Η υπόθεση της Μαρίας Καρυστιανού με το ακίνητο που αποκτήθηκε μέσω πλειστηριασμού εξελίσσεται πλέον από πολιτικό και ηθικό ζήτημα σε καθαρή δικαστική αντιπαράθεση. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα μικρό διαμέρισμα 29 τ.μ. στην Αθήνα, το οποίο, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, αγοράστηκε το 2023 από την εταιρεία «Where About Travels», στην οποία η Μαρία Καρυστιανού συμμετείχε κατά 50% και εμφανίζεται ως διαχειρίστρια. Το τίμημα αναφέρεται στα 30.457 ευρώ, ποσό χαμηλότερο από την αντικειμενική αξία που δημοσιεύματα προσδιορίζουν περίπου στα 30.902 ευρώ.
Το θέμα άνοιξε με σκληρό τρόπο, καθώς το σχετικό δημοσίευμα μίλησε για αγορά ακινήτου από fund και χρησιμοποίησε τον βαρύ χαρακτηρισμό «κοράκι πλειστηριασμών». Και εδώ βρίσκεται η πολιτική ουσία: όταν κάποιος εμφανίζεται δημόσια να καταγγέλλει τα funds και τα «κοράκια» που παίρνουν σπίτια ανθρώπων μέσα από πλειστηριασμούς, οφείλει να δώσει πλήρεις και καθαρές εξηγήσεις εάν προκύπτει ότι εταιρεία στην οποία συμμετείχε μπήκε σε τέτοια διαδικασία.
Η απάντηση Καρυστιανού
Η ίδια η Μαρία Καρυστιανού υποστήριξε ότι δεν είχε προσωπική γνώση της συγκεκριμένης αγοράς. Ανέφερε ότι η εταιρεία είχε δημιουργηθεί το 2022 μαζί με τον τότε σύντροφό της, Γιάννη Μωυσίδη, ο οποίος, όπως είπε, ασχολείτο με το real estate και είχε αναλάβει τη διαχείριση τέτοιων κινήσεων. Σε δημόσιες τοποθετήσεις της είπε ακόμη ότι «ούτε καν το θυμάται», εξηγώντας ότι εκείνη την περίοδο ήταν αφοσιωμένη στη δουλειά της ως γιατρός και, μετά την τραγωδία των Τεμπών και τον θάνατο της κόρης της, στον αγώνα για τη δικαίωση των θυμάτων.
Το κόμμα της, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», υποστήριξε ότι επρόκειτο για μεμονωμένη επιχειρηματική ενέργεια του πρώην συντρόφου της και ότι η εταιρεία δεν ανέπτυξε ουσιαστική εμπορική δραστηριότητα, με σχεδόν μηδενικό κύκλο εργασιών για τα έτη 2023 και 2024, σύμφωνα με όσα επικαλείται από τα στοιχεία του ΓΕΜΗ.
Η καταγγελία περί εκβιασμού και η μήνυση
Η υπόθεση πήρε νέα τροπή όταν η Μαρία Καρυστιανού, σε τηλεοπτική της συνέντευξη, υποστήριξε ότι δέχθηκε πιέσεις να κλείσει εσπευσμένα την εταιρεία, να «σβήσει τα ίχνη της» και να μη φαίνεται πουθενά. Η ίδια απέδωσε αυτή την «προτροπή συγκάλυψης» προσωπικά στον Ιωάννη Φρονιμάκη και σε άλλους.
Ο Ιωάννης Φρονιμάκης, πρώην στέλεχος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», αντέδρασε καταθέτοντας μήνυση σε βάρος της. Όπως δήλωσε, θεωρεί συκοφαντικά τα όσα ειπώθηκαν περί εκβιασμού και ανέφερε ότι πλέον «η Δικαιοσύνη έχει τον λόγο», προαναγγέλλοντας συνέχεια και για όσους, όπως υποστηρίζει, τον βρίζουν και τον απειλούν μέσω διαδικτύου.
Το πραγματικό ερώτημα
Πέρα από τη δικαστική διάσταση, υπάρχει ένα ευρύτερο ζήτημα πολιτικής ηθικής. Οι πλειστηριασμοί πρώτης ή μικρής κατοικίας, τα funds και όσοι αγοράζουν ακίνητα ανθρώπων που έχασαν τη δυνατότητα να πληρώνουν τα δάνειά τους αποτελούν πληγή για χιλιάδες οικογένειες. Γι’ αυτό και η λέξη «κοράκια» δεν είναι απλός χαρακτηρισμός· είναι κοινωνικό φορτίο.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να εξηγήσει ότι δεν είχε γνώση ή ενεργό ρόλο. Από την άλλη, η δημόσια ζωή απαιτεί διαφάνεια, ιδιαίτερα όταν κάποιος εμφανίζεται ως φορέας ηθικής ανανέωσης και πολιτικής κάθαρσης. Όλα πρέπει να είναι στο φως: ποιος αποφάσισε την αγορά, ποιος πλήρωσε, ποιος υπέγραψε, ποιος είχε την πραγματική διαχείριση της εταιρείας και γιατί η υπόθεση δεν ξεκαθαρίστηκε από την πρώτη στιγμή.
Η Δικαιοσύνη θα κρίνει τη μήνυση Φρονιμάκη. Η κοινωνία, όμως, ήδη κρίνει το πολιτικό μέρος της υπόθεσης. Και το ερώτημα παραμένει απλό: μπορεί κάποιος να καταγγέλλει τα «κοράκια» των πλειστηριασμών, όταν έστω και έμμεσα εμφανίζεται συνδεδεμένος με μια τέτοια αγορά; Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με κραυγές, ούτε με επικοινωνιακές αντεπιθέσεις. Μπορεί να δοθεί μόνο με πλήρη διαφάνεια, έγγραφα και καθαρές κουβέντες.
