Η Νέα Δημοκρατία πίστευε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ανήκε πλέον στο πολιτικό παρελθόν. Όμως οι δημοσκοπήσεις, η κινητικότητα στην Κεντροαριστερά και η κοινωνική δυσφορία δείχνουν ότι ο αγώνας ξαναπαίρνει χαρακτηριστικά διπόλου.
Και εκεί που στη Νέα Δημοκρατία νόμιζαν ότι είχαν ξεμπλέξει οριστικά με τον Αλέξη Τσίπρα, η πολιτική πραγματικότητα έρχεται να τους υπενθυμίσει ότι στην πολιτική κανείς δεν τελειώνει από τη στιγμή που απαοφασίζει να κριθεί ξανά στην κάλπη.
Η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού δεν είναι πια ένα επικοινωνιακό γεγονός ή μία υπόθεση εργασίας για τους αναλυτές. Είναι ένας παράγοντας που ήδη αναδιατάσσει το πολιτικό σκηνικό. Όπως έγραφε χθες και ο καλός φίλος και συνάδελφος Πάνος Κολιοπάνος, ο αγώνας τείνει να αποκτήσει ξανά χαρακτηριστικά διπόλου. Και αυτό, όσο κι αν στο Μαξίμου επιχειρούν να το εμφανίσουν ως βολικό, δεν είναι χωρίς ρίσκο.
Στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και στην Πειραιώς έχουν αρχίσει να βάζουν στο ζύγι τη νέα πραγματικότητα. Από τη μία, η επιστροφή Τσίπρα μπορεί να λειτουργήσει συσπειρωτικά για τη βάση της ΝΔ, ξυπνώντας μνήμες του 2015 και επαναφέροντας το δίλημμα της σταθερότητας. Από την άλλη, όμως, δίνει ξανά πρόσωπο και κέντρο βάρους στην αντιπολίτευση. Και αυτό σε μία περίοδο που η κυβερνητική φθορά δεν είναι θεωρητική, αλλά καθημερινή.
Η ακρίβεια στα ράφια, τα ενοίκια που πνίγουν νοικοκυριά και νέους ανθρώπους, οι υποθέσεις που τροφοδοτούν συζητήσεις για διαφάνεια, κράτος δικαίου και λειτουργία των θεσμών, έχουν δημιουργήσει ένα υπόστρωμα δυσαρέσκειας που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με επικοινωνία.
Γι’ αυτό και το βάρος πέφτει πλέον ακόμη περισσότερο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος τρέχει παντού, επιχειρώντας να ξαναπιάσει το νήμα με την κοινωνία. Αλλά και στον νέο γραμματέα της ΝΔ, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, που καλείται να ξεσηκώσει κομματικούς μηχανισμούς οι οποίοι δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια θερμοκρασία μάχης.
Στην ουσία, η Νέα Δημοκρατία μπαίνει σε φάση αλλαγής προεκλογικής στρατηγικής. Περισσότερη πόλωση, μεγαλύτερη κινητοποίηση της βάσης, σκληρότερη σύγκριση με το παρελθόν Τσίπρα, αλλά και μπαράζ κοινωνικών παρεμβάσεων.
Η ρύθμιση για τους δανειολήπτες είναι μόνο η αρχή. Έπονται κι άλλα. Και όλα δείχνουν ότι το πολιτικό πικ των παροχών θα έρθει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Το ερώτημα είναι αν θα φτάνουν οι παροχές για να καλύψουν την κόπωση. Γιατί ο Τσίπρας μπορεί να βολεύει τη ΝΔ ως αντίπαλος. Αλλά ταυτόχρονα την υποχρεώνει να ξαναδώσει έναν αγώνα που πίστευε ότι είχε ήδη κερδίσει.
