Ιδιαίτερο ναυτιλιακό και γεωπολιτικό βάρος αποκτά η συνάντηση «3+1» που φιλοξενεί η Λεμεσός στις 9 Σεπτεμβρίου, καθώς στο ίδιο τραπέζι θα καθίσουν τέσσερις χώρες της Μεσογείου με ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια εμπορική ναυτιλία.
Η Υφυπουργός Ναυτιλίας της Κύπρου Μαρίνα Χατζημανώλη θα υποδεχθεί τον Έλληνα Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλη Κικίλια, τον αρμόδιο Υπουργό της Μάλτας Chris Bonett και τον Ιταλό Υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών Edoardo Rixi.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Parklane της Λεμεσού, με την επίσημη ατζέντα να περιλαμβάνει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας, την απανθρακοποίηση και τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος.
Η Ελλάδα μπαίνει στο τραπέζι ως παγκόσμια ναυτιλιακή υπερδύναμη
Οι αριθμοί εξηγούν γιατί η παρουσία του Βασίλη Κικίλια έχει ξεχωριστό βάρος. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ο ελληνόκτητος στόλος πλησιάζει τα 5.800 πλοία, ξεπερνά τα 458 εκατ. dwt και αντιπροσωπεύει 19,1% της παγκόσμιας χωρητικότητας. Ακόμη εντυπωσιακότερο για τη συγκεκριμένη ευρωπαϊκή συζήτηση είναι ότι η ελληνική ναυτιλία αντιστοιχεί περίπου στο 61% του στόλου που ελέγχεται από την ΕΕ.
Οι Έλληνες πλοιοκτήτες διαθέτουν, μεταξύ άλλων, 1.064 πετρελαιοφόρα, 2.766 bulk carriers και 172 LNG carriers. Με άλλα λόγια, οι αποφάσεις που λαμβάνονται για καύσιμα, περιβαλλοντικούς κανόνες, κόστος και ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών αγγίζουν άμεσα έναν από τους σημαντικότερους μεταφορικούς μηχανισμούς του παγκόσμιου εμπορίου.
Κύπρος, Μάλτα και Ιταλία συμπληρώνουν ένα ισχυρό μπλοκ
Δίπλα στην Ελλάδα βρίσκεται η Κύπρος, με ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά νηολόγια και, κυρίως, με ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο οικοσύστημα ship management, ναυτιλιακών υπηρεσιών και εταιρειών που έχουν τη Λεμεσό ως επιχειρηματική βάση.
Η Μάλτα αποτελεί επίσης κομβικό ευρωπαϊκό ναυτιλιακό κέντρο και διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα νηολόγια της Ευρώπης, ενώ η Ιταλία, πέρα από τον μεγάλο εμπορικό της στόλο, διαθέτει τεράστιο λιμενικό, ακτοπλοϊκό και ναυπηγικό αποτύπωμα.
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση στους αριθμούς: άλλο είναι η εθνικότητα του πλοιοκτήτη και άλλο η σημαία του πλοίου. Γι’ αυτό δεν είναι ασφαλές να συγκρίνεται, για παράδειγμα, το 19,1% της παγκόσμιας χωρητικότητας που ελέγχουν οι Έλληνες πλοιοκτήτες με τον αριθμό των πλοίων που είναι εγγεγραμμένα στα νηολόγια Κύπρου ή Μάλτας. Πρόκειται για διαφορετικές μετρήσεις.
Το πολιτικό συμπέρασμα, όμως, παραμένει: Ελλάδα, Κύπρος, Μάλτα και Ιταλία συγκεντρώνουν ναυτιλιακό βάρος που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα την ώρα που οι Βρυξέλλες καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στην πράσινη μετάβαση και στη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού στόλου.
Από την απανθρακοποίηση στην ασφάλεια των πλοίων
Η συνάντηση, όμως, αποκτά και δεύτερη διάσταση.
Σύμφωνα με πληροφορίες της HuffPost, στη Λεμεσό αναμένεται να απασχολήσει τους συμμετέχοντες και η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, μια από τις πλέον κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες για την παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία.
Παράλληλα, στο τραπέζι αναμένεται να βρεθεί και το ζήτημα της ασφάλειας της εμπορικής ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και των επιθέσεων που έχουν πλήξει ελληνόκτητα πλοία.
Για την Αθήνα το θέμα κάθε άλλο παρά θεωρητικό είναι. Ο ελληνόκτητος στόλος δραστηριοποιείται σε ολόκληρο τον πλανήτη — το 2025 ελληνικά πλοία πραγματοποίησαν περισσότερες από 175.000 προσεγγίσεις σε λιμάνια 171 χωρών.
Επομένως, από τη Λεμεσό δεν αναμένεται απλώς μία ακόμη ευρωπαϊκή συζήτηση για «πράσινα» καύσιμα και κανονισμούς. Ο Κικίλιας και οι ομόλογοί του θα έχουν απέναντί τους το πραγματικό τρίπτυχο της σημερινής ναυτιλίας: ανταγωνιστικότητα, ενεργειακή μετάβαση και ασφάλεια.
Και όταν στο ίδιο τραπέζι κάθονται τέσσερις από τις σημαντικότερες ναυτιλιακές χώρες της Μεσογείου, η φωνή που μπορεί να φτάσει στις Βρυξέλλες είναι πολύ ισχυρότερη από τέσσερις ξεχωριστές εθνικές φωνές.
