε η αιτία θανάτου εκείνη την ώρα. Υπήρχε η τρύπα στο κρανίο αλλά θεώρησαν ότι ίσως έπεσε και χτύπησε. Στη νεκροψία όμως αποκαλύφθηκε ότι υπήρχε σφαίρα στο κρανίο του παιδιού! Ο ανήλικος υπέστη τυφλό τραύμα! Αυτή ήταν η αιτία θανάτου του παιδιού».
Αναπτύσσοντας το αποδεικτικό σκέλος της υπόθεσης, ο εισαγγελικός λειτουργός υποστήριξε ότι από τα στοιχεία της δικογραφίας προέκυψε πως σε κατοικίες που βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από το σχολείο βρίσκονταν σε εξέλιξη γλέντια, στα οποία ακούγονταν δυνατή μουσική, καταναλωνόταν αλκοόλ και έπεφταν πυροβολισμοί στον αέρα.
Όπως επισήμανε, το γεγονός των πυροβολισμών δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τον βασικό κατηγορούμενο, ενώ όλοι οι μάρτυρες επιβεβαίωσαν ότι εκείνο το απόγευμα ακούστηκαν πυροβολισμοί. Εκείνο που, κατά τον εισαγγελέα, προκαλεί εντύπωση είναι ότι κανείς από όσους κατέθεσαν δεν εμφανίστηκε σε θέση να προσδιορίσει ποιος ακριβώς πυροβολούσε.
«Το γεγονός δεν το αρνείται ούτε ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Ολοι οι μάρτυρες επιβεβαιώνουν ότι έγινε, αλλά κανείς δεν θυμάται ποιος έριξε. Η επιλεκτική μνήμη δε δικαιολογείται μόνο από τα 9 χρόνια που πέρασαν», ανέφερε.
Μάλιστα, αναφερόμενος στη συγκέντρωση που λάμβανε χώρα σε γειτονικό σπίτι, ο εισαγγελέας περιέγραψε με ιδιαίτερα επικριτικό τρόπο τον λόγο για τον οποίο είχε στηθεί το συγκεκριμένο γλέντι. «Τι γιόρταζε ο άνθρωπος αυτός; Γιόρταζε τα γενέθλια της εγγονής του και τη μη προσωρινή κράτηση της θυγατέρας του Αγγελικής! Πυροβολούσαν στον αέρα και έπαιζαν δυνατά μουσική πίνοντας αλκοόλ! Οι βολίδες από τους πυροβολισμούς βρέθηκαν σε ταράτσες, παντζούρια του σχολείου και στο κεφάλι του ανήλικου Μάριου».
Ένταση στην αίθουσα
Ένταση επικράτησε και σε άλλο σημείο της διαδικασίας, όταν ο εισαγγελέας αναφέρθηκε στην κατάθεση της συζύγου κατηγορουμένου, η οποία είχε υποστηρίξει ότι δεν είχε ακούσει ποτέ πυροβολισμούς στην περιοχή του Μενιδίου. Η αναφορά αυτή προκάλεσε σχόλιο από παρευρισκόμενο στο ακροατήριο, ο οποίος είπε: «Ναι, μήπως δεν είχε δει και ποτέ όπλο;».
Ο εισαγγελέας, ωστόσο, έσπευσε να αποδοκιμάσει κάθε διάθεση χλευασμού ή πανηγυρισμού, υπενθυμίζοντας τη σοβαρότητα της υπόθεσης και το ενδεχόμενο επιβολής μιας εξαιρετικά βαριάς ποινής. «Το γεγονός ότι κάποιος ενδεχομένως πρέπει να πάει φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του δεν είναι γεγονός για χειροκροτήματα ούτε πανηγυρισμούς. Είναι απόδειξη της αποτυχίας της κοινωνίας, οπότε θέλει περίσκεψη».
Ο εισαγγελέας αναφέρθηκε επίσης στους κάλυκες που είχαν εντοπιστεί έξω από την οικία του βασικού κατηγορουμένου σε προγενέστερο χρόνο, σημειώνοντας ότι επρόκειτο για πρόσωπο που προκαλούσε φόβο σε ορισμένους. Όπως υποστήριξε, ο κατηγορούμενος γνώριζε πλήρως τον κίνδυνο που ενείχε η πράξη του, καθώς έκανε χρήση όπλου σε πολυσύχναστη περιοχή, κοντά σε σχολικό συγκρότημα. Παρότι είχε καταναλώσει αλκοόλ, η κατάστασή του δεν ήταν τέτοια ώστε να αποκλείεται ο καταλογισμός των πράξεών του. «Γνώριζε ακριβώς τι έκανε», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι πυροβόλησε χωρίς διάκριση. Κατά τον ίδιο, δεν έχει σημασία αν γνώριζε προσωπικά τον μικρό Μάριο· αρκεί ότι αντιλαμβανόταν πως οι ενέργειές του μπορούσαν να επιφέρουν τον θάνατο κάποιου και αποδεχόταν αυτό το ενδεχόμενο.
Αναφερόμενος στον δεύτερο κατηγορούμενο, ο εισαγγελέας επισήμανε ότι ο ίδιος παραδέχθηκε κατά την απολογία του πως πυροβόλησε δύο φορές. Όπως είπε, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι ήταν βέβαιος πως οι πυροβολισμοί του δεν θα μπορούσαν να προκαλέσουν θάνατο. Για τον λόγο αυτό, ο εισαγγελέας εκτίμησε ότι η πράξη του εντάσσεται στην έννοια της απρόσφορης απόπειρας, η οποία συνεπάγεται σημαντική μείωση της ποινής. Εξήγησε μάλιστα ότι τόσο το μέσο που χρησιμοποιήθηκε όσο και ο τρόπος χρήσης του στοιχειοθετούν το συγκεκριμένο αδίκημα. Ωστόσο, επισήμανε ότι η σχετική διάταξη είχε καταργηθεί για περίπου δύο χρόνια, από το 2019 έως το 2021. Ως εκ τούτου, εάν το δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται πράγματι για απρόσφορη απόπειρα, τότε θα πρέπει να απαλλάξει τον κατηγορούμενο. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η συμπεριφορά του δεύτερου κατηγορουμένου δεν ήταν εκ των πραγμάτων ανίκανη να οδηγήσει σε ανθρωποκτονία, αλλά η νομική αντιμετώπισή της επηρεάζεται από το γεγονός ότι κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα η συγκεκριμένη διάταξη δεν βρισκόταν σε ισχύ.
Με πληροφορίες από dikastiko.gr
