Η Ελλάδα ορθώς απάντησε στον ΟΗΕ, αποδομώντας με νομικά επιχειρήματα το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Υπερασπίστηκε τα κυριαρχικά της δικαιώματα και υπενθύμισε ότι το διεθνές δίκαιο δεν προσαρμόζεται στις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Άγκυρας.
Όμως το μεγάλο πολιτικό ερώτημα παραμένει: Πού είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο Αντόνιο Κόστα και η ηγεσία των Βρυξελλών καλούνται να εξηγήσουν γιατί η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν μετατρέπεται σε ουσιαστική πολιτική πίεση απέναντι στην Τουρκία.
Η «Γαλάζια Πατρίδα», οι αμφισβητήσεις ελληνικών δικαιωμάτων, η Θράκη και η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή στην Κύπρο δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με διπλωματικές γενικότητες.
Ακόμη και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου γίνεται πεδίο έντασης, με απειλητικά τουρκικά δημοσιεύματα για τις έρευνες και τα εμπλεκόμενα πλοία.
Και την ίδια ώρα, ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν τις επικερδείς συναλλαγές τους με την Άγκυρα.
Ντροπή για τη σιωπή των Βρυξελλών
Δεν ζητάμε πολεμική αντιπαράθεση. Ζητάμε ευρωπαϊκή αξιοπρέπεια, συνέπεια και πραγματική αλληλεγγύη.
Ντροπή και αίσχος για κάθε ευρωπαϊκή ηγεσία που αντιμετωπίζει τις απειλές κατά κρατών-μελών ως δευτερεύον ζήτημα. Βάλτε κυρώσεις. Τραβήξτε το αυτί του Ερντογάν. Να σταματήσουν οι πολιτικοί έρωτες των δύο κυριών μαζί του. Και η ευφορία των business που κάνουν με την Άγκυρα ευρωπαϊκές χώρες. Την Ρωσία ξέρουν μα την ξεσκίζουν. Την Άγκυρα την έχουν στα πούπουλα.
Η Ευρώπη οφείλει να αποδείξει ότι το διεθνές δίκαιο ισχύει για όλους. Και ότι η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι μόνες.
