Το τελευταίο διάστημα, όλο και περισσότεροι κάτοικοι της Αττικής αναφέρουν ότι νεαροί γλάροι εντοπίζονται σε δρόμους, πεζοδρόμια ή ακάλυπτους χώρους κτιρίων. Το σωματείο προστασίας άγριας ζωής ΑΝΙΜΑ διευκρινίζει με ανακοίνωσή του ότι το φαινόμενο αυτό είναι εποχικό και επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι, καθώς τα μικρά πουλιά αφήνουν πρόωρα τις φωλιές τους στην προσπάθειά τους να μάθουν να πετούν και να προσαρμοστούν στο περιβάλλον.
Όπως τονίζει η οργάνωση, τα τελευταία χρόνια οι γλάροι έχουν επεκτείνει τις αποικίες τους μακριά από τους παραδοσιακούς βιοτόπους τους, δημιουργώντας εστίες τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος και η Χαλκίδα.
Αναφορικά με τη διαχείριση αυτών των περιστατικών, η ΑΝΙΜΑ ξεκαθαρίζει ότι δεν χρειάζεται να μαζεύουμε κάθε γλάρο που βρίσκουμε, εκτός αν είναι εμφανώς χτυπημένος ή έχει σπασμένο φτερό. Αν το πουλί είναι υγιές, η καλύτερη λύση είναι να το μεταφέρουμε με ασφάλεια σε μια κοντινή ταράτσα ή προς την παραλία, ώστε να μπορέσουν να το βρουν και να το φροντίσουν οι γονείς του.
Αντίθετα, αν ο γλάρος είναι τραυματισμένος και χρειάζεται ιατρική βοήθεια, οι πολίτες προτρέπονται να τον βάλουν προσεκτικά σε ένα χαρτόκουτο και να τον πάνε στις εγκαταστάσεις του σωματείου. Τέλος, η οργάνωση υπενθυμίζει ότι, εξαιτίας των περιορισμένων εθελοντών και πόρων που διαθέτει, δεν έχει τη δυνατότητα να μεταβαίνει η ίδια στα σημεία για να περισυλλέγει τα ζώα.
Η ανακοίνωση
«Τι συμβαίνει αυτές τις μέρες με τα γλαράκια; Σε όλες τις συνοικές του Πειραιά, στη Νέα Σμύρνη, στην Καλλιθέα, στο Μοσχάτο και στο Φάληρο… αλλά και στη Πατησίων, στη Σόλωνος, στα Σεπόλια, νεαρά γλαράκια κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια ή φωνάζουν από ακάλυπτους πολυκατοικιών τους γονείς τους. Και αν κοιτάξει κανείς πάνω, στις ταράτσες, θα δει τους ανήσυχους γονείς να πετάνε και να φωνάζουν. ‘Ισως να σκέπτονται και όλας “πάλι έφυγε πρόωρα το ανυπόμονο παιδί μας”.
Διότι αυτό ακριβώς συμβαίνει. Τα τελευταία χρόνια που οι γλάροι έχουν αποικίσει την Αθήνα, όπως και τη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκίδα, τον Βόλο, κάθε Ιούνιο και Ιούλιο επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο, και κατά συνέπεια είναι συχνοί και οι διαπληκτισμοί μας με κάποιους πολίτες που απαιτούν να μεταβούμε άμεσα και να περσυλλέξουμε το άτακτο μικρό.
Η δικιά μας προσέγγιση είναι η εξής: Αν το γλαράκι είναι υγιές, χωρίς κατάγματα και τραύματα, πιάστε το με μια μεγάλη πετσέτα (ίσως χρειαστούν δύο για να το στριμώξουν) και ανεβάστε το στη ταράτσα να το βρούν οι γονείς, ή αν είναι αρκετά μεγαλωμένο και είστε κοντά στη θάλασσα, αφήστε το στην παραλία.
Αν πάλι χρειάζεται περίθαλψη, βάλτε το σε ένα χαρτόκουτο και φέρτε το στην ΑΝΙΜΑ. Είμαστε επτά μέρες την εβδομάδα ανοιχτά ακριβώς για αυτό. Κάνουμε τα πάντα εκτός από την περισυλλογή, γιατί δεν είμαστε τόσοι ώστε να έχουμε και αυτή τη δυνατότητα…».
