Η κυριακάτικη ανασκόπηση του Κυριάκου Μητσοτάκη περιλαμβάνει έναν μακρύ κατάλογο έργων, μεταρρυθμίσεων και κυβερνητικών παρεμβάσεων. Από τον κόμβο Σκαραμαγκά και τη βόρεια Εύβοια έως την επαγγελματική ασφάλιση, τις ρυθμίσεις οφειλών, τα θαλάσσια πάρκα και τη διαχείριση των υδάτων.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα αυτά είναι αδιάφορα ή περιττά. Αρκετά, όμως, έρχονται με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, κλείνοντας εκκρεμότητες για τις οποίες ευθύνονται διαχρονικά και προηγούμενες κυβερνήσεις – ακόμη και «γαλάζιες». Δεν γίνεται, επομένως, κάθε έργο που ολοκληρώνεται ύστερα από δεκαετίες να παρουσιάζεται ως επιβεβαίωση μιας πολιτικής που ξεκίνησε το 2019.
Το βασικό πρόβλημα είναι άλλο: πολλά από όσα προβάλλονται δεν απαντούν σε όσα καίνε σήμερα την καθημερινότητα. Οι πολίτες δεν χρειάζονται μόνο απολογισμούς. Ξέρουν πάρα πολύ καλά τι τους νύχτωσε. Εκείνο που θέλουν να μάθουν είναι τι τους ξημερώνει.
Πότε θα ανασάνουν από την ακρίβεια; Πώς θα πληρώσουν τα ενοίκια που έχουν εκτοξευθεί; Πότε ο μισθός θα επαρκεί μέχρι το τέλος του μήνα; Τι θα γίνει αύριο, μεθαύριο και αντιμεθαύριο ώστε η ζωή τους να γίνει πραγματικά καλύτερη;
Το ίδιο ισχύει για το κράτος δικαίου. Οι αριθμοί μιας ευρωπαϊκής έκθεσης δεν αρκούν για να διαλύσουν την έντονη κοινωνική δυσπιστία. Χρειάζονται καθαρές απαντήσεις, πραγματική λογοδοσία και καμία σκιά συγκάλυψης σε υποθέσεις διαφθοράς και σκανδάλων, με πρώτο τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει, λοιπόν, να μιλήσει λιγότερο για όσα έγιναν και περισσότερο –με συγκεκριμένες, άμεσες πράξεις– για όσα θα αλλάξουν τη ζωή των πολιτών. Γιατί πλέον δεν κρίνονται οι εξαγγελίες. Κρίνεται το αποτέλεσμα.
