Ένα χάδι στον σκύλο μας είναι μια αυθόρμητη κίνηση τρυφερότητας, που μας προσφέρει ευχαρίστηση και ηρεμία. Φαίνεται, όμως, ότι μπορεί να έχει και μια λιγότερο προφανή επίδραση: να βοηθά τον οργανισμό μας να ανταποκρίνεται καλύτερα στο στρες που πρόκειται να αντιμετωπίσουμε.
Αυτό υποδεικνύει νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ, στην Αυστρία, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Biological Psychology. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η σωματική επαφή με τον σκύλο μας μπορεί να μετριάζει ορισμένες φυσιολογικές αντιδράσεις στο στρες, ακόμη κι όταν εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε κάποια διαφορά.
Προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την επαφή με τα κατοικίδια με τη μείωση του άγχους και τη βελτίωση της ψυχικής ευεξίας. Ωστόσο, δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως ποιοι παράγοντες ευθύνονται για αυτές τις ευεργετικές επιδράσεις. Η νέα μελέτη επικεντρώθηκε σε έναν συγκεκριμένο παράγοντα: το άγγιγμα.
Πώς πραγματοποιήθηκε η μελέτη
Στην έρευνα συμμετείχαν 64 ενήλικοι ιδιοκτήτες σκύλων, 51 γυναίκες και 13 άνδρες, με μέση ηλικία τα 34 έτη.
Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες που είχαν σχεδιαστεί ώστε να προκαλούν στρες. Έπρεπε, μεταξύ άλλων, να απαντούν σε ερωτήσεις γενικών γνώσεων μέσα σε περιορισμένο χρόνο και να εκτελούν αριθμητικούς υπολογισμούς υπό πίεση. Παράλληλα, ένα άτομο παρακολουθούσε εξ αποστάσεως την απόδοσή τους και έκανε αρνητικά σχόλια για τις επιδόσεις τους
Κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών, οι ερευνητές κατέγραφαν τη λειτουργία της καρδιάς και την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, χρησιμοποιώντας ηλεκτροκαρδιογράφημα και ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.
Μετά την πρώτη δοκιμασία ακολούθησε ένα διάλειμμα πέντε λεπτών. Ορισμένοι συμμετέχοντες μπορούσαν να χαϊδέψουν και να αγγίξουν ελεύθερα τον σκύλο τους, ενώ άλλοι βρίσκονταν κοντά στο κατοικίδιο τους, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα σωματικής επαφής.
Στη συνέχεια, όλοι υποβλήθηκαν σε δεύτερη δοκιμασία πρόκλησης στρες.
Το απροσδόκητο εύρημα
Οι ερευνητές περίμεναν ότι η επαφή με τον σκύλο θα βοηθούσε τους συμμετέχοντες να ανακάμψουν γρηγορότερα από την πρώτη στρεσογόνο εμπειρία. Ωστόσο, οι μετρήσεις δεν επιβεβαίωσαν αυτή την υπόθεση.
Η σημαντικότερη διαφορά εμφανίστηκε αργότερα.
Όσοι είχαν τη δυνατότητα να χαϊδέψουν τον σκύλο τους κατά τη διάρκεια του διαλείμματος παρουσίασαν ηπιότερες φυσιολογικές αντιδράσεις στη δεύτερη δοκιμασία.
Το εύρημα υποδηλώνει ότι η σωματική επαφή με το κατοικίδιο μας ενδέχεται να μην περιορίζει τόσο το στρες που έχουμε ήδη βιώσει, όσο να ενισχύει την ικανότητα του οργανισμού μας να ανταποκριθεί σε μια επόμενη απαιτητική κατάσταση.
Όπως εξηγούν οι ερευνητές, το άγγιγμα του σκύλου φαίνεται να μετριάζει τη σωματική επίδραση ενός επερχόμενου στρεσογόνου παράγοντα. Θα μπορούσε, επομένως, να αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η σχέση με τα κατοικίδια συμβάλλει στην ευεξία μας.
Όταν το σώμα αντιδρά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι ίδιοι οι συμμετέχοντες δεν ανέφεραν αντίστοιχη διαφορά στα επίπεδα στρες που αισθάνονταν.
Με άλλα λόγια, οι φυσιολογικές μετρήσεις κατέγραψαν μεταβολές που δεν αποτυπώθηκαν στις προσωπικές τους εκτιμήσεις.
Αυτό υποδηλώνει ότι ορισμένες επιδράσεις της επαφής με τα κατοικίδια μπορεί να εκδηλώνονται στον οργανισμό μας χωρίς να συνοδεύονται απαραίτητα από μια συνειδητή αίσθηση μεγαλύτερης ηρεμίας.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν, πάντως, ότι τα αποτελέσματα χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε σχετικά μικρό αριθμό συμμετεχόντων, ενώ το εύρημα για την αντίδραση στο επόμενο στρεσογόνο ερέθισμα προέκυψε από διερευνητική ανάλυση. Δεν μπορούμε, επομένως, να συμπεράνουμε ότι το χάδι στον σκύλο μάς προστατεύει σε κάθε περίπτωση από το στρες.
Η έρευνα αναδεικνύει ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα διάσταση της καθημερινής μας σχέσης με τους σκύλους. Μια απλή κίνηση τρυφερότητας, εφόσον είναι ευχάριστη και για το ζώο, μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία για τη σωματική μας ευεξία απ’ όση αντιλαμβανόμαστε εκείνη τη στιγμή.
Με πληροφορίες από Science Alert, PsyPost
